IV SA/Gl 640/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 17 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach z zakresu pomocy społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. 2 Pismem złożonym w dniu 4 lipca 2012r. M.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] uznające za uzasadnione zażalenie skarżącego na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. w sprawach z zakresu pomocy społecznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej odrzucenie. Organ wskazał, iż na zaskarżone postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w wypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. uznające za uzasadnione zażalenie skarżącego na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. w sprawach z zakresu pomocy społecznej. Rozstrzygnięcie to zostało wydane w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (§1); Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§2). Złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wniesienia przez osobę zainteresowaną skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ pierwszej instancji i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2012r. sygn. II OSK 2259/10). Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 K.p.a. przyjmuje formę postanowienia, na które nie służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Nie mieści się więc w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego określonym w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Skoro więc zaskarżone postanowienie nie podlega kognicji sądu administracyjnego to tym samym skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna. Należy więc stwierdzić, że wbrew twierdzeniom skarżącego został on prawidłowo pouczony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., iż od zaskarżonego postanowienia nie przysługuje żaden środek odwoławczy, w tym skarga do sądu administracyjnego. Wobec powyższego skargę w niniejszej sprawie, jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ----------------------- 2