IV SA/Gl 566/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi J.G. na uchwałę Rady Powiatu [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wyboru wicestarosty oddala skargę. Rada Powiatu [...] w dniu [...] podjęła uchwałę Nr [...] o wyborze Wicestarosty [...]. Uchwała stwierdza, że w wyniku tajnego głosowania wicestarostą [...] wybrany został radny R.P. Uchwałę podję3o na podstawie art. 12 pkt 2 i art. 27 ust. 3 w zw. z art. 31b ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą uchwałę, w trybie art. 87 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, po uprzednim wezwaniu Rady Powiatu do usunięcia naruszenia prawa, wniosło pięciu radnych, w tym J.G., zarzucając podjęcie tej uchwały na sesji zwołanej z naruszeniem art. 15 ust. 7 w zw. z art. 15 ust. 1 wymienionej ustawy i § 2 ust. 1 i 7 załącznika nr 6 do Statutu Powiatu [...] przyjętego uchwałą Nr [...] Rady Powiatu [...] z dnia [...] i jego tekstu jednolitego przyjętego uchwałą Nr [...] z dnia [...], tj. na sesji, o której nie zostali zawiadomieni i w której nie uczestniczyli. W skardze skarżący podnieśli, że jako radni Rady Powiatu w Z. nie mieli możliwości realizowania swoich obowiązków, natomiast niezawiadomienie ich o sesji Rady Powiatu stanowi istotne naruszenie procedury jej zwołania. Zaznaczyli, że pozbawienie radnych udziału w obradach, jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych oraz licznych komentarzy do ustawy o samorządzie powiatowym stanowi, że rada nie ma zdolności uchwałodawczej. Podkreślili, że nie otrzymali zawiadomienia o sesji, porządku obrad i projektów uchwał. Zaznaczyli, że wprawdzie takie zawiadomienie przygotowano, to im go jednak nie doręczono. Nie mieli żadnej informacji, że [...] odbywa się sesja Rady Powiatu. Na okoliczność tą złożyli oświadczenia, które zostały załączone do skargi. Dalej podniesiono, że z zawiadomień, które dotarły do nich po sesji, dowiedzieli się, że sesja się odbyła, dowiedzieli się o tym również od innych radnych. O tym, że o sesji nie zostali zawiadomieni świadczy również przebieg obrad i sporządzony protokół, z którego wynika, że Wiceprzewodniczący Rady Powiatu próbował ustalić, czy wszyscy radni skutecznie zostali powiadomieni lecz jednoznacznej odpowiedzi nie otrzymał, gdyż z wyjaśnień Przewodniczącego Rady wynikało jedynie, że usiłowano zawiadomić radnych telefonicznie, esemesem, zostawić zawiadomienie w miejscu pracy radnego po godzinach pracy lub w domu pod nieobecność radnego i domowników w godzinach wieczornych. Dalej skarżący podnieśli, że o nieprawidłowościach został zawiadomiony Wojewoda [...], który po uzyskaniu pisemnych wyjaśnień Przewodniczącego Rady oraz dołączonej do nich notatki służbowej sporządzonej przez pracowników biura Rady i kierowcę, nie potwierdzającej jednak, że zawiadomienie o sesji doręczono, nie stwierdził naruszenia prawa. Zaznaczono, że z notatki tej wynika, że w przypadku skarżącego J.Z. korespondencja wróciła i jej nie doręczono. Zdaniem skarżących Przewodniczący Rady świadomie wyznaczył termin sesji żeby nie wszyscy radni byli na niej obecni. W związku z tym domagali się stwierdzenia nieważności tej uchwały, jako podjętej przez Radę Powiatu, która nie miała zdolności uchwałodawczej. W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu wniosła o jej oddalenie jako niezasadnej. W uzasadnieniu stanowiska wskazano na uregulowania ustawy o samorządzie powiatowym, w szczególności na art. 15 ust. 7, zgodnie z którym na wniosek zarządu, lub co najmniej ¼ ustawowego składu rady powiatu przewodniczący obowiązany jest zwołać sesję na dzień przypadający w ciągu 7 dni od dnia złożenia wniosku. Sesja Rady Powiatu, która odbyła się w dniu [...] została zwołana we wskazanym trybie, tj. na wniosek Zarządu Powiatu z dnia [...], który spełniał wymogi określone w art. 15 ust. 1 ww. ustawy, czyli zawierał porządek obrad, w którym ujęto punkt dotyczący wyboru Wicestarosty [...]. Natomiast zwołanie sesji w trybie nadzwyczajnym uzasadniała niecierpiąca zwłoki potrzeba uzupełnienia składu osobowego Zarządu, gdyż uchwałą z dnia [...] radny J.G. został odwołany z tej funkcji i pomimo że nie został zwolniony z pełnienia obowiązków do czasu uzupełnienia składu Zarządu, faktycznie nie wykonywał swoich obowiązków ponieważ od [...] przebywał na zwolnieniu lekarskim. Następnie powołano się na ugruntowany w orzecznictwie sądowo-administracyjnym pogląd, wedle którego pojęcie zwołania sesji, użyte w art. 15 ust. 1 ww. ustawy należy rozumieć jako należyte i wyczerpujące działania mające na celu przekazanie radnym informacji o miejscu, terminie i programie sesji. W ocenie Rady zawiadomienie to może nastąpić w dowolnej formie, ustnie, telefonicznie, przy wykorzystaniu poczty kurierskiej lub e-mailowej. Również wymogu dołączenia materiałów sesyjnych nie trzeba rozumieć jako fizycznego jego dostarczenia. Możliwe jest bowiem ustne zawiadomienie o sesji połączone z informacją, że porządek obrad oraz projekty uchwał są do odebrania w biurze rady bądź w innym określonym miejscu . Sprawy te jako techniczno-organizacyjne, nie zostały w ustawie uregulowane, pozostawione zostały do regulacji statutowej lub regulaminowej. Zauważono, że Statut Powiatu nie zawiera w tym względzie szczegółowych regulacji, tym samym znaczenie ma dotychczasowa praktyka stosowana i akceptowana przez radnych polegająca na telefonicznym informowaniu ich o terminie sesji nadzwyczajnej i możliwości odebrania w Biurze Rady wszystkich materiałów sesyjnych. W przypadku sesji zwołanej na dzień [...] Przewodniczący Rady Powiatu podjął szereg środków w celu skutecznego zawiadomienia wszystkich radnych o terminie sesji, dochowując szczególnej staranności w tym zakresie. Już w dniu [...] radnych zawiadamiano telefonicznie o terminie sesji wskazując na możliwość odbioru materiałów sesyjnych w biurze Rady. W stosunku do osób z którymi w ten sposób nie udało się skontaktować przedsiębrano inne środki mające na celu zawiadomienie o wyznaczonej sesji. Do radnego J.G., po nieudanych próbach połączeń telefonicznych, wysłano wiadomość tekstową – SMS z informacją o sesji oraz pozostawiono zawiadomienie o sesji w skrzynce pocztowej adresata. Zaznaczono, że pomimo, iż skarżący w swoim oświadczeniu podnosi, że skrzynka pocztowa przy posesji [...] jest własnością E.C., to jednak brak jest wątpliwości, iż adres ten należy traktować jako adres korespondencyjny skarżącego. Zauważono, że został on również wskazany przez skarżącego na potrzeby doręczeń w niniejszym postępowaniu sądowym. Zawiadomienia innych radnych także następowały poprzez wiadomość wysłaną SMS-em, poprzez pozostawienie zawiadomienia w skrzynkach pocztowych adresatów, doręczenie go w miejscu pracy osobie upoważnionej. Tym samym, w ocenie organu, brak jest podstaw do twierdzeń o naruszeniu procedury zawiadamiania o sesji. Powyższy stan potwierdza również notatka służbowa sporządzona przez pracowników Starostwa odpowiedzialnych za doręczenie radnym zawiadomień o sesji. Zdaniem organu twierdzenia skarżących podważające fakt skuteczności powiadomienia o terminie sesji nadzwyczajnej należy traktować jako próbę destabilizacji pracy organów Powiatu. Wskazano także, że Wojewoda [...] stwierdził, że zwołanie sesji nastąpiło w sposób zgodny z prawem. Prawomocnym postanowieniem z dnia [...] Sąd odrzucił skargę czterech radnych, wobec nieuzupełnienia jej braków. W związku z tym do rozpoznania pozostała skarga J.G. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku uchwał podejmowanych przez organy jednostek samorządu terytorialnego, kontrola sądowa sprowadza się do oceny, czy dany akt wydany został z obrazą obowiązujących przepisów, gdyż zaistnienie takiej sytuacji powoduje konieczność stwierdzenia jego nieważności bądź stwierdzenia, że wydany został z naruszeniem prawa - stosownie do treści art. 147 § 1 P.p.s.a. Przy czym Sąd administracyjny zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na uchwałę Nr [...] Rady Powiatu [...] z dnia [...] o wyborze Wicestarosty [...]. Skarga wniesiona została w oparciu o przepis art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 595 z późn. zm.), zwanej dalej jako u.s.p., zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Badając przedmiotową skargę Sąd ocenił, że zostały spełnione wymogi do jej wniesienia. Zaskarżona uchwała została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej, skarżący J.G. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, a w związku z nieotrzymaniem odpowiedzi na to wezwanie (datowane na [...]), wniósł dnia [...] skargę do sądu administracyjnego. Nie ulega także wątpliwości, że interes prawny skarżącego został naruszony ww. uchwałą, gdyż wiąże się ona bezpośrednio z wykonywaniem przez niego mandatu radnego powiatowego. Jednocześnie należy wskazać, że skarga pozostałych skarżących (którzy także wyczerpali tryb do jej wniesienia) została prawomocnie odrzucona, co oznacza, że zrezygnowali oni z dalszego podtrzymywania skargi, zatem tylko w zakresie naruszenia interesu prawnego J.G. może być ona merytorycznie rozpoznana. Przechodząc zatem do merytorycznego badania zasadności skargi Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Spór w niniejszej sprawie dotyczy kwestii czy sesja Rady Powiatu, na której zapadła zaskarżona uchwała o wyborze Wicestarosty została zwołana prawidłowo, a tym samym czy skarżący został zawiadomiony o sesji zwołanej na dzień [...]. Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.s.p., rada powiatu obraduje na sesjach zwoływanych przez przewodniczącego rady powiatu w miarę potrzeby, nie rzadziej niż raz na kwartał. Do zawiadomienia o zwołaniu sesji dołącza się porządek obrad wraz z projektami uchwał. Z kolei w myśl art. 15 ust. 7 tej ustawy na wniosek zarządu lub co najmniej ¼ ustawowego składu rady powiatu przewodniczący obowiązany jest zwołać sesję na dzień przypadający w ciągu 7 dni od dnia złożenia wniosku. Wniosek o zwołanie sesji powinien spełniać wymogi określone w ust. 1. Natomiast w świetle § 4 ust. 3 załącznika nr 6 do Statutu o sesji zawiadamia się wszystkich radnych co najmniej 7 dni przed terminem rozpoczęcia obrad, a zawiadomienie powinno zawierać miejsce dzień i godzinę rozpoczęcia sesji oraz projekt porządku obrad. Jednocześnie w myśl ust. 4 materiały na sesję, w tym projekty uchwał doręcza się w terminie 7 dni przed rozpoczęciem sesji. Z tym, że zgodnie z § 4 ust. 5 ww. załącznika wskazane w ust. 3 i 4 terminie nie dotyczą sesji zwoływanych , w trybie o którym mowa w § 2 ust. 7, dotyczącym tak zwanych sesji nadzwyczajnych, o których mowa w art. 15 ust. 7 u.s.p. W sprawie nie budzi wątpliwości, że Przewodniczący Rady na wniosek Zarządu Powiatu z dnia [...], złożony wraz z proponowanym porządkiem obrad, zwołał sesję rady w trybie określonym w art. 15 ust. 7 u.s.g., na dzień [...]. Natomiast istota sporu dotyczy tego, czy skarżący został zawiadomiony o sesji. Sąd podziela stanowisko organu, że pojęcia zwołania sesji, użyte w art. 15 ust. 1 u.s.p. należy rozumieć jako należyte i wyczerpujące działania mające na celu przekazanie radnym informacji o miejscu, terminie i programie sesji. Przy czym nie ma znaczenia czy chodzi o sesję zwoływaną w trybie art. 15 ust. 1 tj. zgodnie z planem pracy, czy w trybie określonym w art. 15 ust. 7 tzw. trybie nadzwyczajnym. Zatem należało ocenić, czy doszło do zawiadomienia skarżącego o terminie sesji. Z wyjaśnień Przewodniczącego Rady oraz sporządzonej przez kierownika biura Rady oraz pracownika Starostwa notatki służbowej wynika, że w dniu [...] rozpoczęto czynności związane z telefonicznym powiadamianiem radnych o terminie i miejscu zwołania sesji. Próby połączenia telefonicznego podjęto także wobec J.G. W tym samym dniu, do osób z którymi nie powiodła się próba telefonicznego połączenia, zawiadomienia były doręczane w miejscach zamieszkania, bądź w miejscach pracy. Czynność doręczenia podjęto także w stosunku do skarżącego w miejscu jego zamieszkania, jednakże okazała się ona bezskuteczna. Wobec tego do skarżącego (oraz 3 innych radnych) wysłano wiadomość tekstową SMS o zwołaniu sesji, co potwierdza przedstawiony na wezwanie Sądu wykaz połączeń, w tym SMS, z dnia [...] wraz z dokumentami, w których podane zostały numery telefonów komórkowych radnych, w tym numer telefonu radnego J.G., na które SMS-y były wysyłane oraz oświadczenie kierownika biura Rady o treści tej wiadomości. Zawiadomienie zostało zatem przesłane w sposób, który umożliwiał powzięcie wiadomości o jego treści. Poza tym w dniu [...] pozostawiono w skrzynce pocztowej zawiadomienie o sesji zwołanej na dzień [...]. Powyższe wskazuje, że dopełniono wszelkich czynności powiadomienia skarżącego o sesji. Wprawdzie brak jest pisemnego potwierdzenia otrzymania zawiadomienia, to jednak okoliczności pozwalały uznać, że radny powziął wiadomość o zwołaniu sesji. Odnosząc się do zarzutów i twierdzeń zawartych w skardze, oraz w oświadczeniu skarżącego złożonym w dniu [...] na okoliczność, że nie doszło do zawiadomienia go o sesji Rady zwołanej na dzień [...] należy zauważyć, że skarżący nie zaprzeczał zapisowi znajdującemu się w notatce służbowej (sporządzonej przez pracowników Starostwa, w tym kierownika biura Rady), że w dniu [...] wykonał połączenie na numer telefonu, z którego wcześniej do niego telefonowano i że był to numer biura Rady. Pomimo przerwania tego połączenia nie usiłował się skontaktować z biurem Rady, czy Przewodniczącym Rady celem ustalenia w jakiej sprawie do niego telefonowano. Wszak radny korzysta nie tylko z praw, ale spoczywają na nim także obowiązki związane ze sprawowaniem mandatu radnego, a zatem skoro do niego telefonowano z biura Rady to znaczy, że sprawa dotyczyła kwestii związanych z wykonywaniem mandatu. Można także zauważyć, że w tym czasie skarżący pełnił jeszcze obowiązki Wicestarosty, pomimo wcześniejszego odwołania go z tej funkcji, do czasu wyboru nowego kandydata. Jednocześnie do skarżącego została wysłana wiadomość tekstowa SMS – co potwierdza wykaz połączeń. Wprawdzie skarżący powoływał się na utrudnienia w połączeniach telefonicznych w dniach [...] i [...], to jednak z przedstawionej przez niego wiadomości SMS, jaką miał otrzymać od operatora sieci komórkowej w dniu [...] wynika, że mogą wystąpić ewentualne utrudnienia związane z modernizacją nadajnika, a nie że w ogóle sieć będzie niedostępna, a tym samym, że nie będzie możliwości wykonywania i przyjmowania połączeń, w tym SMS-ów. Bez znaczenia dla sprawy ma podnoszona przez skarżącego okoliczność, że skrzynka pocztowa przy posesji [...], gdzie pozostawiono pisemne zawiadomienie o sesji, nie jest jego własnością, skoro skarżący pod tym adresem odbiera korespondencję. Co więcej należy zauważyć, że skarżący w formularzu zgłoszenia zmiany abonenta z dnia [...] (dołączonego przez pełnomocnika organu wraz z wykazem połączeń), czy też w ww. oświadczeniu z dnia [...], podaje także ten adres, nie wskazując jednak, że jest to adres do korespondencji (co ma miejsce również w przypadku wskazania tego samego adresu w skardze), to zaś pozwala przyjąć, że jest to również adres jego zamieszkania. Skarżący we wspomnianym już oświadczeniu twierdzi, że w dniach [...] i [...] przebywał cały czas w domu pod adresem zameldowania i że nikt nie próbował dostarczyć mu zawiadomienia. Skarżący posługuje się przy tym pojęciem "zameldowania" choć nie wskazuje o jaki adres zameldowania chodzi. Jeżeli jest to inny adres niż wyżej wskazany, to nie podał jednocześnie, aby taki przekazywał do biura Rady, jako miejsce jego zamieszkania. Miejsce zameldowania powinno natomiast odpowiadać miejscu zamieszkania (art. 4 pkt 1 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 o ewidencji ludności i dowodach osobistych – Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 993). Tymczasem o ile skarżący w dniach [...] i [...] cały czas przebywał pod podanym w ww. oświadczeniu adresem, tj. [...], gdzie zawiadomienie próbowano doręczyć, to, pomijając okoliczność, z jakiego powodu nie doszło do doręczenia zawiadomienia, miał on możliwość podjęcia go co najmniej w dniu [...] ze skrzynki na korespondencję, gdzie zostało ono pozostawione. Nie ulega przy tym wątpliwości, że takie zawiadomienie zostało umieszczone w skrzynce, co potwierdza sam skarżący, podając jedynie, iż podjął je dopiero w dniu [...]. Natomiast nie sposób przyjąć, aby zostało ono tam umieszczone w innej późniejszej dacie niż we wskazanej w notatce. Sąd nie widzi podstaw aby negować informacje zawarte w owej notatce służbowej sporządzanej przez kierownika biura Rady oraz pracownika Starostwa doręczającego zawiadomienia. Dane tam zawarte potwierdza chociażby wykaz połączeń przedłożony przez pełnomocnika organu na wezwanie Sądu. Również radny nie przedstawił dowodów negujących prawdziwość zawartych w niej informacji. Wypadnie jednocześnie wskazać, co wynika z notatki, że większość radnych powiadomiono o sesji telefonicznie albo poprzez doręczenie zawiadomienia w miejscu ich zamieszkania, których odbiór był potwierdzany bądź przez domowników, bądź samych radnych. W obradach sesji uczestniczyło 20 radnych (na 25), zaś z jego protokołu nie wynika aby zgłaszali oni zastrzeżenia co do sposobu ich powiadomienia o sesji, co może wskazywać, że wobec braku odpowiednich rozwiązań statutowych, taki sposób zawiadamiania mógł być wcześniej stosowany, zważywszy że w przypadku sesji nadzwyczajnej do jej zwołania nie stosuje się terminu określonego w § 4 ust. 3 załącznika nr 6 do Statutu. Natomiast okoliczność zgłoszenia zastrzeżeń przez Wiceprzewodniczącego Rady co do skuteczności zawiadomienia nieobecnych radnych o terminie sesji nie przesądza, że sesja została zwołano nieprawidłowo. Eksponowanie w skardze przypadku radnego J.Z., z powołaniem się na zapis we wskazanej już notatce służbowej, że korespondencja wróciła do nadawcy i jej nie doręczono, należy zauważyć, że w tym przypadku w dniu [...] żona tego radnego odmówiła przyjęcia zawiadomienia o sesji, czego radny w swoim oświadczeniu nie kwestionował. Pomimo wielokrotnych prób nawiązania z nim połączenia telefonicznego, wysłania widomości tekstowej SMS, próby doręczenia zawiadomienia także w miejscu pracy, gdzie odmówiono jego przyjęcia, nie można uznać, że radny ten, mimo że zawiadomienie wróciło do biura Rady, nie miał świadomości powiadamiania go o zwołaniu sesji. Okoliczność odmowy przyjęcia zawiadomienia pozwala dodatkowo uznać, że radny powziął wiadomość o próbie doręczenia przez pracownika Starostwa zawiadomienia o sesji. Nie sposób przyjąć, aby osoba doręczająca zawiadomienie o sesji nie wskazała, od jakiego podmiotu przesyłka pochodzi i co zawiera, a osoba odmawiająca jej przyjęcia nie przekazała radnemu informacji o tym zdarzeniu. Ponadto niepozostawienie zawiadomienia w skrzynce ze względu na jej brak potwierdza, że dokonywano próby doręczenia zawiadomienia w miejscu zamieszkania, skoro stwierdzono tę okoliczność (brak skrzynki), której radny także nie zaprzeczył. W ocenie Sądu nie można uznać za trafne twierdzenia skarżącego, że specjalnie nie został zawiadomiony o sesji. Podjęto bowiem szereg czynności, które w ostateczności dawały podstawę do przyjęcia, że informacja o zwołaniu sesji, w tym porządku jej obrad, doszła do niego jak i pozostałych radnych. Dodatkowo można tylko zauważyć, że informacja o porządku obrad sesji zwołanej na dzień [...] została zamieszczona w BIP [...], co potwierdza wydruk dołączony przez pełnomocnika organu do akt sądowych. Wyroki na które powołano się w skardze zapadły w innych stanach faktycznych, gdzie odstąpiono w ogóle od powiadomienia niektórych radnych o terminie sesji nadzwyczajnej (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 3 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Sz 154/11 i wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2011, sygn. akt II OSK 1234/11), co nie miało jednak miejsca w niniejszej sprawie. Pozostałe dotyczą zmiany porządku obrad i wprowadzenia nowych projektów uchwał podczas sesji (wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Kr 783/07) oraz jej zwołania przez osobę nieuprawnioną (wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 998/07), co nie dotyczy zaskarżonej uchwały. Zawiadomienie o sesji obejmowało prządek obrad, w którym zamieszczono informację o wyborze Wicestarosty, a sesję zwołała osoba do tego uprawniona. Przy czym można zauważyć, że powołany wyrok WSA w Krakowie sygn. akt III SA/Kr 783/07, został uchylony a skarga oddalona wyrokiem NSA sygn. akt II OSK 447/ 08 publik. w internetowej centralnej bazie orzeczeń – CBOSA). W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.