IV SA/Gl 325/15
PostanowienieWSA w Gliwicach2018-01-05
Skład orzekający: Andrzej Majzner
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku, gdy postępowanie sądowe zostało wszczęte przed wejściem w życie nowych przepisów dotyczących kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, należy stosować przepisy dotychczasowe, nawet jeśli skarga kasacyjna została wniesiona po wejściu w życie nowych przepisów?Ratio decidendi
Sąd uznał, że w przypadku, gdy postępowanie sądowe zostało wszczęte przed wejściem w życie nowych rozporządzeń dotyczących kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, należy stosować przepisy dotychczasowe, nawet jeśli zakończenie postępowania sądowego pierwszej instancji lub wniesienie skargi kasacyjnej nastąpiło po wejściu w życie nowych przepisów. Wynagrodzenie dla pełnomocnika z urzędu zostało przyznane na podstawie rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., uwzględniając 50% stawki minimalnej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz podatek VAT.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Postępowanie sądowe pierwszej instancji zostało zakończone wyrokiem oddalającym skargę, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Pełnomocnikowi przyznano wynagrodzenie na podstawie przepisów dotychczasowych, z uwagi na datę wszczęcia postępowania.Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi M. K. kwotę 147,60 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi M. K. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem zł 60/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu;
Postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r. starszy referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła adwokata M. K.
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o oddaleniu skargi, z kolei postanowieniem wydanym w dniu 17 grudnia 2015 r. starszy referendarz przyznał wspomnianej pełnomocnik kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu (w postępowaniu sądowym pierwszej instancji).
W dniu 14 marca 2016 r. adwokat M. K. złożyła skargę kasacyjną od wspomnianego wyżej wyroku zarzucając temu orzeczeniu naruszenie prawa procesowego. Równocześnie wniosła o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wywodząc, iż nie zostały one pokryte w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 28 lipca 2017 r. (sygn. akt I OSK 1297/16) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu rzeczonej skargi kasacyjnej. Jak wynika z protokołu (karta nr 91 akt sprawy), na rozprawie przed NSA nikt się nie stawił.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W pierwszej kolejności przyjdzie raz jeszcze zaznaczyć, że wynagrodzenie za udział w postępowaniu sądowym pierwszej instancji zostało już przyznane pełnomocnik skarżącego postanowieniem wydanym w dniu 17 grudnia 2015 r. W rezultacie, niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy wyłącznie kosztów należnych jej za udział w dalszym toku postępowania, który sprowadził się do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego Sądu.
Odnosząc się do zgłoszonego w tym zakresie żądania należy podnieść, że chociaż problematyka objęta niniejszym postanowieniem podlega aktualnie regulacjom rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm.), to jednak uwzględniono fakt, iż w świetle § 22 tego rozporządzenia, podobnie jak i na mocy § 22 wcześniejszego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), w sprawach wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życia tych aktów wykonawczych stosuje się przepisy dotychczasowe. Postępowanie w zakresie niniejszej sprawy zostało wszczęte w dniu 12 marca 2015 r., z kolei zakończenie postępowania sądowego pierwszej instancji (czyli wydanie wyroku przez tutejszy Sąd) nastąpiło 16 grudnia 2015 r. Oba te fakty miały miejsce przed wejściem w życie obydwu wspomnianych rozporządzeń, które nastąpiło odpowiednio 1 listopada 2016 r. oraz 1 stycznia 2016 r., a co za tym idzie, przyznając wnioskodawczyni wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od powyższego wyroku należało zastosować przepisy dotychczasowe, czyli unormowania jeszcze wcześniejszego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.)
Mając na względzie powyższe, wnioskującej pełnomocnik przyznano kwotę 147,60 zł, należną jej zgodnie z § 19 wspomnianego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., na co składa się wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego aktu wykonawczego, jako 50 % stawki minimalnej wskazanej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c), to jest w kwocie 120 zł, którą podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 rzeczonego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 27,60 zł;
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło