IV SA/Gl 630/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. P. na działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. w przedmiocie inne postanawia odrzucić skargę; Przedmiotem skargi C. P. z dnia [...] r., uzupełnionej następnie pismem z dnia [...] r. oraz pismem z dnia [...] r., była działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K.. W tych ramach skarżący zarzucił organowi, że wszystkie jego prośby są załatwiane odmownie, pomimo tego, że każdy wniosek jest przez skarżącego uzasadniony. Podniósł, że pracownicy rzeczonego organu nie posiadają kompetencji do piastowanych stanowisk. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga C. P. jest niedopuszczalna. W punkcie wyjścia należało odnotować, że sądy administracyjne sprawują wyłącznie kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie: P.p.s.a.). Kontrola ta obejmuje kognicję w sprawach skarg wskazanych w § 2 cytowanego przepisu, tj. skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji publicznej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynności organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Przenosząc cytowany przepis na grunt niniejszej sprawy stwierdzono, że skarga na działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. nie mieści się w katalogu spraw objętych kognicją sądu administracyjnego. Mając na uwadze treść skargi C. P. oraz pozostałych pism procesowych złożonych w niniejszej sprawie, uznano z kolei, że materia będąca ich przedmiotem mieści się w zakresie postępowania skargowego uregulowanego w rozdziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski". W myśl art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Skargi te dotyczą więc oceny sposobu działania organu i jego pracowników i są wewnętrznymi sprawami tych organów. Nie podlegają natomiast kognicji sądów administracyjnych, gdyż brak przepisu prawa, który przewidywałby dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego tego rodzaju działań i zaniechań organów. Stanowisko judykatury w tym zakresie jest utrwalone. Jako przykład można w tym miejscu powołać m.in.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 3121/01 (nie publ.), postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999r. sygn. III SAB 7/99 (publ. ONSA 2001/1/27), postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2001r. sygn. II SAB 213/00 (nie publ.), wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998r. sygn. III SA 1636/97 (nie publ.), postanowienie NSA z dnia 18 lutego 1997r. sygn. III SAB 1/97 (nie publ). W wyniku wszystkich poczynionych wyżej ustaleń faktycznych i prawnych, Sąd postanowił, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., odrzucić skargę C. P., co znalazło wyraz w części dyspozytywnej niniejszego orzeczenia.