IV SA/Gl 318/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 4 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego. W dniu [...] skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu składając jednocześnie skargę kasacyjną od przywołanego na wstępie wyroku, którą osobiście sporządził i podpisał. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r. Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Następnie skarżący wniósł zażalenie na wskazane postanowienie, które mocą postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 53/11 zostało oddalone. W dalszej kolejności Sąd postanowieniem z dnia 17 lutego 2011 r. odrzucił osobiście sporządzoną i wniesioną przez S. B. skargę kasacyjną. W kolejnym piśmie procesowym z dnia [...] adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wyraził swoje niezadowolenie z odmowy przyznania mu prawa pomocy oraz wskazał, że osobiście wnosi "o kasację wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 grudnia 2010 r.". Zarządzeniem z dnia 2 marca 2011 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania, czy jego pismo stanowi zażalenie na postanowienie z dnia 17 lutego 2011 r., czy też jest w istocie kolejną skargę kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu z dnia 4 listopada 2011 r. w terminie 7 dni. W odpowiedzi na powyższe S. B. wskazał, iż jego pismo z dnia [...] zawierało skargę kasacyjną bowiem celem skarżącego jest rozwiązanie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej może zostać sporządzona przez rzecznika patentowego. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika stanowi więc jedną z przesłanek jej dopuszczalności. Skarga kasacyjna sporządzona przez stronę osobiście jest zatem skargą wadliwą, która to wadliwość nie może zostać usunięta poprzez wezwanie do uzupełnienia braków skargi. Skoro skarga kasacyjna od Wyroku Sądu z dnia 4 listopada 2010 r. została ponownie sporządzona przez skarżącego osobiście, to po myśli przytoczonych wyżej przepisów należało uznać ją za niedopuszczalną. Zgodnie natomiast z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego, stosownie do powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.