IV SA/Gl 592/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Walentek, Sędzia WSA Renata Siudyka, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 października 2018 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie decyzji dotyczącej zasiłku stałego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję I instancji uchylającą decyzję przyznającą skarżącemu zasiłek stały. Pismem z dnia 26 lutego 2018 r. skarżący wniósł do organu odwoławczego podanie o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją tego organu, wskazując na podstawę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 3 kpa. W uzasadnieniu tego żądania podniósł, że w składzie organu odwoławczego był jeden członek tego organu, który brał udział w wydaniu poprzedniej decyzji z [...]r., która została wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem tut. Sądu z 12 grudnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 750/10. Zdaniem skarżącego ten członek Kolegium podlegał wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 kpa. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w trybie art. 145 § 3 kpa odmówiło wznowienia przedmiotowego postępowania administracyjnego. Kolegium powołało się na art. 148 § 1 kpa przewidujący miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania, liczony od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Tymczasem wskazana na wstępie decyzja z dnia [...]r. została skarżącemu doręczona 16 kwietnia 2012 r. i wtedy dowiedział się o tym, kto był członkiem składu orzekającego. Tymczasem żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone dopiero 26 lutego 2018 r., a więc z uchybieniem owego miesięcznego terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M.D. zarzucił naruszenie art. 148 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 3 oraz art. 24 § 1 pkt 5 i art. 27 kpa polegające na przyjęciu, że termin do wniesienia podania liczy się od dnia doręczenia decyzji. Zarzucił też wadliwe niezastosowanie art. 151 § 2 kpa. W uzasadnieniu skargi skarżący wytknął nadto, że w wydaniu zaskarżonego postanowienia sprawozdawcą i przewodniczącym składu była osoba, która brała też udział w wydaniu w tym samym dniu innego postanowienia o tożsamym charakterze, a więc nie była bezstronna, gdyż musiała "trzymać" tą samą linię orzeczniczą. Zdaniem skarżącego brał było podstaw do domowy wznowienia postępowania, a sprawę należało rozstrzygnąć w oparciu o przepis art. 151 § 2 kpa z uwagi na upływ 5-letniego terminu z art. 145 § 1 kpa. W odpowiedzi na skargę Kolegium postulowało jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest oczywiście bezzasadna. Wbrew zarzutowi skarżącego Kolegium nie wskazało daty doręczenia decyzji z [...]r. jako zdarzenia, od którego liczy się termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania, lecz stwierdziło, że w dniu doręczenia decyzji skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia, a więc jaki był skład orzekający Kolegium, wydający tą decyzję. Ustalenia organu są w tym względzie prawidłowe. Dodatkowo można wskazać, że skarżący tylko formalnie powołał się na podstawę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 3 w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 kpa, bowiem ten ostatni przepis nie mówi o wydaniu "poprzedniej" decyzji, lecz wydaniu "zaskarżonej" decyzji, a więc decyzji organu I instancji, poddanej kontroli organu odwoławczego. Tak więc w istocie żądanie skarżącego nie było oparte na ustawowej podstawie wznowieniowej, co także uzasadniało odmowę wznowienia postępowania. Tym bardziej na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia nie mogły wpłynąć uwagi skargi, dotyczące udziału w jego wydaniu jednego z członków Kolegium, gdyż nie stanowią one okoliczności powodujących konieczność wyłączenia od udziału w postępowaniu w sprawie. Wobec prawidłowości zaskarżonego postanowienia bezprzedmiotowy jest zarzut skargi co do niezastosowania art. 151 § 2 kpa. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. mr