IV SA/Gl 324/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi A S.A. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia [...] r. Państwowy Inspektor Sanitarny w R. stwierdził u K.I. pylicę płuc, jako chorobę zawodową wymienioną w pozycji 3 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 1367), zwanego dalej "rozporządzeniem". Organ orzekający oparł się na orzeczeniu lekarskim Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K., w którym rozpoznano powyższą chorobę oraz na ocenie narażenia zawodowego, z której wynika, że podczas zatrudnienia w Zakładzie A (obecnie A’ S.A. w R.) w okresie od 1980 do 2004 r. wymieniony pracownik był narażony na pył węgla kamiennego i pył grafitu syntetycznego. W odwołaniu zakład pracy zarzucił, że materiał sprawy nie dawał podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, gdyż orzeczenie lekarskie nie rozpoznało jej w sposób kategoryczny, a jedynie z wysokim prawdopodobieństwem. Zakład pracy domagał się ponownych badań pracownika. Zaskarżoną decyzją [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję I instancji określając przy tym, iż stwierdza ona pylicę górników kopalni węgla z pozycji 3.2 wykazu chorób zawodowych. Organ odwoławczy podzielił ustalenia organu podstawowego stopnia co do narażenia zawodowego na pył węgla kamiennego i pył grafitu syntetycznego. Natomiast odnośnie wydanego w sprawie orzeczenia lekarskiego organ uznał, że jest nim związany, a tylko pracownikowi służy prawo wystąpienia z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka A’ S.A. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie art. 77 § 1 i 2 oraz art. 80 kpa, w zw. z § 6 ust. 1 rozporządzenia. Skarżąca powtórzyła argumentację z odwołania wywodząc, że do stwierdzenia choroby zawodowej konieczne jest stwierdzenie istnienia choroby wymienionej w wykazie chorób zawodowych, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło, gdyż w orzeczeniu lekarskim stwierdzono jedynie prawdopodobieństwo występowania pylicy płuc. Skarżący zarzucił przy tym, że orzeczenie lekarskie podlega ocenie jak każdy inny dowód i organ miał możliwość zażądania uzupełnienia orzeczenia lekarskiego, co wynika z § 8 ust. 2 rozporządzenia. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona, bowiem zaskarżona decyzja rzeczywiście zapadła z naruszeniem przepisów postępowania, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Trafnie w szczególności zarzuca skarżący zakład pracy, że z naruszeniem art. 77 § 1 i 80 kpa organy sanitarne nie oceniły właściwie orzeczenia lekarskiego, na którym oparły swoje rozstrzygnięcia. Tymczasem zawiera ono zasadniczą wadę, nie dostrzeżoną co prawda również przez skarżącego ale której pominięcie przez organy dyskwalifikuje zaskarżoną decyzję. Mianowicie zawarty w załączniku do rozporządzenia wykaz chorób zawodowych wymienia osiem postaci pylicy płuc, które mogą być uznane za chorobę zawodową. Przy rozpoznaniu choroby zawodowej, a w konsekwencji i przy jej stwierdzeniu, nie jest zatem wystarczające ogólne wskazanie pylicy płuc, lecz konieczne jest podanie konkretnego jej rodzaju wymienionego w pozycji 3, w punktach od 1 do 8 wykazu. Podobnie rzecz się ma zresztą w przypadku innych chorób, co do których wykaz rozróżnia różne ich postacie. Tymczasem zarówno w orzeczeniu lekarskim, jak i w decyzji I instancji wskazano ogólnie pozycję 3 wykazu, bez określenia rodzaju pylicy, co z punktu widzenia prawa jest niewystarczające. Z kolei z naruszeniem art. 80 kpa i § 8 ust. 1 rozporządzenia organ odwoławczy przyjął istnienia u pracownika choroby wymienionej w pozycji 3.2 wykazu, co nie ma oparcia w zebranym materiale dowodowym, a w szczególności nie wynika z orzeczenia lekarskiego. Brak rozpoznania konkretnej postaci pylicy wymienionej w omawianym wykazie nie pozwalał na wydanie merytorycznej decyzji, w związku z czym istotnie konieczne było zwrócenie się do placówki medycznej o uzupełnienie orzeczenia lekarskiego w trybie § 8 ust. 2 rozporządzenia. Stwierdzenie przez organ odwoławczy pylicy górników kopalń węgla jest dowolne także z tego względu, że z jego ustaleń nie wynika, by K.I. pracował w charakterze górnika. W tym stanie rzeczy konieczne jest ponowne rozpatrzenie sprawy, w trakcie którego nastąpi uzupełnienie postępowania wyjaśniającego we wskazanych kierunkach. Zwracając się do jednostki orzeczniczej organ zwróci także uwagę na wytkniętą w skardze niedokładność orzeczenia. Mianowicie wymienione w definicji choroby zawodowej z art. 2351 kodeksu pracy wysokie prawdopodobieństwo nie odnosi się do końcowej konkluzji dotyczącej rozpoznania choroby zawodowej, które powinno być kategoryczne, lecz do jednej z przesłanek stwierdzenia choroby zawodowej, jakim jest związek przyczynowo-skutkowy między chorobą, a warunkami pracy. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. sw