IV SA/Gl 529/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.L. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego NSA Szczepana Praxa, WSA Stanisława Niteckiego oraz WSA Bożeny Miliczek-Ciszewskiej p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 23 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek L.L. o wyłączenie sędziego WSA Beaty Kozickiej, WSA Renaty Siudyki i WSA Beaty Kalagi-Gajewskiej. Orzeczenie to zapadło w składzie: Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska (przewodniczący i zarazem sprawozdawca) oraz Sędzia WSA Stanisław Nitecki i Sędzia NSA Szczepan Prax. Pismem z dnia 14 czerwca 2016 r. skarżący wniósł o wyłączenie sędziów, którzy brali udział w wydaniu postanowienia z dnia 23 maja 2016 r. podkreślając w szczególności, że nie został wezwany na posiedzenie niejawne i dlatego nie mógł złożyć wniosku o wyłączenie powyższego składu sędziowskiego, który jego zdaniem orzeka w innym przedmiocie zaskarżenia niż wskazany w skardze a zatem podejmuje działania niesprawiedliwe i stronnicze. W oświadczeniach złożonych w związku z wnioskiem L.L. sędzia NSA Szczepan Prax, WSA Stanisław Nitecki oraz WSA Bożena Miliczek-Ciszewska oświadczyli, że brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpatrywania sprawy z mocy art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej P.p.s.a., Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Poza tym Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 P.p.s.a.). Niezależnie od przyczyn wymienionych powyżej, zgodnie z art. 19 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych należy podkreślił, że okoliczność, iż sędzia reprezentuje niekorzystny pogląd prawny lub wydaje odmienne od oczekiwań rozstrzygnięcia, nie stanowi podstawy jego wyłączenia. Poza tym autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 7 sierpnia 2014 r. sygn. akt II OZ 750/14, Legalis Numer 1048519). Oceniając wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów, podnieść zatem należy, że w świetle powołanych wyżej przepisów i orzecznictwa nie mógł on odnieść skutku. Podkreślenia wymaga bowiem, że wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn nie ma w niniejszej sprawie. Zważyć także przyjdzie, iż z oświadczeń złożonych przez sędziów objętych wnioskiem wynika, że brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpatrywania sprawy z mocy ustawy (art. 18 P.p.s.a.) oraz, że nie zachodzą przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 19 P.p.s.a. Natomiast podniesiony we wniosku zarzut działania przez sędziów w sposób niesprawiedliwy i stronniczy nie został w żaden sposób przez wnioskodawcę uprawdopodobniony. Ponadto zarzut dotyczący niewezwania skarżącego na posiedzenie Sądu, które odbyło się w dniu 23 maja 2016 r. jest niezasadny, bowiem zgodnie z art. 22 § 2 P.p.s.a. postanowienie w kwestii wyłączenia sędziego Sąd wydaje w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym. Wobec powyższego należy wskazać, iż nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego NSA Szczepana Praxa, WSA Stanisława Niteckiego oraz WSA Bożeny Miliczek-Ciszewskiej od rozpoznania niniejszej sprawy, a w konsekwencji czego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.