IV SA/Gl 71/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Ś. na uchwałę Rady Miejskiej w B.-B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pokrycia kosztów dotacji na uczniów przedszkoli niepublicznych postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Wojewoda Ś. pismem procesowym z dnia [...]r. Nr [...] działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) za pośrednictwem Rady Miejskiej w B.-B. wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały nr [...] Rady Miejskiej w B.-B. w sprawie upoważnienia Prezydenta Miasta B.-B. do zawarcia porozumienia między Miastem B.-B. a Gminą K. w sprawie pokrycia przez Gminę K. kosztów dotacji udzielonej przez Miasto B.-B. na uczniów będących mieszkańcami Gminy K., którzy uczęszczają do niepublicznych przedszkoli w B.-B. W uzasadnieniu wniosku Wojewoda Ś. stwierdził, że zagadnienie będące przedmiotem uchwały nie może być uznane za porozumienie komunalne w rozumieniu art. 74 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, ponieważ współdziałanie gmin w regulowanym uchwałą zakresie dotyczy pokrycia przez gminę K. kosztów dotacji udzielonej przez miasto B.-B. na uczniów będących mieszkańcami gminy K., którzy uczęszczają do niepublicznych przedszkoli dotowanych przez miasto B.-B., nie zaś porozumienia w sprawie powierzenia gminie B.-B. wykonywania zadań publicznych. Organ nadzoru podniósł, że przywołany w uchwale art. 90 ust. 2c ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 ze zm.) nie upoważnia organów gminy do zawarcia porozumienia komunalnego, o którym mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wadliwie przewidziano w zaskarżonej uchwale ogłoszenie jej w Dzienniku Urzędowym Województwa Ś., gdyż jest to niezgodne z treścią art. 13 pkt 6 ustawy z 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz.U. Nr 62, poz. 718 ze zm.). Prezydent Miasta B.-B. w odpowiedzi na skargę wystąpił o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, a jako uzasadnienie podał, że Rada Miejska w B.-B. uchwałą z dnia [...]r. Nr [...] uchyliła zaskarżoną uchwałę, uwzględniając skargę Wojewody Ś. W następstwie przekazanej odpowiedzi na skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem z dnia [...]r. sygn.akt IV SA/Gl 71/05 wystąpił do Wojewody Ś. o złożenie oświadczenia, czy wobec podjęcia przez Radę Miejską w B.-B. uchwały z dnia [...]r. zaskarżoną uchwałę, podtrzymuje skargę. W odpowiedzi na powyższe pismo Wojewoda Ś. pismem procesowym z dnia [...]r. działając na podstawie art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) cofnął skargę. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że w zaistniałej sytuacji brak jest podstaw uzasadniających dalsze prowadzenie postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Po myśli art. 60 wyżej wymienionej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż strona postępowania w sposób skuteczny cofnęła skargę. Przeprowadzona analiza cofnięcia skargi pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego dotkniętej wadą nieważności. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji. SW