IV SA/Gl 755/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant Specjalista Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2015 r. sprawy ze skargi S.R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do stypendium z tytułu odbywania stażu oddala skargę. Decyzją z dnia Starosta [...] orzekł o utracie przez S. R. prawa do stypendium należnego bezrobotnemu w okresie odbywania stażu – z dniem 2.04.2014 r. Rozstrzygnięcie to wydano na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b w zw. z art. 53 ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 674 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o promocji". Wynikło ono natomiast z ustalenia, że na wniosek pracodawcy staż został przerwany w podanym dniu. W odwołaniu strona zarzuciła, że rozwiązanie umowy stażowej wiązało się z bezpodstawnymi zarzutami kierowanymi pod jej adresem przez personel pracodawcy w celu zatuszowania własnych nieprawidłowości. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję I instancji. Organ odwoławczy podniósł w szczególności, że powoływane przez skarżącego zarzuty wobec pracodawcy mogłyby mieć znaczenie w odniesieniu do statusu bezrobotnego, bowiem zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy o promocji przerwanie stażu z winy bezrobotnego skutkuje utratą tego statusu. Tymczasem w stosunku do skarżącego nie podjęto takich działań. Natomiast w sytuacji rozwiązania umowy stażowej łączącej pracodawcę z Urzędem Pracy nie ma podstaw do dalszego wypłacania bezrobotnemu stypendium, które się należy tylko w okresie odbywania stażu, stosownie do ustawowego zapisu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. R. powtórzył swoje twierdzenia odnośnie sytuacji panującej u pracodawcy, u którego odbywał staż. Jego zdaniem okoliczności te nie zostały wyjaśnione, a organ odwoławczy nie ocenił też prawidłowości rozwiązania stażu. Odpowiadając na skargę Wojewoda postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie może być uwzględniona, bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a tylko z tego punktu widzenia odbywa się sądowa kontrola działalności administracji publicznej (art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.). Wojewoda prawidłowo odniósł się do zasadniczej kwestii, jaką w niniejszej sprawie było prawo skarżącego do pobierania stypendium stażowego. Przewidziane jest ono w art. 53 ust. 6 ustawy o promocji, w którym jednoznacznie postanowiono, że stypendium przysługuje w okresie odbywania stażu. A contrario – jeżeli bezrobotny przestał odbywać staż, to traci prawo do pobierania stypendium. Jak to wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17.01.2014 r., sygn. akt I OSK 135/13, dostępny w internecie, "odbywanie stażu" jest okolicznością faktyczną, a zatem w świetle art. 53 ust. 6 ustawy o promocji istotne jest tylko to, czy bezrobotny faktycznie "odbywa staż", czy też nie. W wyroku tym wskazano też, że wszelkie kwestie związane z zawarciem umowy stażowej, jej wykonywaniem lub rozwiązaniem, nie mogą być przedmiotem oceny sądu administracyjnego, gdyż mają charakter cywilnoprawny wynikający ze stosunku prawnego łączącego pracodawcę i starostę. Sąd w obecnym składzie pogląd ten podziela, podobnie jak stanowisko Wojewody, że wyjaśnienie warunków odbywania stażu byłoby konieczne ewentualnie jedynie w razie rozstrzygania o statusie skarżącego jako osoby bezrobotnej w ramach normy art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy o promocji, czego jednak niniejsza sprawa nie dotyczy. Natomiast z akt administracyjnych wynika wprost, że aneksem nr 4 do umowy stażowej skrócono czas trwania stażu skarżącego do dnia 1.04.2014 r., i że po tym dniu faktycznie przestał on go odbywać. Tym samym od dnia następnego utracił on prawo do pobierania przedmiotowego stypendium, o czym organy administracyjne trafnie orzekły na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b powoływanej ustawy. W tym stanie rzeczy z mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.