IV SA/Gl 365/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy straży pożarnej w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] M. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...] nr [...] mocą której przyznano skarżącej dodatek służbowy w kwocie 700 zł od dnia 1 lutego 2011 r. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, który skarżąca uzasadniła tym, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania wobec skarżącej znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków w postaci rażącego naruszenia prawa w związku z pozbawieniem skarżącej praw nabytych poprzez zmniejszenie dodatku służbowego o 700 zł miesięcznie oraz wydaniem przez organ administracji negatywnej opinii oraz obawą przed wydaniem nowych dokumentów przez organy, które będą miały dla skarżącej negatywne skutki finansowe i dyscyplinarne. Zaznaczyła, że jeżeli Sąd uzna jej uprzednie skargi za zasadne wówczas będzie mogła powrócić na dotychczas zajmowane stanowisko zatem wniosek o wstrzymanie wykonania w ocenie skarżącej jest jak najbardziej zasadny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny bowiem w sprawie nie można mówić o wyrządzeniu znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutkach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie wstrzymania wykonania skarżonej decyzji może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej. Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winien oprzeć swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy w zakresie zbadania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania. Konieczność natomiast uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie nie można się dopatrzeć ewentualnych zagrożeń uzasadniających dopuszczalność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy bowiem podkreślić, że skarżone rozstrzygnięcie jedynie ustala kwotę dodatku służbowego przyznanego skarżącej, nie powoduje innych dalej idących skutków jedynie finansowe, które ze swojej natury maja charakter odwracalny. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji związana jest z zaistnieniem takiej sytuacji, w której w związku z wykonaniem skarżonej decyzji w zasadzie nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejsze, ewentualne roszczenia strony skarżącej wobec organu administracji. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004 r. Sygn. akt GZ 138/04). W przedmiotowej sprawie okoliczności podniesione przez skarżącą nie prowadzą do wyżej wskazanych konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rodzaj obowiązku tj. ustalenie kwoty dodatku służbowego nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28.04.09 r., sygn. akt II GZ 80/09). W sytuacji ewentualnego wzruszenia skarżonej decyzji administracyjnej istnieje oczywista możliwość przyznania stronie dodatku służbowego na poprzednim poziomie w razie spełnienia przez nią wszelkich warunków zawartych w ustawie oraz przepisach wykonawczych. W ocenie Sądu nie można zatem mówić, na obecnym etapie postępowania, o trudnych do odwrócenia skutkach czy niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody. Wobec powyższego nie można stwierdzić zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu z art. 61 P.p.s.a. nie wykazano bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do usunięcia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.