IV SA/Gl 612/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r. nr [...] p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie decyzji Prezydenta Miasta D. Pismem z dnia 17 maja 2014 r. J. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta D. przez Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. nr [...] z dnia [...] r. zobowiązującą J. W. do zwrotu kwoty 7344 zł wraz z ustawowymi odsetkami z tytułu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych wypłaconych na mocy decyzji nr [...]r z dnia [...] r. za okres od 1 sierpnia 2008 r. do 30 kwietnia 2012 r. Następnie w piśmie procesowym z dnia 8 lipca 2014 r. skarżąca zwróciła się do tut. Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji nr [...]. Wniosek uzasadniony został trudną sytuacją materialną i życiową skarżącej. J. W. oświadczyła jest osobą schorowaną, a spłata świadczenia nawet w ratach uniemożliwiałoby skarżącej normalną egzystencję. Ponadto skarżąca wskazała, że wydatki na leki, przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze nie są w chwili obecnej refundowane z uwagi na wyczerpanie się środków finansowych PEFRON w 2014 r. i pochłaniają praktycznie całość renty rodzinnej otrzymywanej przez J. W. Skarżąca podniosła również, że na bieżąco ponosi także inne stałe koszty związane z egzystencją takie jak czynsz, prąd, gaz. Do wniosku skarżąca dołączyła dokumentację medyczną potwierdzającą jej problemy zdrowotne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Co do zasady zatem, przedmiotem postanowienia o wstrzymanie wykonania jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego. Natomiast art. 61 § 3 P.p.s.a. (in fine) rozszerza możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów na akty wydawane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy". Dla ustalenia zakresu znaczenia sformułowania "w granicach tej samej sprawy" użytego w cytowanym wyżej przepisie w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz piśmiennictwie przyjmuje się, że zwrot ten dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, a jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (tak też postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12, publ.: Lex nr 1121276). Takie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia, zdaniem Sądu, wstrzymania wykonania decyzji wydanej w I instancji w sytuacji braku jej merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji i zakończenia postępowania wydaniem rozstrzygnięcia o charakterze proceduralnym. Wobec tego należy stwierdzić, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji należy do zakresu pojęcia tej samej sprawy, co zaskarżona decyzja. W niniejszym przypadku skarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta D. przez Zastępcę Dyrektora MOPS w D. z dnia [...] r. nr [...] zobowiązującą stronę do zwrotu kwoty 7 344 zł tytułem nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych wraz z ustawowymi odsetkami. Analiza sytuacji strony skarżącej prowadzi do wniosku, że wykonanie decyzji może skutkować znacznymi trudnościami w zaspokajaniu bieżących potrzeb z uwagi na brak środków finansowych. W konsekwencji w ocenie Sądu uprawnione jest twierdzenie, że wykonanie przez skarżącą obowiązku zwrotu kwoty ustalonej przez organ, jako nienależnie pobrane świadczenia może spowodować dla niej znaczny uszczerbek w zakresie utrzymania koniecznego. Wobec powyższego Sąd uznał, że w sprawie zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta D. z art. 61 P.p.s.a. zachodzi bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do usunięcia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.