IV SA/Gl 458/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza R. z dnia [...] r. nr [...] p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 8 kwietnia 2015 r. B.R., reprezentowana przez pełnomocnika – adwokata P.M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza R. z dnia [...] r. nr [...], którą uchylono w całości decyzję z dnia [...]r. nr [...] i odmówiono zasiłku rodzinnego oraz dodatków do niego na K.R. a także nadano tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż na skutek wykonania decyzji może dojść do wszczęcia postępowania w zakresie zwrotu wypłaconych świadczeń rodzinnych co w efekcie może spowodować niepowetowaną szkodę u skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie należy podkreślić, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2012 r. sygn. akt II OZ 358/12 LEX nr 1166174). Poza tym użyte w art. 61 § 3 P.p.s.a. pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 921/12 LEX nr 1137672). Natomiast instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie może służyć tamowaniu biegu postępowań w innych sprawach i opóźnianiu wydania rozstrzygnięć merytorycznych w tych sprawach (por. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2005 r. sygn. akt II OZ 510/05, Legalis nr 87938). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zarówno decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., jak i decyzji Burmistrza R. z dnia [...] r., jednakże nie uzasadnił tego wniosku w sposób dostateczny. W ocenie Sądu twierdzenie pełnomocnika jakoby wniosek był zasadny dlatego, że wykonanie decyzji spowoduje niepowetowaną szkodę u B.R. gdyż dojdzie do wszczęcia postępowania w zakresie zwrotu wypłaconych świadczeń rodzinnych jest niewystarczające do uznania, iż została spełniona przesłanka z art. 61 P.p.s.a. Ponadto należy zauważyć, że postępowanie w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń ma charakter odrębny od postępowania dotyczącego uchylenia decyzji o przyznaniu świadczeń i odmowie ich przyznania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.