IV SA/Gl 475/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu K. P. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, 20/100) tytułem ponoszonych przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Postanowieniem z dnia 13 września 2012 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach przyznał skarżącemu W. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Okręgowa Izba Radów Prawnych w K., pismem z dnia 19 września 2012 r. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego, jako pełnomocnika z urzędu radcę prawnego K. P., który w piśmie z dnia 9 stycznia 2013 r. sprecyzował stanowisko skarżącego oraz wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Dodatkowo wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 150 % stawki minimalnej oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. W wyroku z dnia 31 stycznia 2013 r. mocą którego skarga W. G. została oddalona Sąd nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wyznaczonego radcę prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". wyznaczony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia pełnomocnikom wyznaczanym przez Sąd dla stron z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 i 3 cytowanego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie powiększa się o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania w tym przedmiocie. W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy postanowienie Urzędu Patentowego wynoszą 240 zł. Mając powyższe uregulowania na uwadze Sąd, biorąc również pod uwagę niezbędny nakład pracy oraz charakter sprawy, przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie w stawce minimalnej w łącznej kwocie 240 zł, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. Mając wszystko powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie wyżej przywołanych przepisów orzekł, jak w sentencji.