IV SA/Gl 375/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2013 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta K. na podstawie art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (j.t. Dz. U. Nr 139 z 2006 r., poz. 992 ze zm.) odmówił przyznania S.W. specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku ze sprawowaniem opieki nad jej mężem. Rozstrzygnięcie to oparto na ustaleniu, że łączny dochód rodziny wnioskodawczyni w przeliczeniu na osobę przekracza kwotę 623 zł o kwotę wyższą od kwoty najniższego zasiłku rodzinnego. Mianowicie przekroczenie to wyniosło [...] zł. Zaskarżoną decyzją, wydaną na skutek odwołania strony, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję I instancji, całkowicie podzielając jej ustalenia i wnioski. Kolegium dodatkowo wyjaśniło, że wzięto pod uwagę dochód rodziny z roku [...], gdyż wnioskiem z dnia [...] strona ubiegała się o przyznanie prawa do omawianego świadczenia w okresie zasiłkowym [...], a zgodnie z art. 3 pkt 2a powołanej ustawy za dochód członka rodziny uważa się przeciętny miesięczny dochód osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zakwestionowała racjonalność rozwiązań ustawowych związanych z opieką społeczną. Powołała się na sytuację życiową i materialną swojej rodziny, wskazując m. in., że od dochodu nie potrącono kwoty należności ściąganych przez komornika oraz dodatku pielęgnacyjnego przysługującego jej mężowi. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada wymogom legalności, w kryteriach której odbywa się sądowa kontrola działalności administracji publicznej (art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.). Otóż zgodnie z wyrażoną w art. 7 Konstytucji RP i art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) zasadą praworządności, organy administracji publicznej obowiązane są działać na podstawie i w granicach przepisów prawa. Tymczasem prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego uzależnione jest m. in. od dochodu rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę, który według art. 16a ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie przekracza kwoty z art. 5 ust. 2 ustawy, wynoszącej w czasie rozstrzygania sprawy 623 zł. Z kolei dochód w rodzinie skarżącej został ustalony w oparciu o zaświadczenie Naczelnika właściwego Urzędu Skarbowego, przedstawiające dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Z tego punktu widzenia gołosłowne jest twierdzenie skargi, że do dochodu wliczono dodatek pielęgnacyjny, skoro według art. 21 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) dodatki pielęgnacyjne są wolne od podatku dochodowego. Jednocześnie w toku postępowania administracyjnego skarżąca nie kwestionowała wskazanego zaświadczenia, które korzysta z wynikającego z art. 76 § 1 kpa domniemania zgodności z prawdą tego, co zostało w nim wykazane. Natomiast prowadzona przez komornika egzekucja nie mogła wpłynąć na sposób obliczenia kwestii dochodowych. Stosownie bowiem do art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych odliczeniu podlegają jedynie zobowiązania alimentacyjne na rzecz innych osób, a ściślej – kwoty świadczonych alimentów. Na rozprawie skarżąca wyjaśniła, że w skardze chodzi o różne długi zaciągnięte przez jej męża. Skoro nie dotyczą one alimentów. to organy administracyjne nie miały podstaw prawnych do ich odliczenia od dochodu. W rezultacie prawidłowość wyliczeń przedstawionych w decyzjach obu instancji nie została skutecznie podważona, a ponieważ obrazują one przekroczenie kryterium dochodowego uprawniającego do przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, to odmowa przyznania tego świadczenia była zgodna z prawem. Z tych względów na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. sw