IV SA/Gl 513/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na pismo Kierownika Działu Dodatków Mieszkaniowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę; W dniu [...] r. J. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której wniósł o "uchylenie decyzji dotyczącej objęciem postępowania egzekucyjnego należnego mu dodatku mieszkaniowego" oraz o "przywrócenie" tego dodatku, w związku z "zawiadomieniem z Działu Dodatków Mieszkaniowych". Następnie, to jest w dołączonym do akt administracyjnych piśmie datowanym na [...]r. (vide: karta nr 22 tych akt) sprecyzował, że jego intencją było zaskarżenie dwóch aktów, a mianowicie decyzji Kierownika Działu Dodatków Mieszkaniowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. z dnia [...] r., nr [...] oraz zawiadomienie tego organu z dnia [...] r. o przekazywaniu przysługującego mu dodatku mieszkaniowego począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. na konto organu egzekucyjnego. Zarządzeniem z dnia 10 maja 2011 r. Przewodniczący Wydziału IV w tutejszym Sądzie rozdzielił omawianą skargę, w wyniku czego skarga J. S. na drugi z wyżej wymienionych aktów zainicjowała niniejszą sprawę, z kolei na pierwszy z nich - została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Gl 512/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy podnieść, iż stosownie do treści art. 1 §1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Z art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. wynika natomiast, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Nadto, w świetle art. 3 §3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Niniejsza sprawa została zainicjowana skargą J. S. na pismo podpisane przez p.o. Kierownika Działu Dodatków Mieszkaniowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. opatrzone numerem [...] (patrz: karta nr 20 akt administracyjnych). Taki przedmiot zaskarżenia został wyraźnie oznaczony w piśmie z dnia [...] r., w którym strona doprecyzowała swoją skargę z dnia [...] r. W treści przywołanego pisma skarżącego powiadomiono o tym, że w dniu [...] r. do wspomnianego Ośrodka wpłynęło zawiadomienie z Urzędu Miejskiego w B. - Referatu Egzekucji Podatków, o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną, to jest przysługującego mu dodatku mieszkaniowego. Zważywszy powyższe wskazano, że dodatek mieszkaniowy przyznany wyżej wymienionemu mocą decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., nr [...], na okres od 1 października 2010 r. do 31 marca 2011 r., w miesięcznej kwocie 246,57 zł, począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. będzie - na podstawie art. 89 §1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) - w całości przekazywany na konto organu egzekucyjnego, czyli Prezydenta Miasta B. Należy w tym miejscu podkreślić, że zaskarżone pismo ma charakter wyłącznie informacyjny i nie może być w żadnym razie uznane za decyzję administracyjną, jako że nie stanowi władczego rozstrzygnięcia w sprawie z zakresu administracji publicznej. Nie jest ono także postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym ani też nie stanowi innego niż decyzja bądź postanowienie aktu lub czynności, wymienionej w art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. W przepisie tym mowa jest bowiem jedynie o takich aktach bądź czynnościach, które dotyczą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Mimo, że w porównaniu do regulacji zawartej w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.) ustawodawca zrezygnował z wymogu, by zaskarżalna czynność dotyczyła przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, zakres stosowania nowego uregulowania w doktrynie i orzecznictwie nie jest rozumiany jako daleko odbiegający od dawnego. Odnosi się najczęściej do czynności materialno - technicznych wywołujących, choćby pośrednio, określone skutki prawne dla strony (vide: A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie 3, str. 29 - 32. Patrz również: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt II GSK 969/08 - orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Nie budzi wątpliwości, że kwestionowane przez skarżącego pismo nie mieści się w wyżej opisanej kategorii, jako że nie wywiera żadnych skutków prawnych, lecz obejmuje wyłącznie informację dla strony o następstwach zastosowanego wobec niej środka egzekucyjnego o którym mowa w art. 1a pkt 12 lit. a) ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skarga J. S. jest zatem niedopuszczalna, a w rezultacie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 p.p.s.a. Marginalnie trzeba zwrócić uwagę, że prawidłowość zastosowanego środka egzekucyjnego podlega weryfikacji - w zależności od etapu prowadzonej egzekucji - w drodze zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne (art. 33 cytowanej ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.), lub skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora (art. 54 tej regulacji). Wojewódzki sąd administracyjny może natomiast przeprowadzić kontrolę zapadłych w tych sprawach rozstrzygnięć (postanowień właściwych organów), lecz dopiero po wyczerpaniu przysługujących stronie środków odwoławczych. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest jednak rozstrzygnięcie podjęte w opisanym wyżej zakresie, lecz pismo informujące stronę o konsekwencjach zastosowania wobec niej środka egzekucyjnego, które - jak wyjaśniono powyżej - wykracza w sposób nie budzący wątpliwości poza zakres kognicji sądu administracyjnego.