IV SA/Gl 747/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Andrzej Matan Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi J. J. na Burmistrza Miasta O. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt IV SAB/Gl 99/11 1) wymierza Burmistrzowi Miasta O. grzywnę w kwocie [...] zł ([...]); 2) stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądza od Burmistrza Miasta O. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] J.J. zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej w postaci wykazu uchwał Rady Miejskiej oraz Zarządu Miasta w O. za lata [...]. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt IV SAB/Gl 99/11 tut. Sąd rozpoznając skargę na bezczynność organu, zobowiązał Burmistrza Miasta O. do rozpatrzenia powyższego wniosku w terminie 14 dni. W dniu [...] J.J. wezwał organ do wykonania wskazanego wyroku, a następnie wniósł skargę w trybie art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), która wpłynęła do organu w dniu [...]. Skarżący żądał wymierzenia organowi grzywny i stwierdzenia, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że pomimo wyroku organ nie udostępnił wnioskowanych informacji publicznych, nie powiadomił o powodach opóźnienia i nie wskazał nowego terminu udostępnienia informacji. Nie uczynił tego także po wezwaniu do wykonania wyroku. W odpowiedzi na skargę Burmistrz O. stwierdził, że opóźnienie w wykonaniu sprawy obciąża pracownika Urzędu Miasta i Gminy, który dostał ją do prowadzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Bezczynność organu w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia [...] została stwierdzona wyrokiem z dnia 28 lutego 2012 r., którym zobowiązano organ do rozpatrzenia tego wniosku. W uzasadnieniu wyroku określono, że ma to nastąpić w terminie 14 dni, wynikającym zresztą bezpośrednio z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, ze zm.). Stosownie do art. 286 § 2 p.p.s.a. termin ten zaczął biec od dnia doręczenia akt organowi, co bezspornie nastąpiło w dniu [...]. Tym samym organ miał obowiązek załatwienia przedmiotowego wniosku do dnia [...]. Tymczasem udostępnienie żądanych informacji nastąpiło dopiero w dniu [...], a więc z ponad dwumiesięcznym opóźnieniem. Skoro przy tym obecnie rozpoznawana skarga została poprzedzona uprzednim pisemnym wezwaniem organu do wykonania wyroku, to zostały spełnione przesłanki do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. W świetle § 3 tego artykułu bez znaczenia było w tym zakresie wykonanie wyroku po wniesieniu skargi. Natomiast art. 154 § 2 p.p.s.a. wymaga, by Sąd stwierdził, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszym przypadku tak właśnie było. Doszło nie tylko do znacznego przekroczenia wyznaczonego terminu załatwienia sprawy, ale wystąpiły nadto dalsze okoliczności świadczące o nagannym zachowaniu organu. Mianowicie w ogóle nie zareagował on na wezwanie skarżącego z dnia [...] do wykonania wyroku i mimo upływu sądownie wskazanego terminu nie informował skarżącego o stanie sprawy, w tym o trudnościach w jej załatwieniu. Sam organ nie może skutecznie obciążać całą odpowiedzialnością pracownika urzędu, którego jest kierownikiem (art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – j. t. Dz. U. Nr 142 z 2001 r., poz. 1591, ze zm.). W dodatku ostatecznie po otrzymaniu niniejszej skargi winien był osobiście dopilnować, by sprawa została bezzwłocznie załatwiona. Tymczasem udostępnienie informacji publicznej nie nastąpiło nawet w terminie 14 dni od wpływu skargi do organu – w dniu [...], lecz dopiero w dniu [...]. Ogólnikowe twierdzenia o trudnościach ze skompletowaniem akt wypowiedziane zostały przy tym dopiero na rozprawie. W tym stanie rzeczy stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa było uzasadnione. W sytuacji, gdy art. 154 § 6 p.p.s.a. przewiduje grzywnę do wysokości 10 – krotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, które w 2011 r. wynosiło 3399,52 zł (M.P. z 2012 r., poz. 63), to przy uwzględnieniu charakteru sprawy oraz stwierdzonego rażącego naruszenia praw wymierzenie organowi grzywny w kwocie [...] zł, Sąd uznał za właściwe. Z tych względów na mocy powołanych wyżej przepisów art. 154 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji, a o kosztach rozstrzygnięto według art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. mw