IV SA/Gl 793/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-01-13

Skład orzekający: Teresa Kurcyusz – Furmanik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na unieważnienie umowy najmu lokalu socjalnego, zawartej przez organ administracji publicznej, należy do właściwości sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sprawy dotyczące lokali socjalnych, w tym umowy najmu, są załatwiane w formie cywilnoprawnej, a wszelkie spory w tym zakresie rozstrzygają sądy powszechne. W związku z tym, skarga na unieważnienie umowy najmu lokalu socjalnego nie należy do właściwości sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
M.F. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, domagając się unieważnienia umowy najmu lokalu socjalnego zawartej przez Prezydenta Miasta J. z Z.D. Skarżący wywodził swoje uprawnienie z faktu zameldowania w tym lokalu i twierdził, że zawarcie umowy z Z.D. po śmierci jego matki (pierwotnej najemczyni) było niedopuszczalne. Organ wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.F. na Prezydenta Miasta J. w przedmiocie unieważnienia umowy najmu lokalu socjalnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę 4 W dniu 23 kwietnia 2004r. została zawarta umowa najmu lokalu socjalnego przy ul. [...] w J. pomiędzy Zakładem Gospodarki Mieszkaniowej w J. a J.K. Jak wynika z odpisu skróconego aktu zgonu nr [...], wydanego przez Zastępcę Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w J., J.K. zmarła w dniu [...]2004r. Jej syn, M.F. pismem z dnia 17 czerwca 2013r. wywodząc swoje uprawnienie z faktu zameldowania w tym lokalu, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, w której domagał się unieważnienia umowy najmu ww. lokalu socjalnego, zawartej z kolejnym najemcą Z.D., z którym ZGM zawarł umowę po śmierci matki skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądu został unormowany w art. 3 § 2 i 3, art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 powołanej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi M.F. uczynił kwestię unieważnienia umowy najmu lokalu socjalnego zawartej przez Prezydenta Miasta J. z Z.D. W jego ocenie było to niedopuszczalne ze względu na jego zameldowanie w tym lokalu. Podkreślenia wymaga, że zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.), która nie przewiduje załatwiania spraw dotyczących lokali socjalnych w formie jakiegokolwiek aktu administracyjnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie wskazano, iż sprawy te są załatwiane w formie cywilnoprawnej i wszelkie spory w takim przypadku rozstrzygają sądy powszechne (por. postanowienia NSA z dnia 28 sierpnia 2009r., sygn. akt I OSK 799/09 i z dnia 29 grudnia 2011r. sygn. akt I OSK 2303/11). Wobec powyższego skargę w niniejszej sprawie, jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ----------------------- 2

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło