IV SA/Gl 774/12

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-01-17

Skład orzekający: Szczepan Prax, Andrzej Matan, Stanisław Nitecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o tym, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Pismo organu informujące o tym, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, nie jest aktem lub czynnością prawnie wiążącą, która kształtuje sytuację prawną strony. W związku z tym nie podlega ono kognicji sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, a skarga na takie pismo powinna zostać odrzucona. Organ ma obowiązek wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej jedynie w przypadku, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, a odmowa następuje na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p.
Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się do Starosty o udostępnienie akt postępowania w sprawie pozwolenia na budowę myjni. Starosta odmówił udostępnienia części akt, wskazując na ochronę prywatności i tajemnicę przedsiębiorcy, a także na to, że dokumenty prywatne nie stanowią informacji publicznej. Odmowa nastąpiła w formie pisma, a nie decyzji. Skarżący wezwał Starostę do usunięcia naruszenia prawa, podnosząc zarzuty dotyczące formy odpowiedzi i treści pisma. Starosta w odpowiedzi na wezwanie podtrzymał swoje stanowisko. Skarżący złożył skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant St. sekr. sąd. Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi J.B. na pismo Starosty W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Przedmiotem skargi jest pismo Starosty [...] z dnia [...]r. zatytułowane jako "Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", kierowane do skarżącego – J.B. Pismo to zostało sporządzone w następujących okolicznościach sprawy. Wnioskiem z dnia 14 czerwca 2912 r. J.B. zwrócił się do Starosty [...] o udostępnienie, w trybie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, akt postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia firmie ‘A" s.c. na budowę myjni bezdotykowej na skrzyżowaniu ulic [...] w W. W odpowiedzi na ten wniosek Starosta pismem z dnia [...]r. odmówił udzielenia żądanej informacji, wskazując na ograniczenia określone w art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, związane z prywatnością osoby fizycznej oraz tajemnicą przedsiębiorcy. Akta postępowania administracyjnego, jak wyjaśnił, stanowią informację publiczną, natomiast inną kwestią jest udostępnienie niektórych danych zawartych w tych aktach. W szczególności dokumenty prywatne, znajdujące się w aktach, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. Wnioskodawcy została udostępniona kserokopia dokumentu wytworzonego przez organ w postaci pozwolenia na budowę wskazanej inwestycji, z dnia 16 marca 2012r. W części końcowej odpowiedzi Starosta podkreślił, iż wnioskowana informacja, której przedmiotem była całość akt postępowania, nie ma charakteru informacji publicznej, stąd odmowa jej udzielenia nastąpiła w formie zwykłego pisma (a nie decyzji). Jednocześnie pouczył wnioskodawcę o możliwości zaskarżenia tej czynności (pisma stanowiącego odpowiedź na wniosek) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wystosowanym w terminie 14 dni od doręczenia pisma Starosty. W dniu 26 lipca 2012 r. J.B. wezwał Starostę [...] do usunięcia naruszenia prawa . W wezwaniu podniósł cały szereg zarzutów. W jego ocenie, niewłaściwa była forma udzielenia mu odpowiedzi. Ze względu na przekroczenie terminu przez Starostę odmowa powinna nastąpić w drodze decyzji. Treść pisma, jego zdaniem, pozostaje w sprzeczności z art. 2 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto cytowane są w nim przepisy nie zawsze dotyczące jego sprawy. Uważa, iż fakt pominięcia skarżącego przez pracowników Starostwa Powiatowego w postępowano dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia nie pozbawia go statusu strony, co wynika z k.p.a. Nie jest zrozumiały dla niego zarzut Starosty, iż żądając udostępnienia informacji nie wskazał on konkretnych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, skoro nie widział co w aktach się znajduje. Kwestionuje stwierdzenie zawarte w odpowiedzi na wniosek, iż kserokopię pozwolenia budowlanego udostępniono mu w dniu 22 czerwca 2012 r., podczas gdy otrzymał ją za pośrednictwem poczty w dniu 9 lipca 2012 r. Jako nieprawdziwe uznaje twierdzenie o udostępnieniu części akt sprawy w postaci kserokopii pozwolenia budowlanego, bowiem decyzja ta jest dokumentem kończącym postępowanie i tym samym nie może być uznana za część akt sprawy. Nie zawiera ponadto istotnej dla skarżącego informacji dotyczącej zagospodarowania ścieków przemysłowych z myjni. Całość akt sprawy, wbrew stanowisku Starosty, nie jest własnością firmy "A" s.c. , gdyż w świetle prawa polskiego jest to niemożliwe. Skarżący sugeruje, iż skoro na udostępnionej kserokopii pozwolenia budowlanego jeden ze współwłaścicieli budowanej myjni potwierdził odbiór trzech decyzji i dwóch dokumentów w dniu 19 marca 2012 r. , to być może są to dokumenty, które stały się podstawą negatywnej decyzji Starosty w jego sprawie W odpowiedzi na wezwanie, stanowiące przedmiot skargi, Starosta [...] odniósł się do tych zarzutów, podkreślając w szczególności, iż kserokopia pozwolenia budowlanego został udostępniona niezwłocznie, w terminie przewidzianym prze ustawę. Powtórzył wcześniej prezentowana tezę dotyczącą charakteru akt postępowania, które stanowią informację publiczną, natomiast nie oznacza to obowiązku udostępniania ich w całości ze względu na ochronę prywatności czy ochronę tajemnicy przedsiębiorcy. Ponadto dokumenty prywatne, znajdujące się w aktach sprawy, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. Starosta ponownie wskazał, iż akta sprawy zostały częściowo udostępnione skarżącemu. W pozostałej części dokumenty zawarte w aktach nie stanowią informacji publicznej i z tej racji odmowa ich udostępnienia nie wymagała wydania decyzji administracyjnej. Odpis decyzji Starosty w sprawie pozwolenia budowlanego oraz załączony do odpowiedzi odpis decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...]r. i [...]r. o warunkach zabudowy stanowią zasadniczą część akt postępowania administracyjnego w sprawie. W skardze z dnia 21 sierpnia 2012 r. J.B. zarzuca Staroście [...] naruszenie art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej ze względu na odmowę udzielenia informacji w formie zwykłego pisma, a nie decyzji. Tym samym Starosta pominął obowiązek sporządzenia uzasadnienia. Ponadto, jak twierdzi, Starosta nie spełnił warunków i ominął powiadomienia go o przyczynach i braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem w myśl art. 14 ust. 2 tej ustawy. W uzasadnieniu skargi wywodzi, iż jest właścicielem działki nr [...], na która odprowadzane są ścieki z kanalizacji miejskiej. W jego ocenie, zachodzi podejrzenie o zamiarze podłączenia myjni samochodowej do tej kanalizacji. Nie przekonują go argumenty Starosty leżące u podstaw odmowy udostępnienia akt sprawy. Poprzez odmowę, jego zdaniem, Starosta chroni urzędników popełniających błędy, polegające m.in. na niedopuszczeniu stron do udziału w postępowaniu. Kwestionuje twierdzenie Starosty o udostępnieniu części akt postępowania w sprawie pozwolenia budowlanego podkreślając, że organ ten sam sobie zaprzecza raz twierdząc, iż udostępniono część akt postępowania, zaś w kolejnym piśmie wskazuje jedynie na udostępnienie kserokopii decyzji w sprawie pozwolenia. Udostępniona skarżącemu decyzja w sprawie warunków zabudowy nie zawiera informacji o tym , gdzie będą odprowadzane ścieki. Mapa załączona do niej jest nieczytelna. Nie zaznaczono na niej gdzie będzie budowana myjnia, legenda nie przedstawia tez podłączenia myjni do kanalizacji sanitarnej z projektu budowlanego. Skarżący podnosi także, iż skoro jeden ze współwłaścicieli myjni odebrał należące do niego dokumenty, co wynika z potwierdzenia odbioru na decyzji, to brak było podstaw do omowy udostępnienia mu akt sprawy. W części końcowej skargi uznaje za bezprawną i niezgodną z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej odmowę udostępnienia informacji istotnych dla niego, jako właściciela nieruchomości na którą mogą być odprowadzane ścieki przemysłowe. Wnosi o zobowiązanie Starosty do udostępnienia akt sprawy. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] powtórzył wcześniejsze argumenty, zgodnie z którymi nie odmówił udzielenia informacji publicznej skarżącemu, lecz uznał jedynie, iż część akt postępowania, a w szczególności znajdujące się w nich dokumenty prywatne nie stanowią informacji publicznej i wobec tego nie podlegają ujawnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola sprawowana jest w granicach wyznaczonych art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej zwanej p.p.s.a.) i obejmuje ona orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Przedmiotem skargi jest pismo Starosty [...] z dnia [...]r. - "Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", w którym Starosta ponownie wyjaśnia przyczyny odmowy udzielenia informacji publicznej. W szczególności wskazuje na to, że skarżący żądał udostępnienia akt postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie udzielenia pozwolenia budowlanego, co nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 8 września 2001 r. o informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej: u.d.i.p.). Podkreślić należy, że przedmiotem odrębnej skargi J.B. było pismo Starosty z dnia [...]r. odmawiające udostępnienia akt sprawy administracyjnej z tych samych względów, co pismo z dnia [...]r. Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2013 r. IV SA/GL 774/12 WSA w Gliwicach skargę odrzucił. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, iż w sytuacji gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, iż żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA/Gd 1153/03, LEX Nr 299295, wyrok NSA z dnia 25 marca 2001, sygn akt II SA 4059/02, LEX Nr 78063, wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 3301/02, LEX Nr 78064). Stosownie do treści art. 16 ust. 1 u.d.i.p. jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnieniu informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji. W przypadku kiedy przedmiotem wniosku nie jest żądania udzielenia informacji publicznej, nie ma podstaw do wydawania decyzji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., lecz należy wnioskodawcę poinformować pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej. Starosta [...] analizując wniosek strony skarżącej doszedł do przekonania, że żądane przez nią informacje nie są informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. i z tego powodu wystosował kwestionowane przez skarżącego pismo. Wobec tego pozostaje do rozważenia czy przedmiotowe pismo, które uczyniono przedmiotem skargi, należy do działań podlegających zaskarżeniu do sadu administracyjnego, w szczególności nie należy do kategorii aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.. Akt lub czynność, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. podejmowane są w sprawach indywidualnych, są kierowane do oznaczonych podmiotów, dotyczą ich uprawnienia lub obowiązku określonych w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Stanowią formę działania administracji publicznej w ramach określonego i zindywidualizowanego stosunku administracyjnoprawnego. Czynności te i akty muszą mieć charakter prawnie wiążący. Takiego charakteru nie posiada pismo informacyjne. Pismo Starosty [...] z dnia [...]r. nie zawiera rozstrzygnięcia indywidualnej spawy administracyjnej i nie kształtuje sytuacji prawnej wnioskującego. Pismo zawiadamiające o tym, że będąca przedmiotem zgłoszonego żądania informacja nie ma charakteru informacji publicznej nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się bowiem w zakresie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por . postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2006 r. I OSK 928/05 – LEX 167166). W konsekwencji kwestia udostępnienia lub nieudostępnienia informacji publicznej, czy też badania czy objęte wnioskami skarżącego informacje stanowiły w istocie informację publiczną nie podlegają kontroli sądowej w niniejszej sprawie. Na marginesie jedynie wskazać trzeba, że bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje błędne pouczenie udzielone skarżącemu przez Starostę [...]. Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu w przypadku, gdy uznaje, iż żądane informacje są informacjami publicznymi i powinny być udzielone w trybie wnioskowym na podstawie u.d.i.p.. W przypadku takiej skargi sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygnięcie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynność organu w zakresie informacji publicznej ocenia wówczas prawidłowość dokonania przez organ kwalifikacji wniosków. Orzeczenie wydano w oparciu o przepis art. 58 §1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło