IV SA/Gl 37/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 10 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: przyznać adwokatowi A. R. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym podatek VAT w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 2 lutego 2011 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. W dalszej kolejności Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła pełnomocnika w osobie adwokata A. R. Wyrokiem z dnia 3 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. J. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. W ustawowym terminie adw. A. R. sporządziła i wniosła od powyższego wyroku skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o przyznanie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie tego środka zaskarżenia. Wyrokiem z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 358/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, wskazując, że kwestia przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia zostanie rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji, po złożeniu stosownego wniosku. Pismem z dnia 8 sierpnia 2012 r. pełnomocnik skarżącego ponowił swój wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, oświadczając jednocześnie, że koszty w tym zakresie nie zostały przez skarżącego pokryte ani w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznania tego wynagrodzenia w niniejszej sprawie reguluje zatem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej w skrócie rozporządzeniem. Zgodnie z § 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego stanowią stawki minimalne, określone w tym rozporządzeniu. Przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie stawka minimalna, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1c to kwota 240 zł. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy polegające na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł, podwyższonej, w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, o 23 % stawkę podatku od towarów i usług.