IV SA/Gl 723/12
WyrokWSA w Gliwicach2013-03-22
Skład orzekający: Szczepan Prax, Beata Kalaga – Gajewska, Andrzej Matan
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. w sytuacji, gdy rozpatrzenie skargi przez sąd administracyjny nie stanowi przeszkody materialnoprawnej ani procesowej do wydania decyzji przez organ?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie może zawiesić postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., jeśli rozpatrzenie skargi przez sąd administracyjny nie stanowi bezwzględnej przeszkody do wydania decyzji przez organ. Brak rozstrzygnięcia przez sąd nie jest przeszkodą materialnoprawną ani procesową do merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ administracji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A.A. na postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta o zawieszeniu postępowania w sprawach dotyczących statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Zawieszenie nastąpiło do czasu rozstrzygnięcia skargi wniesionej do WSA na decyzję Wojewody w przedmiocie statusu bezrobotnego. Skarżący zarzucił rażące uchybienie terminów postępowania. Sąd uznał, że zawieszenie postępowania było niezasadne, ponieważ rozpatrzenie skargi przez WSA nie stanowiło przeszkody do wydania decyzji przez organ.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta K.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Matan Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2013 r. sprawy ze skargi A. A. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...].
Postanowieniem Prezydenta Miasta K. z dnia [...], nr [...], wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4, art. 100 § 1 i art. 101 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "K.p.a.", z dniem [...] zawieszone z urzędu zostało postępowanie w sprawach zakończonych decyzjami administracyjnymi: z dnia [...] o przyznaniu statusu osoby bezrobotnej A.A. i odmowie przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych; z dnia [...] o przyznaniu mu prawa do stypendium od dnia [...] i z dnia [...] o utracie tego prawa z dniem [...] oraz z dnia [...] o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...], aż do czasu rozstrzygnięcia skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie uznania A.A. za osobę bezrobotną z dniem [...] i przyznania z tego powodu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Zażaleniem z dnia [...] A.A. domagał się uchylenia w całości powyższego postanowienia z dnia [...] z uwagi na rażące uchybienie terminów postępowania oraz wydania w jego sprawie merytorycznej decyzji.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia organ odwoławczy wskazał, że A.A. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a w wyniku skierowania na szkolenie był uprawniony do pobierania stypendium, następnie utracił status osoby bezrobotnej z dniem [...] z powodu podjęcia zatrudnienia w PHU A, co potwierdzają przywołane na wstępie decyzje administracyjne.
W dniu [...] A.A. przedłożył świadectwo pracy z PHU A świadczące o pozostawaniu w zatrudnieniu w okresie od [...] do [...], a w dniu [...] złożył prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w J. o sygn. akt [...] potwierdzające okres wykonywania tam pracy, w tym samym okresie co pozostawanie w ewidencji osób bezrobotnych, co skutkowało wydaniem na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. postanowienia z dnia [...] nr [...] o wznowieniu postępowania w sprawach zakończonych wymienionymi już wcześniej decyzjami Powiatowego Urzędu Pracy w K.
Organ odwoławczy decyzją z dnia [...], po rozpatrzeniu odwołania A.A., przekazał sprawę do organu pierwszej instancji, celem ponownego wydania merytorycznych decyzji, co doprowadziło do wydania postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia [...] i z tym dniem zawieszenia z urzędu postępowania w sprawach zakończonych przywołanymi decyzjami administracyjnymi do czasu rozstrzygnięcia skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie uznania A.A. za osobę bezrobotną z dniem [...] i przyznania z tego powodu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Zdaniem organu odwoławczego, od uprzedniego rozstrzygnięcia tego zagadnienia wstępnego, czyli rozpatrzenia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], uzależnione jest wydanie merytorycznych decyzji, które rozstrzygać będą wątpliwe w sprawie kwestie.
W skardze na powyższe postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] A.A. wniósł o jego uchylenie i stwierdzenie nieważności postępowania w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 i 7 K.p.a. z uwagi na rażące uchybienie terminów do rozpoznawania przez organy administracyjne jego spraw, tj. wskazanych w art. 35 i art. 36 K.p.a. Zaznaczył, iż prawo nie działa wstecz i nie było żadnych nowych dowodów, aby wznawiać z urzędu postępowanie administracyjne.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podnosząc, iż prawidłowe uregulowanie sytuacji prawnej skarżącego ma bezpośredni i ścisły związek z uzyskaniem orzeczenia sądowego rozstrzygającego sporne kwestie.
Na rozprawie w dniu 22 marca 2012 r. skarżący zapoznał się z treścią sentencji prawomocnego wyroku tut. Sądu z dnia 18 grudnia 2012 r. o sygn. akt IV SA/Gl 271/12 oddalającego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie statusu skarżącego jako bezrobotnego z dniem [...] i przyznania z tego powodu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.). Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie rozstrzygnięcie naruszające prawo w sposób, o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.
Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienia naruszają prawo w sposób mogący mieć wpływ na treść podjętych w sprawie skarżącego rozstrzygnięć.
Przedmiotem kontroli jest zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...], nr [...] o zawieszeniu z dniem [...] postępowania w jego sprawach zakończonych decyzjami administracyjnymi: z dnia [...] o przyznaniu skarżącemu statusu osoby bezrobotnej i odmowie przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych; z dnia [...] o przyznaniu mu prawa do stypendium od dnia [...] i z dnia [...] o utracie tego prawa z dniem [...] oraz z dnia [...] o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...], aż do czasu rozstrzygnięcia skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie statusu skarżącego jako bezrobotnego z dniem [...] i przyznania z tego powodu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Wskazaną przez organ podstawą zawieszenia był art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.
W myśl tego przepisu postępowanie administracyjne zawiesza się, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienie wstępnego przez inny organ lub sąd. W związku z tym istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w sprawie występowało zagadnienie wstępne, bez którego wydanie decyzji nie będzie możliwe, z uwagi na konieczność przesądzenia w rozstrzygnięciu tut. Sądu poprawności wykładni mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa procesowego i materialnego.
Zdaniem składu orzekającego takie zagadnienie w sprawie nie występuje, a uzasadnienie organu w tym zakresie jest powierzchowne.
Zauważyć przyjdzie, iż na konstrukcje zagadnienie wstępnego składają się cztery istotne elementy:
- zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego;
- jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu;
- wymaga ono uprzedniego rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji;
- istnieje zależność między rozstrzygnięciem zagadnienie wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji.
Związek zagadnienie wstępnego z rozpoznaniem sprawy administracyjnej i wydaniem decyzji w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. wyraża się relacją, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, jawi się jako bezwzględna przeszkoda do wydania decyzji w prowadzonej przez organ sprawie. W razie, gdy związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania.
Jak wyjaśnił WSA w Krakowie w orzeczeniu z dnia 26 marca 2012r. II SA/Kr 111/12 (Lex nr 1138519) "Samo twierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeśli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji." Nadto, Sąd ten wskazał, że na interpretację zagadnienia wstępnego jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mają wpływu względy natury celowościowej i ekonomiki postępowania.
Zdaniem składu orzekającego, treścią zagadnienia wstępnego może być wypowiedź, co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego bądź inne okoliczności o znaczeniu prawnym, a rozstrzygnięcie tego zagadnienia należy do kompetencji innego niż prowadzący postępowanie organu władzy publicznej lub sądu, który na mocy przepisów prawnych uprawniony jest do podejmowania wiążących rozstrzygnięć zasadniczo w sprawach indywidualnych w formach przewidzianych prawem (zob. wyrok NSA z dnia 18.04.2002 r., V SA 2353/2001, Lex Polonica nr 381321, wyrok WSA w Warszawie z dnia 14.03.2006 r., VII SA/Wa 1513/05, Lex nr 222225).
W tym kontekście najistotniejsze jest, że zagadnienie wstępne to okoliczność warunkująca merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Innymi słowy istnieje materialnoprawna przeszkoda w rozstrzygnięciu sprawy (por. wyrok NSA o sygn. akt I OSK 107/12, Lex nr 1218835).
W sprawie niniejszej sytuacja taka nie zachodzi, bowiem okoliczność, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie rozpoznał skargi nie jest i nie była przeszkodą materialnoprawną ani też procesową.
Zdaniem tut. Sądu brak było zatem w sprawie przesłanki do zawieszenia postępowania, na którą powoływał się organ odwoławczy, jak i organ pierwszej instancji. Oznacza to, że zadaniem tego ostatniego organu będzie ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie stosownych decyzji w sprawie skarżącego. Tym samym pozostałe zarzuty skargi nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło