IV SA/Gl 387/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na czynność Prezydenta Miasta B. z dnia [...] w przedmiocie naboru na stanowisko urzędnicze postanawia odrzucić skargę Prezydent Miasta B. w dniu [...] ogłosił nabór na stanowisko Kierownika Biura Promocji B. i ogłosił warunki jego przeprowadzenia. M.W. pismem z dnia [...] zwrócił się do Prezydenta Miasta B. z wnioskiem o unieważnienie wyżej wskazanego postępowania konkursowego, gdyż w jego ocenie narusza ono przepisy prawa. Prezydent Miasta B. pismem z dnia [...] (doręczonym w dniu [...] – k. 20a akt adm.) poinformował skarżącego, że jego wniosek o unieważnienie konkursu został rozpatrzony negatywnie. Kolejnym pismem z dnia [...] M.W., powołując się na art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego skierował do Rady Miejskiej w B. skargę na naruszenie praworządności przez Prezydenta Miasta B. Rada Miejska w B. uchwałą z dnia [...] nr [...] uznała powyższą skargę za bezzasadną. M.W. pismem z dnia [...] (złożonym w organie w dniu [...]) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach na czynność Prezydenta Miasta B. dotyczącą przeprowadzania naboru na kierownicze stanowisko urzędnicze. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie (niczym tego nie uzasadniając), ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", w przypadku aktów w stosunku, do których ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei po myśli art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia, a w przypadkach przewidzianych w art. 52 § 4 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (vide uchwała NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60). Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po upływnie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. W ocenie Sądu pismem, które w niniejszej sprawie należy uznać za wezwanie skarżącego do usunięcia naruszenia prawa przez Prezydenta Miasta B. w zakresie ogłoszonego przez niego konkursu na stanowisko urzędnicze jest jego wniosek z dnia [...] skierowany bezpośrednio do organu, w którym wniósł on o unieważnienie postępowania konkursowego. Prezydent Miasta B. udzielił skarżącemu odpowiedzi na zgłoszone wezwanie pismem z dnia [...], które zostało mu doręczone w dniu [...]. Wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie może natomiast stanowić skarga M.W. z dnia [...], gdyż po pierwsze została ona złożona w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego i dotyczyła naruszenia praworządności przez Prezydenta Miasta B., a po drugie jej adresatem była Rada Miejska w B.. Rada wyraziła swoje stanowisko w uchwale z dnia [...] i nie dotyczyła ona bezpośrednio postępowania konkursowego, który przeprowadza Prezydent Miasta. Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że wobec otrzymania przez skarżącego w dniu [...] odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...]. W kontrolowanej zaś sprawie skarga została złożona w organie w dniu [...]. Zatem nie ulega wątpliwości, że skargę należy uznać za wniesioną z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Tak wniesiona skarga podlegała zatem odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.