IV SA/Gl 512/06

PostanowienieWSA w Gliwicach2006-08-28

Skład orzekający: Szczepan Prax

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może zostać uwzględniona, jeśli nie poprzedzało jej skuteczne wezwanie organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym podlega odrzuceniu, jeśli nie została poprzedzona skutecznym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Skuteczność wezwania wymaga jego podpisania przez uprawnione osoby zgodnie ze statutem organizacji oraz zajęcia przez organ stanowiska w sprawie wezwania w określonym terminie. W przypadku braku takiego stanowiska, skarga jest przedwczesna, jeśli została wniesiona przed upływem dwumiesięcznego terminu na rozpatrzenie wezwania.
Stan faktyczny
Skarżąca Komisja "A" wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w B. dotyczącą regulaminu wynagradzania nauczycieli. Skarga została wniesiona na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym i postanowił odrzucić skargę z powodu niespełnienia wymogów formalnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, , , po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Komisji "A" w B. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie regulaminu wynagradzania nauczycieli p o s t a n a w i a odrzucić skargę Skarga została wniesiona na uchwałę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( j.t. Dz. U. Nr 142 z 2001 r., poz. 1591, ze zm.). Zgodnie z tym przepisem wniesienie skargi musi być poprzedzone bezskutecznym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Warunek ten w niniejszej sprawie nie został spełniony – i to z dwóch niezależnych powodów. Po pierwsze – pismo z dnia [...] r. zawierające wezwanie do usunięcia naruszenia zostało podpisane tylko przez J. U.-N.- Przewodniczącą [...] Komisji ""[...] w B.. Tymczasem z przedłożonego statutu "A", obowiązującego w czasie wystosowania wezwania, wynika, że czynności prawne mogą być podejmowane u skarżącej tylko przez co najmniej dwóch członków prezydium ( zarządu ), upoważnionych do tego stosowną decyzją ( § [...] pkt [...] i [...] statutu ). Odnośnie wezwania do usunięcia naruszenia brak w zakresie właściwej reprezentacji skarżącej nie został usunięty. Wezwanie to, jako pochodzące od nieuprawnionej osoby, nie wywarło zatem skutków prawnych, co oznacza, że owo wezwanie do usunięcia naruszenia nie zostało w istocie dokonane. Po drugie – stosownie do art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym. Przy uwzględnieniu art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270, ze zm.) określonego dalej : ppsa, należy stwierdzić, że w sprawach skarg wnoszonych na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym trzydziestodniowy termin biegnie od dnia następnego po doręczeniu skarżącemu odmowy uwzględnienia wniosku o usunięcie naruszenia. Natomiast w razie bezczynności organu termin biegnie od dnia upływu dwumiesięcznego terminu od wniesienia wezwania przez skarżącego do usunięcia naruszenia, a więc w terminie 30 dni po upływie maksymalnego terminu z art. 35 § 3 Kpa. W niniejszym przypadku przed wniesieniem skargi nie doszło do zajęcia przez organ samorządowy stanowiska co do wezwania do usunięcia naruszenia z [...] r. Stanowiska takiego nie może w szczególności stanowić pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., które informuje o przekazaniu wezwania Radzie Miejskiej jako kompetentnej do jego rozpatrzenia. Pismo to nie zawiera więc rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 53 § 1 ppsa, w związku z czym termin do wniesienia skargi nie może być liczony od dnia następującego po dniu, w którym to pismo zostało doręczone skarżącej. Wobec tego, skoro nie doręczono skarżącej aktu odmawiającego uwzględnienia wniosku o usunięcie naruszenia, to skarga mogła być wniesiona z zachowaniem terminów obowiązujących przy bezczynności organu w omawianym zakresie. Stosowanie terminów załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym powoduje, że w każdym razie przedwczesna jest skarga wniesiona przed upływem wskazanego w powołanym wyżej art. 35 § 3 Kpa dwumiesięcznego terminu, liczonego od wezwania organu do usunięcia naruszenia. Ponieważ wezwanie to zostało dokonane w dniu [...] r., zatem skarga mogła być wniesiona w terminie 30 dni liczonym od dnia [...] r. W tym stanie rzeczy skarga wniesiona w dniu [...] r. jest przedwczesna. Obie omówione wyżej okoliczności świadczą o niedopuszczalności skargi prowadzącej do jej odrzucenia. Dopiero prawidłowe dokonanie wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia będzie upoważniało do wniesienia skargi. Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa orzeczono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło