IV SA/Gl 318/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 marca 2011 r. p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie Wyrokiem z dnia 4 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S.B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego. W dniu [...] skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu składając jednocześnie skargę kasacyjną od przywołanego na wstępie wyroku, którą osobiście sporządził i podpisał. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r. Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Następnie skarżący wniósł zażalenie na wskazane postanowienie, które mocą postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 53/11 zostało oddalone. W dalszej kolejności Sąd postanowieniem z dnia 17 lutego 2011 r. odrzucił osobiście sporządzoną i wniesioną przez S.B. skargę kasacyjną. W kolejnym piśmie procesowym z dnia [...], adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wyraził swoje niezadowolenie z odmowy przyznania mu prawa pomocy oraz wskazał, że osobiście wnosi "o kasację wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 grudnia 2010 r.". Zarządzeniem z dnia 2 marca 2011 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania, czy jego pismo stanowi zażalenie na postanowienie z dnia 17 lutego 2011 r., czy też jest w istocie kolejną skargę kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu z dnia 4 listopada 2011 r. w terminie 7 dni. W odpowiedzi na powyższe S.B. wskazał, iż jego pismo z dnia [...] zawierało skargę kasacyjną bowiem celem skarżącego jest rozwiązanie sprawy. Postanowieniem z dnia 21 marca 2011 r. Sąd odrzucił osobiście sporządzoną i wniesioną przez skarżącego skargę kasacyjną. Następnie S.B. w piśmie procesowym z dnia [...] adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł " o kasację" wyżej opisanego wyroku tutejszego Sądu. Pismo to zostało przez niego osobiście sporządzone i podpisane. Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2011 r. skarżący został wezwany do wskazania, czy pismo z dnia [...] należy traktować jak zażalenie na postanowienie z dnia 21 marca 2011 r. w terminie 7 dni pod rygorem uznania wskazanego pisma za zażalenie. Skarżący otrzymał opisane wezwanie w dniu [...], co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 99). W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie określił charakteru swego pisma zatem należało uznać, iż stanowi ono zażalenie na postanowienie z dnia 21 marca 2011 r. w przedmiocie odrzucenia osobistej skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z regulacją § 4 powołanego przepisu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i § 3 stosuje się odpowiednio. W myśl wskazanych regulacji zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Cytowane normy wprowadzają w postępowaniu przed sądami administracyjnymi przymus adwokacko – radcowski, a więc obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Wymóg powyższy stanowi jedną z przesłanek dopuszczalności zażalenia. Zatem ten środek odwoławczy sporządzony przez stronę osobiście jest wadliwy, a wadliwości tej nie można usunąć poprzez wezwanie do usunięcia braków zażalenia. Z tych względów zażalenie sporządzone z naruszeniem art. 175 § 1 – 3 P.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a. winno zostać odrzucone. Podsumowując zażalenie na postanowienie z dnia 21 marca 2011 r., którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, zostało sporządzone przez skarżącego osobiście, co po myśli przytoczonych wyżej przepisów jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 197 § 2 P.p.s.a do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie natomiast z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego, stosownie do powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.