IV SA/Gl 516/11
PostanowienieWSA w Gliwicach2012-03-06
Skład orzekający: Stanisław Nitecki, Andrzej Matan, Małgorzata Walentek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga funkcjonariusza Służby Więziennej dotycząca równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Służby Więziennej, które nie są wymienione w art. 218 ust. 1 oraz art. 219 ust. 1 i 2 ustawy o Służbie Więziennej, rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy, a nie sąd administracyjny. Skarga dotycząca równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Funkcjonariusz A. T. złożył wniosek o przyznanie równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania, który został odmówiony przez Dyrektora Aresztu Śledczego w G. Decyzją Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, uznając, że wnioskodawca zamieszkuje w miejscowości pobliskiej. A. T. zaskarżył decyzję do WSA w Gliwicach, kwestionując ustalenie dotyczące czasu przejazdu na służbę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2012 r. sprawy ze skargi A. T. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Aresztu Śledczego w G. odmówił przyznania funkcjonariuszowi A. T., na jego wniosek z dnia [...] stycznia 2011 r., równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania, o jakim mowa w art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 79, poz. 523).
Na skutek odwołania A. T., Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w K. zaskarżoną decyzją, wydaną w trybie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, podzielając jego ustalenie, że wnioskodawca zamieszkuje w miejscowości pobliskiej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. T. wniósł o ponowne "rozpatrzenie sprawy", kwestionując powyżej wskazane ustalenie. Zdaniem skarżącego organ odwoławczy wyliczając czas przejazdu na służbę i ze służby przyjął rozkład jazdy nieodpowiadającym faktycznym godzinom odjazdu i przyjazdu.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 79, poz. 523) spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy w sprawach niewymienionych w art. 218 ust. 1 i art. 219 ust. 1 i 2 rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy. Cytowany przepis statuuje zatem zasadę, że sądem rozstrzygającym spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy, a więc sąd powszechny a nie sąd administracyjny. Kognicji sądów powszechnych nie są natomiast poddane jedynie sprawy wymienione w art. 218 ust. 1 i art. 219 ust. 1 i 2 tej ustawy.
Sprawy z art. 219 w ogóle nie podlegają trybowi odwoławczemu. W związku z tym, iż wynikają one z podległości służbowej, to z mocy art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), także wyłączone są z właściwości sądów administracyjnych.
Z kolei w art. 218 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej zawarty został zamknięty katalog spraw rozstrzyganych w formie decyzji. Są to sprawy dotyczące: zwolnienia ze służby, przeniesienia z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej, przeniesienia na niższe stanowisko służbowe, zawieszenia w czynnościach służbowych. Wśród enumeratywnie wskazanych w tym przepisie spraw nie została wymieniona sprawa o przyznanie przedmiotowego równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania.
Ponieważ zgodnie z art. 218 ust. 5 cyt. ustawy skarga do sądu administracyjnego przysługuje tylko w sprawach wymienionych w ust. 1 tego artykułu, to bez względu na formę, w jakiej zapadło rozstrzygnięcie dotyczące równoważnika pieniężnego, droga postępowania sądowoadministracyjnego dla kontroli tego rozstrzygnięcia jest wyłączona (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2190/11publik. w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych CBOSA). W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 wskazanej wyżej ustawy orzeczono, jak w sentencji.
-----------------------
2
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło