IV SA/Gl 614/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant starszy sekr. sąd. Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2013 r. sprawy ze skargi J. J. na Międzygminny Związek A w J. w przedmiocie środków zapewniających wykonanie orzeczeń Sądu – grzywny za niewykonanie wyroku WSA w Gliwicach z dnia 10 stycznia 2013 r. sygn. akt IV SAB/Gl 138/12 postanawia: odrzucić skargę. Skargą z dnia 8 maja 2013 r. J. J. wystąpił z wnioskiem o wymierzenie Związkowi A w J. grzywny z uwagi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SAB/Gl 138/12 oraz o stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa a także zasądzenie od strony kosztów postępowania. Zdaniem skarżącego, organ administracji pomimo wydania wyroku w dalszym ciągu nie udostępnia informacji publicznej, jak również nie powiadomił o powodach opóźnienia, z tego też powodu pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. wezwał organ do wykonania wyroku i zwrotu kosztów postępowania. Pismo to pozostało bez odpowiedzi, natomiast zwrot kosztów nastąpił dopiero w dniu 29 kwietnia 2013 r. W odpowiedzi na skargę Związek A w J. wniósł o oddalenie w całości wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W odpowiedzi tej organ przedstawił powody nie udostępnienia jeszcze skarżącemu wszystkich wymaganych przez niego dokumentów będących informacją publiczną i podkreślił, że w miarę możliwości dokumenty te będą mu sukcesywnie przekazywane. W szybszym przekazywaniu informacji publicznej barierą są ograniczone możliwości finansowe i osobowe organu. W konkluzji podkreślono, że działania organu nie mają na celu naruszenie prawa, ani niewykonania obowiązku nałożonego przez Sąd. Pismem z dnia 26 lipca 2013 r. skarżący podtrzymał wniesioną skargę i podkreślił, że A w J. w dalszym ciągu nie wykonał ciążącego na nim obowiązku wynikającego z wyroku tutejszego Sądu. W piśmie tym nie podzielił argumentacji prezentowanej przez organ, a dotyczącej tak długiego okresu udostępniania informacji publicznej i podkreślił, że okoliczności te nie mogą stanowić o niewywiązywaniu się z obowiązków na nim ciążących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści przywołanego przepisu wynika, że skarga nim przewidziana wnoszona jest po spełnieniu określonych w niej wymogów. W pierwszej kolejności sąd administracyjny obowiązany jest uwzględnić skargę na bezczynność lub przewlekłość prowadzonego postępowania, nadto organ zobowiązany do działania w terminie wynikającym z treści wyroku lub z brzmienia przepisu powyższej ustawy we wskazanym terminie nie podejmuje prawem przewidzianych działań. Trzecim warunkiem wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku i dopiero brak reakcji ze strony organu administracji po wniesieniu wezwania otwiera drogę do wniesienia przedmiotowej skargi. W odniesieniu do przywołanych wymogów skutecznego wniesienia skargi podnieść należy jeszcze jedną kwestię, a mianowicie ustalić należy moment, od którego organ administracji obowiązany jest wykonać obowiązek wynikający z wyroku sądu administracyjnego. Z treści art. 286 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Zgodnie z § 2 tego przepisu termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Przywołane unormowanie posiada charakter uniwersalny i ma zastosowanie również do spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej. Po przedstawieniu stanu normatywnego w sprawie przybliżyć należy stan faktyczny, otóż skarżący akcentuje, że dopełnił ciążących na nim wymogów skutecznego wniesienia skargi, ponieważ w dniu 8 kwietnia 2013 r. wezwał organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SAB/Gl 138/12, a w dniu 8 maja 2013 r. wniósł skargę do tutejszego Sądu, którą pismem z dnia 26 lipca 2013 r. podtrzymał. Równocześnie z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że organ administracji prawomocny wyrok z dnia 10 stycznia 2013 r. wraz z aktami administracyjnymi otrzymał w dniu 23 kwietnia 2013 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru akt znajdującego się we wskazanych powyżej aktach sądowych. Powyższa okoliczność w rozpatrywanej sprawie odgrywa kluczową rolę, ponieważ dopiero z tym dniem rozpoczynają swój bieg wszelkie terminy dotyczące realizacji obowiązku wynikającego z wyroku tutejszego Sądu z dnia 10 stycznia 2013 r. Skoro organ administracji akta postępowania wraz z wyrokiem otrzymał w dniu 23 kwietnia 2013 r., to oznacza, że wezwanie skarżącego do wykonania wyroku z dnia 8 kwietnia 2013 r. jest bezskuteczne, ponieważ sporządzone one zostało i skierowane do organu administracji przed rozpoczęciem biegu terminów do załatwienia przez ten organ sprawy, a tym samym czynność ta nie może wywoływać skutków prawnych dla niej przewidzianych. Konsekwencją tego faktu jest uznanie, że przedmiotowa skarga została wniesiona w sposób nieprawidłowy, ponieważ przed jej wniesieniem skarżący uprzednio nie wezwał organu do wykonania wyroku. W świetle powyższych ustaleń przyjdzie stwierdzić, że wyczerpana została przesłanka odrzucenia skargi przewidziana treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie skarga z innych przyczyn jest niedopuszczalna, a tym samym należało orzec jak w sentencji. mw