IV SA/Gl 344/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rzecznika Praw Obywatelskich na uchwałę Rady Gminy w Żarnowcu z dnia 13 maja 2003 r. Nr VIII/51/2003 w przedmiocie określenia czasu pracy placówek handlu detalicznego, zakładów gastronomicznych i usługowych dla ludności na terenie Gminy Żarnowiec postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 kwietnia 2012 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Gminy w Żarnowcu z dnia 13 maja 2003 r. Nr VIII/51/2003 w przedmiocie określenia czasu pracy placówek handlu detalicznego, zakładów gastronomicznych i usługowych dla ludności na terenie Gminy Żarnowiec w zakresie dotyczącym § 1 ust. 1 pkt 2 w części: "oraz zobowiązany jest do umieszczania tej informacji w widocznym miejscu na drzwiach wejściowych" oraz § 2 "Właściciele placówek i zakładów, o których mowa w § 1 ust. 1 zobowiązani są wywiesić w w/w obiekcie na miejscu widocznym tabliczkę zawierająca informację o jego nazwie i godzinach otwarcia i zamykania", jako niezgodnej z art. 94 Konstytucji RP w związku z art. XII ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Przepisy wprowadzające Kodeks pracy (Dz. U. Nr 74, poz. 142 ze zm.). Pismem z dnia 31 maja 2012 r. Przewodniczący Rady Gminy w Żarnowcu przesłał do tut. Sądu uchwałę Rady Gminy z dnia 18 maja 2012 r. Nr XVIII/101/2012 w sprawie uchylenia wskazanej wyżej uchwały z dnia 13 maja 2003 r. Nr VIII/51/2003, której kserokopię doręczono skarżącemu. Następnie pismem procesowym z dnia 6 lipca 2012 r. Rzecznik Praw Obywatelskich, działając na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi cofnął skargę wskazując, że w związku z uchyleniem zaskarżonej uchwały skarga stała się bezprzedmiotowa w jej dotychczasowym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast w myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Ponieważ nie zaistniały przesłanki, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne postępowanie sądowe podlegało umorzeniu na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., o czym postanowiono, jak w sentencji.