IV SA/Gl 339/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy Pismem z dnia [...] Z.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o przyznanie prawa pomocy, w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że jest osobą niepełnosprawną. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie go na urzędowym formularzu "PPF". W piśmie, które w dniu [...] wpłynęło do biura podawczego sądu, skarżący przedłożył wyżej wymieniony wniosek na urzędowym formularzu. Następnie zarządzeniem z dnia 9 lipca 2012 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżącego do udokumentowania dochodu uzyskiwanego przez niego oraz osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym poprzez nadesłanie dowodu wypłaty renty inwalidzkiej za ostatni miesiąc, ewentualnie kopii decyzji organu rentowego ustalającej aktualną wysokość renty, oraz kopii decyzji o przyznaniu jego małżonce zasiłku pielęgnacyjnego i o przyznaniu córkom zasiłków rodzinnych, a także o wskazanie miesięcznej wysokości kosztów utrzymania oraz o nadesłanie stosownych faktur VAT, paragonów i dowodów wpłaty – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania – pod rygorem uznania, że brak jest przesłanek przyznania prawa pomocy. Powyższe wezwanie zostało uznane za doręczone w dniu 1 sierpnia 2012 r. Termin jego wykonania upłynął bezskutecznie. W konsekwencji - postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2012 r. syg. Akt IV SA/GL 339/12 Referendarz w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy wskazując, że nie została spełniona przesłanka z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W sprzeciwie od powyższego postanowienia z dnia [...] skarżący zarzucił Referendarzowi tendencyjność, brak obiektywizmu, bezstronności oraz uprzedzenie do osób niepełnosprawnych. Wskazuje na swoja trudną sytuację materialną i zdrowotną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego ( t.j. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. stronie, na jej wniosek, może być przyznane prawo pomocy. Wedle art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.,). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W świetle przywołanego przepisu ciężar dowodu spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Z użycia w tych przepisach zwrotu "gdy wykaże" wynika, że strona ma przekonać sąd, że znajduje się w sytuacji opisanej w tych przepisach, która uniemożliwia poniesienie jej jakichkolwiek kosztów postępowania lub poniesienie pełnych kosztów postępowania (np. postanowienia NSA: z dnia 30 lipca 2009 r., I FZ 171/09, LEX nr 552205, oraz z dnia 9 lipca 2009 r., I OZ 713/09, LEX nr 552394). Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do obowiązku ubiegającego się o przyznanie tego prawa (np. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II FZ 101/09, LEX nr 550317). Jeśli skarżący nie przedstawił dokumentów, w oparciu o które można by ustalić, jakimi środkami miesięcznie dysponuje i na jakim poziomie kształtują się koszty jego utrzymania, to w takim przypadku niemożliwe jest ustalenie, czy poniesienie przez niego kosztów sądowych mogłoby się wiązać z uszczerbkiem utrzymania uzasadniającym przyznanie prawa pomocy (np. postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2009 r., I FZ 71/09, LEX nr 564253). Ponadto, jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowym, brak współpracy ze strony podmiotu ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy skutkuje uznaniem, że nie wykazał on zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., koniecznych dla przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (np. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II FZ 91/09, LEX nr 550327). W przedmiotowej sprawie, pomimo wezwania zarządzeniem Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 lipca 2012 r. - skarżący nie przedstawił dowodu wypłaty renty inwalidzkiej za ostatni miesiąc, ewentualnie kopii decyzji organu rentowego ustalającej aktualną wysokość renty, oraz kopii decyzji o przyznaniu jego małżonce zasiłku pielęgnacyjnego i o przyznaniu córkom zasiłków rodzinnych, a także nie wskazał miesięcznej wysokości kosztów utrzymania gospodarstwa domowego, nie przedłożył faktur VAT, paragonów i dowodów wpłaty dokumentujących wysokość tych kosztów. Wobec powyższego skoro, mimo obowiązku przedłożenia określonych dokumentów i wyjaśnień, skarżący tego nie uczynił, tym samy nie wykazał że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zachodzą podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji