IV SA/Gl 551/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz - Kunicka Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. A. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę. Decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 z późn. zm.) nie stwierdzono u J.A. choroby zawodowej pylicy płuc – pylicy górników kopalń węgla, wymienionej w poz. 3/2 wykazu chorób zawodowych rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132, poz. 1115). Organ orzekający ustalił, że J.A. w latach [...] był zatrudniony w Kopalni Węgla Kamiennego A w K. kolejno na stanowiskach: stażysty pod ziemią, nadgórnika oddziału wydobywczego pod ziemią, sztygara zmianowego pod ziemią, sztygara oddziałowego pod ziemią, nadsztygara górniczego pod ziemią, kierownika robót górniczych – pomocniczych pod ziemią, nadsztygara górniczego do spraw robót przygotowawczych pod ziemią, na których w latach [...] pracował w warunkach stwarzających ryzyko powstania choroby zawodowej. Jednakże w oparciu o wydane w sprawie orzeczenia lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w S. z dnia [...] nr [...] oraz Szpitala Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z dnia [...] nr [...] uznano, iż nie można stwierdzić u strony istnienia choroby zawodowej. W wyniku wniesionego przez J.A. odwołania, decyzją z dnia [...], nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, że przeprowadzone w sprawie dochodzenie epidemiologiczne wykazało eksponowanie strony na pył kamienno-węglowy zawierający wolną krystaliczną krzemionkę, a więc warunki potencjalnego ryzyka powstania choroby zawodowej pylicy płuc – pylicy górników kopalń węgla, jednakże sporządzone w sprawie opinie lekarskie wykluczyły istnienie tej choroby zawodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt IV SA/GL 931/07 oddalił skargę J.A. na powyższą decyzję. Jako bezsporny uznał Sąd fakt samego istnienia narażenia skarżącego na działanie czynników szkodliwych dla zdrowia w postaci pyłów zawierających wolną krzemionkę, które potencjalnie mogły doprowadzić do pylicy płuc – pylicy górników kopalń węgla. Podkreślono jednak, że skarżący został poddany dwustopniowej diagnostyce lekarskiej zarówno przez lekarza Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w S. dysponującego kartą oceny narażenia zawodowego, pełnowymiarowym zdjęciem RTG klatki piersiowej, jak też przez lekarza orzecznika Szpitala Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., która nie doprowadziła do rozpoznania u niego choroby zawodowej. Za prawidłowe uznano stanowisko organu odwoławczego co do faktu, że badanie HRCT specjalisty radiologa nr [...] z dnia [...], wykonane przez placówkę medyczną – Samodzielnego Publicznego Zespołu ZOZ B w S., na które powołuje się skarżący, zostało przeprowadzone przez jednostkę nieupoważnioną do orzekania o chorobach zawodowych, dlatego też nie może stanowić podstawy stwierdzenia choroby zawodowej. Co więcej, lekarze wydający orzeczenia o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej odnieśli się wprost do wyników tego badania stwierdzając, iż wykazane w nim zmiany drobnoguzkowe nie są wystarczające do zdiagnozowania u skarżącego pylicy płuc. Zatem zarzuty poczynione w tym względzie, wskazujące na poprawność wyniku badania radiologicznego HRCT z dnia [...], które zdaniem skarżącego stwierdziło liczne zmiany drobnoguzkowe w obu polach płucnych odpowiadające zmianom występującym przy pylicy płuc, nie zasłużyły na uwzględnienie. Reasumując Sąd przyjął, że organy administracji obu instancji, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, podjęły wszelkie niezbędne kroki w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i pomimo, iż stan narażenia na powstanie choroby zawodowej, ze względu na pracę skarżącego w istocie występował, to jednak brak objawów choroby zawodowej pylicy – płuc – pylicy górników kopalń węgla, wymienionej w poz. 3/2 wykazu chorób zawodowych rozporządzenia, nie mógł doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. J.A. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt IV SA/GL 931/07 powołując się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r. sygn. akt P 23/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 14 września 2009 r. wznowił postępowania sądowe i zmienił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt IV SA/GL 931/07 w ten sposób, że uchylił zaskarżoną decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...], nr [...]. Wskazano, że przywołany przez skarżącego wyrok Trybunału Konstytucyjnego, w którym orzeczono o niezgodności przepisów prawa materialnego stanowiącego podstawę decyzji administracyjnych, z formalnoprawnego punktu widzenia spełnia przesłankę, o której mowa w treści art. 272 § 1 p.p.s.a. Tym samym biorąc pod uwagę orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją aktu normatywnego, na podstawie którego została ona wydana, Sąd uznał, iż zachodzą podstawy do wznowienia postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją organu inspekcji sanitarnej na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. W konsekwencji Sąd powtórnie rozstrzygając sprawę zainicjowaną skargą J.A. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] Nr [...] postanowił ją uwzględnić i wymienioną decyzję uchylił. Podkreślono, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ weźmie pod uwagę zapis § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz. U. Nr 105 poz. 869) nakazujący sprawy wszczęte, a niezakończone przed dniem wejścia w życie tego aktu prowadzić przy zastosowaniu przepisów w nim zawartych. Przywołany przepis określa jednocześnie, iż czynności dokonane w toku wszczętych postępowań pozostają skuteczne. Z tych względów Sąd uznał za konieczne zwrócenie uwagi na nie wyjaśnienie w sposób wystarczający istotnej przesłanki dla podjęcia decyzji w sprawie. Stwierdził, że posługiwanie się, dla sklasyfikowania objawów występujących na pełnowymiarowym standardowym zdjęciu rentgenowskim zaleceniami wydanymi w 1980 r. przez Międzynarodowe Biuro Pracy, pod nazwą Międzynarodowa Klasyfikacja Zdjęć Radiologicznych Pylicy, nie zwalnia placówek diagnostycznych od szczegółowego i przekonywującego uzasadnienia wydawanego orzeczenia. Międzynarodowe Biuro Pracy ma charakter organu wykonawczego i nie ma uprawnień do stanowienia obowiązujących norm prawnych o zasięgu międzynarodowym. Tym samym wydana przez nie "Klasyfikacja" ma charakter zaleceń, a nie wiążących reguł. Nie służy ona natomiast tworzeniu prawnej definicji choroby pylicy. Powołując się zatem na "Klasyfikację", lekarze orzecznicy powinni wskazać w jaki sposób zgodnie z nią zaklasyfikowali do właściwej kategorii zaobserwowane u skarżącego zmiany i z jakich przyczyn – wielkości, kształtu, ilości itp. nie można zaobserwowanych zmian w płucach badanego zdiagnozować, jako pylica. Zdaniem Sądu powoływanie się na zalecenia Międzynarodowego Biura Pracy, służące wyłącznie w celu klasyfikowania i porównywania stwierdzanych w badaniach radiologicznych objawów, nie tylko nie zwalnia placówek medycznych od szczegółowego uzasadnienia ich stanowiska, ale nie zwalnia także lekarzy od ustosunkowania się do wyników innych badań, którymi dysponowali w czasie wydawania opinii. Zwłaszcza, iż badania HRCT, jakie przedstawiał skarżący, są badaniami niewątpliwie bardziej czułymi, pozwalającymi na wcześniejsze diagnozowanie chorób płuc. Rolą organu będzie więc uzyskanie takiego orzeczenia lekarskiego, które odniesie się do dokumentacji medycznej przedstawionej przez skarżącego w toku postępowania, a także będzie zawierać wyjaśnienie z jakiego względu stwierdzone u badanego objawy, mogące uchodzić za charakterystyczne objawy choroby pylicy, nie odpowiadają jednostce chorobowej zamieszczonej w wykazie chorób zawodowych. W toku ponownego rozpoznania sprawy [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 145a § 1 Kpa, art. 2351 Kodeksu pracy i § 8, § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] Nr [...] orzekającą o braku podstaw do stwierdzenia u J.A. choroby zawodowej – pylicy górników kopalń węgla wymienionej w poz. 3/2 wykazu chorób zawodowych rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. dot. chorób zawodowych ( Dz. U. nr 132, poz. 1115). W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że zgodnie z zaleceniami zawartymi w wyroku zwrócono się do Kierownika Przychodni Chorób Zawodowych IMPiZŚ w S. o wydanie nowego orzeczenia uwzględniającego uwagi i wskazania podniesione przez Sąd. W odpowiedzi przesłano stanowisko zastępcy dyrektora ds. medycznych z dnia [...] podtrzymujące orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej – pylicy płuc górników kopalń węgla oraz orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] zweryfikowane według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, w którym również odmówiono rozpoznania wskazanej wyżej choroby. Wyjaśniono, że nie można rozpoznać u J.A. pylicy płuc wobec braku jakichkolwiek zacienień okrągłych, regularnych ( guzkowatych lub drobnoguzkowych, a tym bardziej zmian rozległych) na zdjęciu rtg klatki piersiowej w pozycji tylko – przedniej, a tylko metoda diagnostyki obrazowej jest podstawą rozpoznania klinicznego pylicy górników kopalń węgla zgodnie z wytycznymi i przyjętymi standardami Międzynarodowej Klasyfikacji Pylic stworzonej przez ekspertów Międzynarodowego Biura Pracy w 1980 r. Dodatkowo wyjaśniono, iż wykonane badanie HRTC płuc nie jest badaniem referencyjnym w przypadku rozpoznawania pylicy płuc górników kopalń węgla, a stwierdzone dyskretne zmiany drobnoguzkowe ( 1-2 mm) w tym badaniu z [...] r. zlokalizowane są głównie w górnych płatach obu płuc i w mniejszym stopniu w górnych częściach płatów dolnych. Natomiast według posiadanej przez orzeczników wiedzy medycznej i w oparciu o doświadczenie kliniczne w diagnostyce radiologicznej pylic płuc zdiagnozowane zmiany nie uzasadniają rozpoznania choroby zawodowej. Ostatecznie podkreślono, że stwierdzone na zdjęciu rtg klatki piersiowej wykonanym podczas hospitalizacji – jedynie delikatne, nieregularne zacienienia smużkowo – siateczkowe, ich nieregularny kształt oraz gęstość nie stanowią podstawy do rozpoznania pylicy płuc. Podsumowując organ stwierdził, iż wydane w sprawie orzeczenia lekarskie są spójne i zbieżne, a tym samym wniosek skarżącego o ponowne badanie nie zasługuje na uwzględnienie. Nadto proces pyliczy przebiega powoli i nie wymaga weryfikacji radiologicznej w krótkim okresie czasu, dlatego też w rozpoznawaniu pylicy płuc nie stosuje się ograniczenia czasowego i choroba ta może być rozpoznawana nawet długo po ustaniu narażenia zawodowego, np. podczas kolejnych badań kontrolnych. J.A. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł o jej uchylenie zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 6,7,8,9,11,12,15,105,151 K.p.a. oraz naruszenie prawa materialnego w postaci art. 2351 Kodeksu pracy oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, w tym § 8 i § 11. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w sprawie nie ma zastosowania § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r., gdyż postępowanie dotyczące stwierdzenia choroby zawodowej w postaci pylicy płuc zostało zakończone wydaniem ostatecznej decyzji oraz prawomocnym wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2008 r. oddalającym skargę na tę decyzję. Natomiast przepisy rozporządzenia weszły w życie w dniu 3 lipca 2009 r., w konsekwencji nie ma podstaw by uznać wszystkie czynności dokonane w toku postępowania administracyjnego za skuteczne i należało je przeprowadzić od początku. Skarżący powołał się przy tym na wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 czerwca 2010 r. ( sygn. akt VII SA/Wa 687/10). Skarżący w dalszej części uzasadnienia zarzucił organowi nieuwzględnienie wskazań zawartych w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 14 września 2009 r., bowiem nie odniósł się on do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci literatury naukowej w przedmiocie diagnostyki chorób płuc, jak i wyników badań. Organ stwierdził tylko, że badanie HRCT nie jest badaniem referencyjnym, bliżej tego nie wyjaśniając. Odnosząc się bezpośrednio do orzeczeń jednostek orzeczniczych skarżący argumentował, że nie mają one stwierdzać stanu zaawansowania choroby – pylicy, tylko orzec czy choroba jest czy jej nie ma. Skoro biegli lekarze stwierdzili brak podstaw rozpoznania zmian drobnoguzkowych jako pylicy, to zgodnie z wcześniej przytoczonym wyrokiem Sądu, winni oni określić jaką jednostką chorobową są te zmiany i jaka jest ich geneza. W końcu skarżący zarzucił także naruszenie art. 151 kpa, gdyż po wznowieniu postępowania administracyjnego postanowieniem z dnia 11.VIII.2009 r. niedopuszczalne było utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie wyjaśnił, że przy ponownym rozpoznaniu wziął pod uwagę wytyczne zawarte w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 14 września 2009 r., w tym obowiązek zastosowania § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada wymogom legalności, stanowiącej wyłączne kryterium sądowej kontroli działalności administracji publicznej ( art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269, ze zm.). W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu związanego z uruchomionym przez organ administracji postępowaniem wznowieniowym, gdyż jego uwzględnienie musiałoby w istocie prowadzić do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Tymczasem jest to zarzut całkowicie chybiony, skoro postępowanie wznowieniowe zostało umorzone decyzją Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], co wyraźnie zostało wykazane w zaskarżonej decyzji, a także potwierdzone przez skarżącego w piśmie z dnia [...] skierowanego do [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Tak więc w chwili wydawania zaskarżonej decyzji nie toczyło się już żadne inne postępowanie administracyjne w przedmiocie objętym niniejszą sprawą. Ponieważ zaś poprzedni wyrok z dnia 14 września 2009 r. uchylił tylko decyzję organu odwoławczego z dnia [...], to prawidłowo organ ten ponownie rozpatrzył odwołanie od decyzji I instancji z dnia [...]. Z kolei jako spóźniony, a tym samym bezskuteczny należy potraktować zarzut kwestionujący zastosowanie w sprawie § 11 ust. 1 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych z dnia 30 czerwca 2009 r. Decydująca jest w tym zakresie treść uzasadnienia wyroku z dnia 14 września 2009 r., w którym Sąd jednoznacznie zalecił, by przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ wziął pod uwagę zapis powołanego przepisu rozporządzenia z zaznaczeniem, że przepis ten określa, iż czynności dokonane w toku wszczętych postępowań pozostają w mocy. Jeżeli skarżący nie zgadzał się z tym stanowiskiem, to mógł poddać je weryfikacji w drodze skargi kasacyjnej. Natomiast zgodnie z art. 153 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270, ze zm.), dalej : ppsa, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, który wydał zaskarżoną decyzję. Wyrażona w poprzednim wyroku ocena prawna, dotycząca uznania skuteczności dotychczasowych czynności: w oparciu o § 11 ust. 1 cyt. rozporządzenia, jest tak jasna, że odmienny pogląd skarżącego w ogóle nie może być brany pod uwagę bez naruszenia art. 153 ppsa. Pozostaje zatem do rozważenia, czy organ odwoławczy dostosował się do wskazań wyroku z dnia 14 września 2009 r., które zasadniczo wynikły z zakwestionowania przez Sąd poprawności przeprowadzonej diagnostyki medycznej, a zwłaszcza w zakresie uzasadnienia orzeczeń lekarskich i ustosunkowania się w nich do całej dokumentacji lekarskiej. Marginalnie można zauważyć, że sporządzone w sprawie orzeczenia lekarskie podlegały już sądowej kontroli zakończonej wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2008 r., w którym Sąd nie dopatrzył się wadliwości tych orzeczeń. Natomiast uchylenie decyzji organu odwoławczego z dnia [...] wyrokiem z dnia 14 września 2009 r. nastąpiło wyłącznie z powodu wystąpienia podstawy wznowieniowej z art. 272 § 1 ppsa. Jednakowoż zarówno w zakwestionowanym przez Trybunał Konstytucyjny rozporządzeniu z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych (...), jak i w nowym rozporządzeniu z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, określenie przedmiotowej choroby pylicy górników kopalń węgla jest identyczne, co właściwie powinno wykluczać ponowną ocenę wydanych dotychczas orzeczeń lekarskich. Z uwagi na powołany już art. 153 ppsa Sąd ocenił jednak sposób realizacji wskazań poprzedniego wyroku, uwzględniając również charakter przedmiotowej choroby, która może się ujawniać i rozwijać nawet w dłuższym okresie po ustaniu narażenia zawodowego. Tymczasem w świetle okoliczności sprawy merytoryczne stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji nie budzi zastrzeżeń. Mianowicie organ ten uzyskał dodatkowe orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., które wystarczająco jasno przedstawiło istotne kwestie związane z rozpoznaniem pylicy płuc. W szczególności podano w nim, że podstawą rozpoznania klinicznego tej choroby jest stwierdzenie na pełnowymiarowym zdjęciu RTG klatki piersiowej, w pozycji tylno – przedniej, zmian ogniskowych w płucach ( zacienień okrągłych – drobnoguzkowych lub guzkowych ) mogących odpowiadać efektom oddziaływania pyłów zwłókniających na miąż płucny. Wskazano też, że dotychczas zdjęcia RTG wykonane skarżącemu nie ujawniły tego rodzaju objawów chorobowych. W odniesieniu do przedłożonego przez skarżącego wyniku badania HRCT Instytut także wypowiedział się z punktu widzenia wiedzy medycznej i doświadczenia klinicznego w diagnostyce radiologicznej pylicy płuc, nie dopatrując się w tym wyniku cech omawianej choroby. Dodatkowo należy zauważyć, że skarżący już po wydaniu ostatniego orzeczenia przez sosnowiecki Instytut był poddany [...] r. badaniu konsultacyjnemu, podczas którego wykonano kolejne zdjęcie klatki piersiowej, a opis stanu płuc na podstawie tego zdjęcia w dalszym ciągu nie odpowiada przedstawionej wyżej charakterystyce zmian chorobowych, które według Instytutu upoważniają do rozpoznania pylicy płuc. Tak więc dalszy materiał dowodowy w zakresie diagnostyki medycznej, który został złożony w toku postępowania sądowego, jedynie potwierdza ustalenia zamieszczone w orzeczeniu lekarskim Instytutu, w oparciu o które organ odwoławczy wydał swoje rozstrzygnięcie. Jedynie można dopowiedzieć, że mimo braku wystarczających cech pylicy na ostatnio wymienionym zdjęciu ( z dnia [...]), to w porównaniu z poprzednimi wykazuje ono pewną nową cechę w postaci punkcikowatych zagęszczeń miejscami skupiających się. Nie można zatem wykluczyć ewentualnego ujawnienia się w przyszłości takich zmian, które uzasadnią rozpoznanie choroby zawodowej. Oczywiście jest to jedynie uwaga spekulatywna, bowiem Sąd nie ma kompetencji do samodzielnego wypowiedzenia się co do zagadnień medycznych. Natomiast wiąże się ta uwaga z tym, że w dniu [...] Poradnia Chorób Zawodowych w S. wyznaczyła skarżącemu kolejny termin badania kontrolnego – za 2 lata, który niedługo upłynie. W ramach tego badania skarżącemu będzie przysługiwać prawo uruchomienia nowego postępowania w przedmiocie choroby zawodowej, jeżeli nowe okoliczności będą za tym przemawiać. Wracając jeszcze do wywodów skargi należy zaprzeczyć twierdzeniu skarżącemu, by w poprzednim wyroku Sąd polecił określenie jednostki chorobowej, jaka występuje u skarżącego, o ile brak jest podstaw do rozpoznania pylicy. Tego rodzaju wymóg wykraczałby poza zakres przedmiotowy kontrolowanego rozstrzygnięcia administracyjnego, które nie obejmuje ogólnej sytuacji zdrowotnej skarżącego, lecz dotyczy wyłącznie stwierdzenia konkretnej choroby zawodowej. Z tego punktu widzenia zrozumiałe jest też wyjaśnienie Instytutu co do koniecznych objawów radiologicznych, by mogły być one kwalifikowane jako pylica. Niewątpliwie dla celów terapeutycznych celowe jest wykrycie zmian chorobowych jak najwcześniej i to przy użyciu coraz lepszego sprzętu medycznego. Natomiast dla diagnostyki chorób zawodowych właściwe jest stosowanie jednolitych dla wszystkich procedur i opieranie się na wynikach, które w sposób w miarę pewny pozwalają zakwalifikować określone objawy jako chorobę znajdującą się w wykazie chorób zawodowych, co niekoniecznie jest możliwe w jej początkowych studiach. W tym kontekście należy rozumieć potraktowanie przez Instytut badania HRCT, jako niereferencyjnego. Wynika to z całościowo potraktowanej treści orzeczenia lekarskiego. Mając powyższe względy na uwadze, skoro skarga pozbawiona jest uzasadnionych podstaw, a z urzędu nie dopatrzono się wadliwości zaskarżonej decyzji, na mocy art. 151 ppsa orzeczono, jak w sentencji. su.