IV SA/Gl 373/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2017-08-29

Skład orzekający: Tadeusz Michalik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie wierzyciela dotyczące stanowiska w sprawie zarzutów zobowiązanego, utrzymane w mocy przez organ odwoławczy, podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na postanowienie wierzyciela dotyczące stanowiska w sprawie zarzutów zobowiązanego, nawet jeśli zostało ono utrzymane w mocy przez organ odwoławczy. Tego rodzaju postanowienia, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., są wyłączone z kognicji sądów administracyjnych. Błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie rozszerza właściwości sądu.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., które utrzymało w mocy postanowienie Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. uznające zarzuty zobowiązanej (skarżącej) za nieuzasadnione w sprawie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku stałego. Skarga dotyczyła stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , , po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia 23 marca 2017 r. A. N. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] nr [...] uznające zarzuty zobowiązanej za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 P.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpoznawanej sprawie skarżąca została zobowiązana do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku stałego za okres od 1 grudnia 2013 r. do 30 czerwca 2015 r. Skarżąca wniosła zarzuty, które postanowieniem z dnia [...] o [...] zostały uznane za niezasadne przez wierzyciela Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. W wyniku rozpoznania zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] o nr wskazanym w sentencji utrzymało w/w postanowienia w mocy. Przedmiotowa skarga dotyczy postanowienia organu odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego, a zatem postanowienia, które na mocy art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. wyłączone zostało z kognicji sądów administracyjnych (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 28 września 2016 r. sygn. akt II OSK 2014/16 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W prawdzie zaskarżone postanowienie zawierało pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a stosownie do art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, jednakże przepisu tego nie można rozumieć jako podstawy do rozszerzenia kognicji sądu administracyjnego o sprawy, w których błędnie pouczono o skardze do tego sądu, ale które w rzeczywistości nie należą do jego właściwości. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło