IV SA/Gl 645/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. S. na pismo Wójta Gminy K. z dnia [...] r. nr[...] w przedmiocie uchylenia mandatu karnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Wójt Gminy K. w piśmie z dnia [...] r. nr [...],poinformował C. S., właściciela samochodu o nr rejestracyjnym [...] że w dniu 16 grudnia 2014 r. tym samochodem zostało popełnione wykroczenie drogowe w miejscowości R., polegające na niezastosowaniu się do sygnalizacji świetlnej. Organ zaznaczył, że w dniu 18 stycznia 2015 r. została sporządzona dokumentacja z tego wykroczenia i wysłana do właściciela pojazdu. Po wyrażeniu przez C. S. zgody na przyjęcie mandatu karnego za brak wskazania sprawcy wykroczenia, Straż Gminna naliczyła mandat karny [...]nr [...], który został wysłany na adres właściciela pojazdu. Organ zaznaczył, że mandat karny staje się prawomocny z chwilą jego odebrania przez obwinionego i C. S. po odebraniu mandatu zwrócił się do Straży Gminnej o jego anulowanie, jednak prawomocnie wystawiony mandat może uchylić jedynie Sąd. Organ dodał, że wobec braku wpłaty środków pieniężnych wystawienie tytułu wykonawczego było zasadne. C. S. w piśmie z dnia 23 czerwca 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pismo organu z dnia [...] r. nr [...]. Zarzucił Wójtowi błędne rozpoznanie jego roszczenia, bez uwzględnienia zebranego w sprawie materiału dowodowego, który wskazuje na szereg uchybień w trakcie prowadzonego postępowania o ukaranie mandatem karnym. Skarżący wskazał, że mandat karny został wystawiony bez jego zgody i na podstawie nieuprawnionego tytułu wykonawczego została przeprowadzona egzekucja środków z jego konta. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako nie pozostającej we właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej w skrócie P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach ze skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4/ inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. C. S. zaskarżył pismo Wójta Gminy K. z dnia [...] r. nr [...], w którym Wójt poinformował skarżącego o tym, że mandat karny za popełnione wykroczenie drogowe jest prawomocny i zgodnie z obowiązującymi przepisami taki mandat może uchylić jedynie Sąd. Podstawę prawną wystawionego mandatu stanowią przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U. z 2013 r. poz. 395 ze zm., dalej: K.p.w.). Zgodnie z art. 1 § 1 K.p.w. postępowanie w sprawach o wykroczenia toczy się według przepisów tego kodeksu. Art. 101 § 1, 1a i 1b K.p.w. określa przesłanki uchylenia prawomocnego mandatu karnego. Zgodnie z art. 101 § 2 tej ustawy, uprawniony do uchylenia prawomocnego mandatu karnego jest sąd właściwy do rozpoznania sprawy, na którego obszarze działania została nałożona grzywna. Ustawodawca przewidział zatem w sprawie, której dotyczy skarga, właściwość rzeczową sądów powszechnych, a nie sądu administracyjnego, który działa poza systemem sądów powszechnych i z tego względu właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje kontroli merytorycznej organów ścigania ani legalności wydawanych przez te organy rozstrzygnięć (por. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 31 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Go 164/09). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzucił skargę.