IV SA/Gl 562/17
PostanowienieWSA w Gliwicach2017-08-07
Skład orzekający: Bożena Miliczek-Ciszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie wierzyciela dotyczące stanowiska w sprawie zarzutów zobowiązanego, wydane w postępowaniu egzekucyjnym, podlega kognicji sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, uznając, że postanowienie wierzyciela dotyczące stanowiska w sprawie zarzutów zobowiązanego, wydane w postępowaniu egzekucyjnym, jest wyłączone z kognicji sądów administracyjnych na mocy art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sądy administracyjne nie orzekają w sprawach postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu ani postanowień, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K., które utrzymało w mocy postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. uznające zarzuty zobowiązanego za nieuzasadnione. Skarga dotyczyła postanowienia wierzyciela w przedmiocie stanowiska w sprawie zarzutów zobowiązanego. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na wyłączenie tego typu postanowień z kognicji sądów administracyjnych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.W. i P.W. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę
Pismami z dnia 2 czerwca 2017 r. P.W. i P.W. (dalej skarżący lub strony) reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] r. uznające zarzuty zobowiązanego za nieuzasadnione.
Odpowiadając na skargę [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o jej odrzucanie wskazując na regulacje zawarte w art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. zwanej dalej "P.p.s.a."). Wskazał także, że zaskarżone postanowienie zawierało pouczenie, że jest to postanowienie ostateczne i nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 P.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 P.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W rozpoznawanej sprawie na skarżących została nałożona grzywna w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania małoletniego A.W. obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Skarżący wnieśli zarzuty, które postanowieniami z dnia [...] r. o nr [...] i [...] zostały uznane za niezasadne przez wierzyciela Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. W wyniku rozpoznania zażalenia [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. postanowieniem z dnia [...] r. [...] utrzymał w/w postanowienia w mocy.
Przedmiotowa skarga dotyczy postanowienia organu odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego, a zatem postanowienia, które na mocy art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. wyłączone zostało z kognicji sądów administracyjnych (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 28 września 2016 r. sygn. akt II OSK 2014/16 www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło