IV SA/Gl 722/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant st. ref. Magdalena Nowacka-Brzeźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2006 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej /Dz.U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm./ i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził u K. P. chorobę zawodową: [...] wywołaną sposobem wykonywania pracy - [...]. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że uprawniony do przeprowadzenia badań Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w K. Poradnia Chorób Zawodowych w S. rozpoznał w orzeczeniu lekarskim nr [...] u wyżej wymienionej chorobę zawodową, która powstała w następstwie wykonywanej pracy i wykonywania [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł "A" w B.. W motywach odwołania wskazał, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji nastąpiło przed wyjaśnieniem wszystkich wątpliwości w sprawie. Podniósł, że w okresie pracy w ich zakładzie K. P. nie zgłaszała jakichkolwiek dolegliwości [...], jak również lekarze medycyny [...] nie stwierdzali występowania choroby. W następstwie poddania się zabiegowi chirurgicznemu [...] w dniu [...] r. przebywała na zwolnieniu chorobowym od [...] r. do [...] r. odbywając rekonwalescencję i rehabilitację i została dopuszczona do pracy bez żadnych ograniczeń. Zatem zdaniem odwołującego się "A" nie został w sposób wyczerpujący wyjaśniony stan zdrowia K. P.. Nadto wskazano, że w Zakładzie zatrudnionych jest więcej osób na tym stanowisku jakie zajmuje K. P. i żadna z tych osób nie choruje na wskazaną chorobę zawodową. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił wskazaną powyżej decyzję organu pierwszej instancji i orzekł, że u K. P. brak jest podstaw do rozpoznania choroby zawodowej [...]. W motywach rozstrzygnięcia organ ten wskazał, że dochodzenie epidemiologiczne wykazało, że wyżej wymieniona pracowała w zakładach pracy w warunkach istotnego ryzyka powstania choroby zawodowej - [...]. W następstwie przeprowadzonego badania w Szpitalu Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. nie rozpoznano u wyżej wymienionej przewlekłej choroby [...] wywołanej wykonywaniem pracy - [...]. Lekarze tego podmiotu rozpoznali u K. P. [...] i choroba ta nie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym ze sposobem wykonywania pracy. Na decyzję tę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła K. P.. W skardze tej nie zgodziła się z wydaną decyzją i wniosła o ponowne przeanalizowanie jej dokumentacji. W szczególności wskazała, że Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego oparł się na jednym badaniu [...] i bez konsultacji z [...], co jej zdaniem nie daje pełnego obrazu jej choroby. Nadto wskazała, że w [...] r. zmuszona była poddać się zabiegowi operacyjnemu na rozpoznanie kliniczne "[...]", co jej zdaniem potwierdza postępowy charakter choroby, a ponownie przeprowadzone badania [...] nie potwierdziły [...], gdyż wyniki były w normie. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o oddalenie skargi i przywołał dotychczasową argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Pismem procesowym z dnia [...] r. uczestnik postępowania "A" w B. wniósł o oddalenie skargi i przywołał analogiczną argumentację do tej, którą zamieścił w swoim odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny stosownie do postanowień art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/. Kontrola ta przeprowadzana jest pod względem legalności, a zatem w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości lub w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy albo naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do postanowień art. 7 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na organie administracji ciąży obowiązek przeprowadzenia postępowania dowodowego zmierzający do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy nie przeprowadził postępowania dowodowego w sprawie w taki sposób, który pozwoliłby na wyjaśnienie wszystkich wątpliwości. Przyjdzie zauważyć, że w niniejszej sprawie skarżąca ubiega się o stwierdzenie u niej występowania choroby zawodowej [...]. Istotnym w sprawie jest to, że organ pierwszej instancji stwierdził występowanie u skarżącej wskazanej choroby natomiast organ odwoławczy w następstwie wniesionego odwołania przez "A" w B. zmienił wskazane rozstrzygnięcie i stwierdził brak podstaw do rozpoznania u K. P. choroby zawodowej. W pierwszej kolejności przyjdzie zauważyć, że w niniejszej sprawie postępowanie zostało uruchomione w dniu [...] r. zgłoszeniem podejrzenia choroby zawodowej, zatem w sprawie tej zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach /Dz.U. Nr 132, poz. 1115/. W oparciu o wskazany akt chorobę zawodową można stwierdzić wówczas gdy spełnione zostaną kumulatywnie trzy przesłanki pozytywne, a mianowicie u osoby ubiegającej się rozpoznana zostanie choroba wymieniona w załączniku do wskazanego rozporządzenia a jej etiologia związana będzie z zatrudnieniem, jak również wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych nastąpi w okresie wskazanym w rozporządzeniu pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego. Jak zostało to już zaznaczone mocą zaskarżonej decyzji organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] r. o stwierdzeniu choroby zawodowej i orzekł o braku podstaw do rozpoznania u skarżącej choroby zawodowej. Podstawą takiego rozstrzygnięcia stało się orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z dnia [...] r. W orzeczeniu tym stanowi się, że w badaniach dodatkowych stwierdzono zaburzenia [...] wskazujące na [...], która jest uznanym czynnikiem etiologicznym [...], a dołączenie się [...] w zakresie [...]/bez związku z pracą zawodową/ z przeważającym prawdopodobieństwem przemawia za rozpoznaniem [...], a nie [...]. Z kolei w karcie wypisowej z pobytu w tymże Instytucie podaje się analogiczne konkluzje, a w części medycznej w konsultacji [...] wskazuje się, iż [...] do obserwacji pod postacią [...]. W pierwszej kolejności przyjdzie zastanowić się nad charakterem prawnym wskazanego orzeczenia i treści informacji zamieszczonych w wypisie z pobytu we wskazanym powyżej Instytucie. Z całą pewnością dokumenty te stanowią wyraz opinii sporządzonej przez biegłych z zakresu medycyny pracy i jako element wiedzy z tego zakresu życia społecznego organ administracji i sąd są zobowiązani je uwzględniać, jednakże nie oznacza to, że organ administracji może podejmować rozstrzygnięcie kierując się jedynie treścią tego orzeczenia bez dogłębnej analizy innych dokumentów zgromadzonych w ramach postępowania dowodowego. W ramach kontrolowanego postępowania administracyjnego organy obu instancji nie odniosły się do stanu zdrowia skarżącej z dnia [...] r. tj. z dnia, w którym poddała się ona chirurgicznemu leczeniu [...]. W aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek dokumentacji medycznej z tego okresu jak również we wskazanym orzeczeniu brak jest odwołania się do stanu zdrowia skarżącej z tego dnia. Okoliczność ta ma istotne znaczenie, otóż jeżeli przeprowadzone przed wskazanym zabiegiem badania wskazałyby na [...], to wówczas można twierdzić jak jest to sformułowane w orzeczeniu Instytutu o tym, że schorzenie skarżącej spowodowane jest [...], natomiast jeżeli badania ówcześnie przeprowadzone nie potwierdziłyby występowania [...] to wówczas etiologia schorzenia skarżącej nie będzie mogła wynikać z [...] lecz będzie miała inne źródło, którym może być wykonywana praca zawodowa. Dostrzeżone uchybienia w zakresie prowadzonego postępowania administracyjnego pozwalają uznać, że mogły mieć one wpływ na wynik sprawy, a tym samym wyczerpana została przesłanka uwzględnienia skargi przewidziana treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ramach ponownie prowadzonego postępowania organ odwoławczy winien przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe zmierzające do ustalenia faktycznego stanu zdrowia skarżącej, a w szczególności do ustalenia czy w dniu [...] r., czyli w dniu pierwszego zabiegu, u skarżącej występowała [...], czy tez ujawniła się ona w okresie późniejszym. Dodatkowo organ odwoławczy winien zwrócić się do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. o wyjaśnienie co oznacza zamieszczony w wypisie zwrot "[...] do obserwacji pod postacią [...]", czy oznacza on jednoznaczne stwierdzenie etiologii schorzenia skarżącej, czy też oznacza on konieczność obserwacji wskazanego schorzenia skarżącej, celem późniejszego potwierdzenia jego występowania. Z uwagi na fakt, że mocą zaskarżonej decyzji odmówiono stwierdzenia występowania u skarżącego choroby zawodowej, Sąd nie orzekał o jej wykonalności. Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" wyżej wymienionej ustawy uchylono zaskarżoną decyzję.