IV SA/Gl 462/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu W dniu [...] I. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skargę na decyzje tego organu z dnia [...] Nr[...], mocą której utrzymano w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B., na podstawie której przyznano skarżącej zasiłek pielęgnacyjny dla J. W. na okres od dnia [...] do dnia [...] w wysokości [...] zł miesięcznie (k. [...] akt sądowych). Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu [...] (k. [...] akt administracyjnych). Skarga zawierała również wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu tego wniosku I. W. podała, że choroba nie pozwoliła jej złożyć skargi w terminie. Wobec tak lakonicznego uzasadnienia, pismem z dnia [...] (k. [...]akt sądowych) wezwano skarżącą do wskazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, okoliczności potwierdzających brak winy w uchybieniu terminu, w szczególności: okresu trwania jej choroby, terminu jej ustania, określenia charakteru choroby, między innymi przez wskazanie, czy jest to choroba przewlekła, czy też krótkotrwałe zachorowanie oraz czy choroba wymagała leczenia szpitalnego, czy ambulatoryjnej pomocy lekarskiej oraz do nadesłania dokumentów potwierdzających wspomniane okoliczności (np. zaświadczenia lekarskiego, zwolnienia lekarskiego lub wypisu ze szpitala). Ponadto stronę wezwano także do wskazania, czy choroba uniemożliwiała jej samodzielne poruszanie się, załatwianie codziennych drobnych, bieżących spraw (np. zakupów) oraz czy w okresie trwania choroby mogła ona liczyć na pomoc domowników bądź innych osób trzecich. Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącej w dniu [...] (k. [...] akt sądowych). I. W. nie odpowiedziała na to wezwanie w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednak art. 86 § 1 cytowanej ustawy stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ustawodawca w art. 87 p.p.s.a. ustanowił szczególne warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu. Stosownie do cytowanego przepisu, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono prawidłowo skarżącej (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru) w dniu [...]Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął zatem w dniu [...] (piątek). Tymczasem I. W. wniosła skargę w dniu [...] a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie w zawartym w skardze wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, skarżąca nie podała - poza ogólnikowym stwierdzeniem, iż była chora – żadnych okoliczności uprawdopodobniających wystąpienie tej przyczyny, która uniemożliwiła jej dokonanie czynności procesowej w terminie. W szczególności, mimo wezwania Sądu doręczonego jej w dniu [...], nie wskazała okresu trwania choroby ani jej rodzaju. Nie nadesłała również jakichkolwiek dokumentów potwierdzających tą okoliczność, a także nie wskazała, czy podana przez nią, jako przyczyna uchybienia terminu, choroba uniemożliwiała jej samodzielne wykonywanie podstawowych spraw życia codziennego. Nie wykazała zatem staranności, jakiej należy oczekiwać od osoby należycie dbającej o swe interesy. Tym samym, w ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie bowiem z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, brak ten powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, biorąc pod uwagę także uchybienia spowodowane nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07, LEX nr 344095). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.