IV SA/Gl 349/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] r. [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] r. nr [...], wydanej z upoważnienia Wójta Gminy P. w przedmiocie odmowy umorzenia należności w wysokości 50% kwoty świadczeń z funduszu alimentacyjnego otrzymanych przez osoby uprawnione M.K. i J.K. R.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opisaną wyżej decyzję. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t .Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z cytowanego wyżej przepisu, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej lub niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym powyższe przesłanki, mogące uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że dany akt nadaje się do wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, Lex nr 551927). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J. Paweł Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Niewątpliwie wykonaniu podlegają akty ustalające dla adresatów nakazy lub zakazy powinnego zachowania bądź akty, na podstawie których określony podmiot uzyskuje uprawnienie lub mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że będąca przedmiotem rozpoznawanego wniosku decyzja o utrzymaniu w mocy decyzji o odmowie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego nie nadaje się do wykonania. Decyzja ta nie jest dla skarżącego źródłem jakichkolwiek nakazów lub zakazów podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny czy też przymusowy, a jedynie utrzymuje status quo wywołany przez wydaną [...] r. decyzję o obowiązku zwrotu należności z tytułu otrzymanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Wniosek o wstrzymanie decyzji byłby aktualny w stosunku do decyzji z [...] r. o obowiązku zwrotu należności – nakładała ona bowiem konkretny obowiązek o określonym wymiarze finansowym. Waloru tego jednak nie sposób przypisać przedmiotowej decyzji organu I instancji – decyzji o odmowie umorzenia należności. Skoro zatem zaskarżone rozstrzygnięcie z uwagi na swój charakter nie podlega wykonaniu, zatem brak jest podstaw do wydania orzeczenia o wstrzymaniu jego wykonania. Niezależnie od powyższego wywodu godzi się wskazać, że skarżący w uzasadnieniu skargi nie podniósł żadnej okoliczności uzasadniającej wniosek o wstrzymanie decyzji. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.