IV SA/Gl 506/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę Decyzją z dnia [...] Nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. Ś., działając na podstawie art. 104 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz.U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.) orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u A. B. choroby zawodowej - [...] - wywołanej działaniem [...] i długotrwałego [...], wymienionej w poz. [...] pkt [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115). W uzasadnieniu decyzji wskazano, że jej wydanie nastąpiło w oparciu o orzeczenia lekarskie, a mianowicie orzeczenie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Centrum Profilaktyczno-Lecznicze w Ł. nr [...] z dnia [...] oraz orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy im. prof. J. N. w Ł. nr [...] z dnia [...] w których stwierdzono brak podstaw do uznania choroby zawodowej - [...] wywołanej działaniem [...] . Przyjęto, że A. B. pracując w latach [...] -[...] w Kompanii Węglowej S.A. Kopalnia Węgla Kamiennego "[...] " w R. w charakterze robotnika pod ziemią, spawacza pod ziemią oraz kierowcy lokomotywy pod ziemią , wykonywał swoje czynności zawodowe w warunkach narażenia na czynnik szkodliwy. Jednakże w wymienionych powyżej orzeczeniach lekarze specjaliści uznali, że brak jest podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Zdiagnozowali bowiem zaobserwowane w narządzie [...] zmiany za nie charakterystyczne dla [...] związanej z narażeniem zawodowym, a charakterystyczne dla [...], niektóre zaś za związane z wiekiem. Zdaniem organu inspekcji sanitarnej opinie medyczne, a mianowicie orzeczenie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Centrum Profilaktyczno-Lecznicze w Ł. oraz orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy im. prof. J. N. w Ł. zgodnie potwierdzały, że stwierdzona u A. B. [...] , rozpoznana pierwotnie w grudniu [...] jako początkowa oraz w [...] jako centralna [...] nie noszą znamion charakterystycznych dla [...] o etiologii zawodowej. W orzeczeniu pierwszej instancji określono, że obraz zmian w [...] obu [...] nie odpowiada charakterystycznym zmianom i umiejscowieniem [...] występujących pod wpływem [...]. Wyjaśniono, że za etiologią pozazawodową stwierdzonej [...] przemawia lokalizacja zmian w [...] , jak również krótki okres zatrudnienia na stanowisku spawacza oraz znaczna różnica czasowa w wystąpieniu zmian w prawym i lewym [...]. W orzeczeniu drugiej instancji dodano jeszcze, że stwierdzone zmiany w centralnej części [...] obu [...] mają charakter [...] , a [...] są zmianami związanymi z wiekiem. Zwracając uwagę na fakt, iż inspektor sanitarny przy podejmowaniu decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej stwierdzenia jest związany orzeczeniem lekarskim wydanym w sprawie i nie ma prawa do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania, organ podniósł, iż nie mógł wydać decyzji pozytywnej. Nie został bowiem spełniony podstawowy warunek konieczny do rozpoznania choroby zawodowej - tj. rozpoznanie jej przez uprawnioną do tego jednostkę służby zdrowia. Od powyższej decyzji A. B. wniósł odwołanie kwestionując wydane w toku postępowania orzeczenie lekarskie, wskazujące na [...] wrodzoną. Podniósł, że w jego odczuciu zmiana wrodzona charakteryzuje się tym, iż ujawnia się od dzieciństwa, czyli w jego przypadku powinien [...] od dzieciństwa, podczas gdy powołany był do wojska z kategorią zdrowia A, a także pracując w górnictwie nie uskarżał się na [...]. Dlatego trudno mu zgodzić się z przedłożonymi w sprawie opiniami. Wskazując, że jego zatrudnienie w warunkach narażenia na działanie czynnika szkodliwego mogą potwierdzić świadkowie, zgłosił wniosek o uzupełnienie postępowania w tym zakresie oraz o przeprowadzenia ponownych badań w innej placówce. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postępowania oraz wyjaśnił, że dla stwierdzenia choroby zawodowej niezbędnym jest orzeczenie przez placówkę służby zdrowia schorzenia odpowiadającego określonej pozycji wykazu chorób zawodowych oraz wykazanie związku przyczynowego między środowiskiem pracy, a rozpoznaną chorobą, tj. wykazanie, że narażenie na czynnik szkodliwy, który wywołał rozpoznane schorzenie istniało w miejscu pracy i w czasie jej wykonywania. Jakkolwiek organ przyznał, że A. B. pracując w latach [...] -[...] w Kopalni Węgla Kamiennego "[...] " wykonywał czynności w warunkach eksponowania na [...] i [...] mogące stwarzać ryzyko dla narządu [...] - czyli powstania choroby zawodowej pod postacią [...], to jednak orzeczenia lekarskie dwóch kompetentnych placówek diagnostycznych obu szczebli wykluczyły wystąpienie tej choroby zawodowej. W orzeczeniach tych jednostek wydanych na podstawie wywiadu zawodowego i chorobowego, obserwacji klinicznej i przeprowadzonej diagnostyki rozpoznano zmiany o charakterze wrodzonym, a także związane z wiekiem, co przemawia przeciwko ich związkowi z pracą zawodową, wskazując na ich samoistną etiologię. W odniesieniu do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że odwołujący badany był w dwóch kompetentnych placówkach diagnostycznych, wyczerpana została dwustopniowa, przewidziana przepisami procedura diagnostyczno-orzecznicza i nie ma podstaw prawnych by ponowić te badania w innych placówkach. Wskazując, że zakres rozpoznania sprawy o stwierdzenie choroby zawodowej szczegółowo uregulowano w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r., a w rozpoznawanej sprawie wyczerpano tryb postępowania, nie ma podstaw do kwestionowania zgromadzonego w niniejszym postępowaniu materiału dowodowego i prowadzenia dalej idących czynności zgodnie ze zgłaszanymi wnioskami. Od organu inspekcji sanitarnej II instancji A. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, w której kwestionował wydane w sprawie orzeczenia lekarskie i domagał się dopuszczenia dowodu z opinii innych biegłych. Zaprzeczył, by jego wada miała charakter wrodzony. Motywował to wynikami badań lekarskich, jakim poddawany był w we wcześniejszym okresie swego życia. [...], w jego opinii, rozpoznana została w czasie, gdy pracował w narażeniu zawodowym. Wskutek wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach , po rozpoznaniu sprawy, w dniu 3 grudnia 2007r. wydał wyrok, w którym uchylił zaskarżoną decyzję ( sygn. akt Iv SA/Gl 108/07) i nakazał uzupełnienie materiału dowodowego o dodatkowe orzeczenie lekarskie wyjaśniające dostrzeżone przez Sąd wątpliwości. Przedstawiane w sprawie orzeczenia nie wyjaśniły zdaniem Sądu jak należy rozumieć zawarte w orzeczeniu medycznym stwierdzenie o wystąpieniu u badanego [...] o charakterze wrodzonym. Nie wytłumaczono, czy problemy ze [...] w takim przypadku powinny ujawnić się już w dzieciństwie, czy charakter "wrodzony" pozostawał lub mógł pozostawać utajony i ujawnił się w dopiero okresie późniejszym, przy sprzyjających okolicznościach - np. w związku z pracą w narażeniu na szkodliwe [...]. Sąd wyraził pogląd, iż w takim jednak przypadku należało by uznać, że środowisko zawodowe miało wpływ na pojawienie się choroby. Nie wyjaśniono w sposób jednoznaczny w opinii Sądu charakteru rozpoznanej choroby. Jako nie przekonywające uznane zostało stwierdzenie, iż o etiologii pozazawodowej choroby decyduje m.in. znaczna różnica czasowa rozpoznania zmian w prawym i lewym [...]. Zwłaszcza, że dokładna analiza orzeczenia lekarskiego musi prowadzić do stwierdzenia, że nie wynika z niego przywołana różnica czasowa. W [...] rozpoznano [...] (bez określenia, którego [...] dotyczy) a w [...] rozpoznano [...]. Sąd zauważył, iż nie ustosunkowano się do twierdzeń skarżącego, iż w jego odczuciu charakter wrodzony powinien uwidocznić się od najwcześniejszych lat, podczas gdy u siebie takich oznak nie zauważył. W ponownym postępowaniu organ wystąpił o wykonanie uzupełniającej opinii medycznej i wyjaśnienie kwestii wskazanych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. N. w Ł., wyjaśniając wskazane mu wątpliwości, opisał budowę [...] wyróżniając jej poszczególne etapy rozwoju. Stwierdził, że w zależności od lokalizacji zmiany w [...] można określić, w którym okresie życia zadziałały czynniki szkodliwe, prowadzące do powstania [...] . Poinformował, iż w przypadku badanego A. B. rozpoznane [...] zlokalizowane są w [...] , powstały więc w okresie płodowym. Natomiast zaobserwowane [...] pod torebką przednią i tylną w [...] świadczą zdaniem lekarzy specjalistów o typowych zmianach pojawiających się z wiekiem w postaci [...] w [...]. Stwierdzono, iż obraz kliniczny obserwowanych zmian w [...] nie odpowiada typowemu obrazowi [...] wywołanej szkodliwym działaniem [...] i [...] , które lokalizuje się centralnie pod [...] w obrębie [...]. W konkluzji opinii wykluczono powiązanie stwierdzonych badaniem [...] zmian w [...] A. B. z narażeniem zawodowym. Dodatkowo opisano, iż w większości przypadków [...] nie obserwuje się nasilenia objawów klinicznych, nawet jeżeli osoby te pracują w narażeniu na czynniki szkodliwe dla [...]. Wyjaśniono także, że w przypadku badanego stwierdzone [...] są na tyle drobne, że nie wpływają na [...]. Powinny jednak zostać zauważone przy prawidłowo wykonywanych badaniach [...] profilaktycznych czy wstępnych. W oparciu o tak uzupełniony materiał dowodowy Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w całości. Opisując ponownie stan faktyczny sprawy organ inspekcji sanitarnej potwierdził fakt wykonywania przez A. B. pracy w narażeniu na [...] i[...]. Wskazał, iż mimo narażenia zawodowego stwarzającego potencjalne ryzyko powstania choroby zawodowej nie jest możliwe jej stwierdzenie. Lekarze specjaliści placówek diagnostycznych w konkluzjach orzeczeń nie rozpoznali u A. B. choroby zawodowej narządów [...]. Opinie te potwierdził Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. N. w Ł., do którego zwrócił się organ wykonując wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zawarte w wyroku z dnia 3 grudnia 2007r. sygn. akt IV SA/Gl 108/07. Lekarze tej placówki także wykluczyli powiązanie stwierdzonych badaniem [...] zmian w [...] z narażeniem zawodowym. Mając na względzie rozpoznanie medyczne uprawnionych placówek organ uznał za słuszne rozstrzygnięcie o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. B. wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i stwierdzenie choroby zawodowej pod postacią [...] wywołanej [...] lub[...]. Domagał się dodatkowo dopuszczenia dowodu z opinii biegłych lekarzy z zakresu [...]innych niż powołani w sprawie. Uzasadniając swoje żądania skarżący odniósł się do treści uzupełniającej opinii Instytutu im. prof. J. N. , z której wynikało, iż prawidłowo wykonane badania wstępne i profilaktyczne powinny wykryć jego schorzenie, jeśli było ono wrodzone. Oświadczył, iż był wielokrotnie badany począwszy od wieku szkolnego, przed powołaniem go do służby wojskowej, przed przyjęciem do pracy, a także w okresie [...] letniej pracy w kopalni węgla kamiennego. Uznał za niemożliwe, by wszystkie te badania były nie prawidłowo wykonane, gdyż wykonywali je specjaliści z zakresu [...]. Zakwestionował również, by w jego wieku, tj. w wieku 39 lat pojawić się u niego miała [...] starcza. Zwrócił uwagę, iż w jego rodzinie schorzenie to nie występuje i przyczyny pojawienia się choroby o charakterze starczym w tak młodym, jak jego wieku nie zostały wyjaśnione przez lekarzy . W opinii skarżącego bardziej prawdopodobne jest, iż schorzenie [...] u nastąpiło dopiero w okresie w zatrudnienie, w związku z narażeniem na czynnik szkodliwy, a w związku z tym konieczne jest jego zdaniem przeprowadzenie dowodu z opinii innych biegłych lekarzy [...] mających większe doświadczenie w diagnozowaniu chorób występujących u pracowników pracujących pod ziemią w warunkach narażenia na czynnik szkodliwy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w pełni stanowisko prezentowane w toku postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1271) zwanej dalej p.p.s.a. W ramach kontroli wydawanych przez organu administracji rozstrzygnięć sądy administracji oceniają zgodność działania tych organów z przepisami procedury, słuszność zastosowania prawa materialnego, a także słuszność zastosowanej w sprawie interpretacji prawa materialnego. Nie posiadają natomiast kompetencji do orzekania o meritum sprawy. Ponadto, co wymaga podkreślenia, wojewódzkie sądy administracyjne rozstrzygają w granicach danej sprawy nie będąc jednak związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 p.p.s.a.), biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowody i nie dokonując żadnych dodatkowych ustaleń faktycznych. Przystępując do oceny zgodności z prawem poddanej kontroli sądowej decyzji organu, na wstępie wskazać należy, iż zaskarżona decyzja zapadła w postępowaniu, które już raz, przed jej wydaniem, stanowiło przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej. Istotnym dla oceny legalności zaskarżonej decyzji jest zatem przytoczyć stanowisko zajęte przez sąd rozpoznający uprzednio sprawę. Zaznaczyć bowiem należy, iż zgodnie z przepisem art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej art. 153 p.p.s.a. orzeczenie sądu administracyjnego wywiera także skutki wykraczające poza zakres kontrolowanego postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne w sprawie. Oznacza to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznający obecnie sprawę, nie może formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się temu poglądowi w pełnym zakresie oraz do konsekwentnego reagowania poprzez treść nowego wyroku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 1999 r. sygn akt IV SA 527/97). Odnosząc się zatem do treści wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 grudnia 2007r. sygn. akt IV SA/Gl 108/07 zauważa się, iż wynikały z nich nie budzące wątpliwości wskazania dla organu. Nakazane zostało bowiem organowi doprowadzić w drodze uzupełniającego orzeczenia placówki diagnostycznej do wyjaśnienia ,uznanych przez Sąd za niewyjaśnione należycie, określonych kwestii. Jak widać z materiału sprawy przedstawionej obecnie do kontroli sądowoadministracyjnej, organ wydając zaskarżoną decyzję wystąpił do jednostki orzeczniczej, zgodnie z wskazaniami zawartymi w przywołanym wyroku , uzyskując od Instytutu Medycyny Pracy im. prof. J. N. w Ł. uzupełniającą opinię. Uzupełniająca opinia pozwoliła organowi na odpowiedź, z jakich przyczyn , mimo wrodzonego charakteru schorzenia, skarżący nie miał problemu ze [...] od dzieciństwa. Lekarze Instytutu oświadczyli bowiem, iż w przypadku badanego stwierdzone [...] są na tyle drobne, że nie wpływają na [...]. Zdaniem ich [...] występująca o skarżącego powinna była zostać zdiagnozowana w czasie badań wstępnych i profilaktycznych, gdyby badania te były wykonywane prawidłowo. Orzeczenie uzupełniające określiło także, w jaki sposób odczytać można było charakter [...] zdiagnozowanej u skarżącego. Wskazali, iż w zależności od miejsca ulokowania zmiany w [...] można określić, kiedy powstała. Zmiany [...] w [...] A. B. ulokowane zostały w jej [...], świadczą więc o powstaniu tych zmian w okresie życia płodowego. Zmiany w postaci [...] lokalizacją pod torebką przednią i tylną w [...] prawego badanego pozwalają na scharakteryzowanie ich jako zmiany pojawiające się z wiekiem. Usytuowanie zmian wyklucza natomiast etiologie zawodową zdiagnozowanej [...]. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postępowanie uzupełniające doprowadziło do wykonania wytycznych zawartych w wyroku z dnia 3 grudnia 2007r. sygn. akt IV SA/Gl 108/07, co pozwala na ocenę działania organów inspekcji sanitarnej, jako zgodnego z treścią art. 153 p.p.s.a Oceniając w pozostałym zakresie postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji , Sąd uznał, iż jest ono zgodne z przepisami prawa zawartymi w kodeksie postępowania administracyjnego, jak również z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. nr 132, poz. 1115) zwanego dalej rozporządzeniem. Jak wynika z brzmienia §2 tego aktu prawnego , chorobą zawodową nie jest każde schorzenie, na które zapada pracownik w trakcie wykonywania pracy, lecz takie schorzenie, które wymienione zostało w wykazie chorób zawodowych. Zgodnie z § 6 ust 1 rozporządzenia przy diagnozowaniu choroby ocena narażenia zawodowego jest tylko jednym z elementów, które mogą wpłynąć na wynik oceny lekarskiej. Przede wszystkim jednak lekarzy diagnozujących schorzenie jako chorobę zawodowa obciąża obowiązek dokonania właściwych badań pracownika i zebranej w jego sprawie dokumentacji medycznej, a organy inspekcji sanitarnej nie są uprawnione do samodzielnej oceny materiału dowodowego o charakterze medycznym, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia. Bezspornie natomiast mają obowiązek kontrolować, czy wydane orzeczenia wyjaśniły istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności wymagające wiadomości specjalistycznych i czy są rzeczowo i przekonywająco uzasadnione. Bezsporne jest również, iż organ nie może oprzeć rozstrzygnięcia na orzeczeniu lekarskim, nie zawierającym przekonywającego uzasadnienia, bądź sprzecznym z przepisami prawa. Dysponując bowiem tak wadliwym orzeczeniem, organ, po myśli § 8 rozporządzenie zobowiązany jest wezwać orzeczników do uzupełnienia wydanych orzeczeń w kierunku przez siebie wskazanym bądź z urzędu zasięgnąć opinii innej placówki naukowej służby zdrowia z zakreśleniem jej okoliczności, jakie winny być w opinii ustalone. W kontrolowanej sprawie wydane orzeczenia lekarskie wyjaśniły istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności wymagające wiadomości specjalistycznych i są rzeczowo i przekonywająco uzasadnione, a zatem odpowiadają warunkom opinii w rozumieniu art. 84 § 1 k.p.a. Stanowią więc wystarczająca podstawę do rozstrzygnięcia sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, iż jednostki orzecznicze, zarówno pierwszego, jak i drugiego stopnia, a także działająca uzupełniająco placówka Instytutu Medycyn Pracy w Ł. rozpoznały u skarżącego schorzenia [...]- lecz nie była to ich zdaniem choroba ujęta w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002 r. Stwierdziły bowiem, biorąc pod uwagę wyniki przeprowadzonych badań, zmiany przemawiające za rozpoznaniem pozazawodowej [...], o czym świadczyć miały lokalizacje tych zmian w [...]. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozważania dotyczące wiarygodności i profesjonalizmu badań , jakie przeprowadzane były u skarżącego we wcześniejszych latach nie mają znaczenia dla oceny sprawy. Istotnym bowiem jest, iż specjalistyczne badania lekarskie przeprowadzone przez uprawnione placówki diagnostyczne nie budzą wątpliwości Sądu, co do ich rzetelności, a wydane po przeprowadzeniu specjalistycznych badań skarżącego orzeczenia, poddane kontroli sądowej, nie pozwalają na ich podważenie w postępowaniu sądowadministracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest też uprawniony do prowadzenia postępowania w celu wyjaśnienia spornej dla skarżącego kwestii pojawienia się u niego objawów [...] związanej z wiekiem. Przyczyny powstania schorzenia wzroku o tym charakterze nie mają istotnego znaczenia dla orzekania w przedmiocie chorób zawodowych, jeżeli stanowcze i racjonalnie uzasadnione orzeczenie uzupełniające wykluczyło jednoznacznie możliwość przypisania skarżącemu schorzenia [...] o etiologii zawodowej. Z tych przyczyn jako niezasadny potraktowano wniosek skarżącego o przeprowadzenie kolejnych jego badań i dopuszczenie dodatkowej opinii biegłych z terenu ś. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza dodatkowo, iż uwzględnienie wniosku skarżącego byłoby niedopuszczalne ze względu na procedurę, regulującą sprawy w przedmiocie chorób zawodowych. Nadto,zgodnie z poglądem orzecznictwa podzielonym w pełni przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w rozpoznawanej sprawie, wskazanie w przepisach jednostek uprawnionych do stwierdzania choroby zawodowej powoduje, że gdy ich opinie nie stwierdzają istnienia choroby zawodowej, opinia innej jednostki służby zdrowia i to niespełniająca żadnych wymogów formalnych nie może być uznawana za podstawę kwestionowania opinii podmiotów uprawnionych.(por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2005r sygn. OSK 1488/04 publ w LEX 166671). Tym samym niekorzystnym dla strony decyzjom nie można zarzucić sprzeczności z prawem, a twierdzenie skarżącego o nabawieniu się w okresie wykonywania pracy zawodowej schorzenia o charakterze choroby zawodowej pozostaje bez oparcia w zebranym materiale dowodowym sprawy. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza prawa procesowego bądź materialnego, a tylko taki wzgląd w rozumieniu art.145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. mógłby stać się przyczyną uwzględnienia skargi. W tym stanie rzeczy - działając w granicach właściwości sądu ograniczonej do badania zgodności z prawem zaskarżonych decyzji administracyjnych , na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.