IV SA/Gl 798/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska (spr.) Sędzia WSA Beata Kozicka Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2014 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego oddala skargę. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. decyzją płatniczą z dnia [...]r., nr [...] ([...]), obciążył "A" Sp. z o. o. z siedzibą w P. kwotą 3 075,-zł. za przeprowadzone badania próbek produktów o nazwach[...], pobranych w dniu kontroli, tj. 16.01.2013 r. w sklepie znajdującym się w S. i wykonane przez Narodowy Instytut Leków - Narodowe Laboratorium Kontroli Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w W. (faktura nr [...] z dnia [...]r.). W odwołaniu z dnia 20 marca 2013 r., od powyższej decyzji, domagano się uchylenia w całości decyzji płatniczej i umorzenia postępowania przez organ pierwszej instancji oraz bezzwłocznego uchylenia rygoru natychmiastowej wykonalności, zarzucając jej niezgodność z przepisami prawa, tj. art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej poprzez ich niezastosowanie oraz wydanie decyzji obciążającej stronę kosztami za badania, które nie mogą być dowodem w żadnej sprawie. Zdaniem odwołującego, produkty do badań zostały pozyskane z rażącym naruszeniem przepisów art. 79, art. 79a, art. 79b i art. 80 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy, a organ błędnie zastosował w sprawie przepisy art. 27c ust. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w następstwie obciążył kosztami badań, których wyniki nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym. Dodatkowo odwołujący zauważył, iż "koszty badań mogłyby być znacznie niższe przy skorzystaniu z usług Zakładu Medycyny Sadowej B czy C". Przedmiotowa decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art.107 § 3 K.p.a. poprzez nieprawidłowe jej uzasadnienie, a więc niewykazanie przesłanek obciążenia odwołującego, jako strony kosztami badań w znacznej wysokości oraz nie przedstawienie, w jaki sposób i na jakiej podstawie dokonano wyboru instytutu wykonującego badania. Decyzją [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r., nr [...], działając w oparciu o art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Zdaniem organu odwoławczego, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym protokół kontroli nr [...] z dnia [...]r. oraz opisy zawarte na etykietach kwestionowanych produktów i brak informacji o ich składzie były powodem podjęcia decyzji o konieczności przeprowadzenia badań produktów w celu uzyskania oceny na temat ich bezpieczeństwa. Próbki produktów pobrane we wskazanym obiekcie przesłane zostały w dniu 17.01.2013 r. do Narodowego Instytutu Leków - Narodowe Laboratorium Kontroli Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Badania zostały przeprowadzone w okresie od 18.01.2013 r. do 21.01.2013 r. W dniu [...]r. Instytut sporządził protokół badań nr [...], z którego wynika, że w badanych próbkach produktów zidentyfikowano analogi strukturalne substancji wymienionych w załączniku do ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2012 r., poz. 124 z późn. zm.), takie jak: brefedron, UR-144, pentedron, walina, 3,4- DMMC. Wszystkie te substancje są środkami zastępczymi w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zgodnie z danymi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii substancje zawarte w wyżej wspomnianych produktach wykazują działanie psychoaktywne oraz mogące stwarzać zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. W zaistniałej sytuacji podkreślić należy, iż sam ustawodawca wprowadzając zapis art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej przewidział przypadek stwierdzenia "uzasadnionego podejrzenia" nie zaś pewności, co do stwarzania zagrożenia, przez produkty będące przedmiotem postępowania, jak też konieczność przeprowadzenia działań zmierzających do ustalenia bezpieczeństwa produktu, w tym badań i oceny ich zagrożenia. Wprowadzanie przez Spółki ("D" Sp. z o.o. z siedzibą w P., "E" Sp. z o.o. z siedzibą w P., F R.G. z siedzibą w P., "G" Sp. z o.o. z siedzibą w P., "A" Sp. z o. o. z siedzibą w P., "H" Sp. z o.o. siedzibą w K., których prezesem jest R.G.) środków o tych samych nazwach (bądź podobnych) jest z urzędu znane organowi I i II instancji i było wystarczające do powzięcia "uzasadnionego podejrzenia". W analizowanym postępowaniu nie może znaleźć zastosowania zapis art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Wyniki badań Narodowego Instytutu Leków, stanowiące główny dowód potwierdzający, że produkty objęte decyzją organu pierwszej instancji są środkami zastępczymi, nie zostały przeprowadzone w toku kontroli przedsiębiorcy, lecz w toku postępowania, którego kontrola była elementem, ale której postępowanie nie wyczerpuje. Nie można też zgodzić się ze stwierdzeniem, iż naruszone zostały przepisy prawa w postaci art. 79 a i 80 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, gdyż pracownicy przeprowadzający kontrolę okazali dokumenty wymagane prawem oraz upoważnienia do przeprowadzenia kontroli wraz z pisemnym pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy. Nie znajduje też uzasadnienia zarzut naruszenia art. 107 § 3 K.p.a., bowiem decyzja organu I instancji wskazuje wyraźnie na fakt obciążenia strony kosztami wraz z jego powodem oraz konieczność uiszczenia opłaty w wyznaczonym terminie. Jeżeli motywy podjętej decyzji są w uzasadnieniu wystarczająco wyeksponowane, a rezultat postępowania jest zgodny z prawem, to nawet jeśliby przyjąć, jak chce odwołujący, że nastąpiło formalne naruszenie przepisów postępowania administracyjnego powstałe na etapie jej redagowania, to zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 12.03.2012 r. o sygn. akt. I SA/Wa 1565/11 nie może być to oceniane jako istotne naruszenie prawa. Nie można zgodzić się z zarzutem braku przedstawienia powodu wyboru laboratorium wykonującego badania pobranych próbek, albowiem aktualnie przepisy prawne nie precyzują, w którym laboratorium ma być przeprowadzana ocena bezpieczeństwa produktów. Z uwagi na kwotę, badania te, nie kwalifikowały się jako konieczne do ich zlecania w trybie ustawy Prawo zamówień publicznych. Z art. 27c ust. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej wynika natomiast, iż koszty niezbędne do przeprowadzenia oceny i badań produktów, co do których zachodzi podejrzenie, że stwarzają zagrożenie życia lub zdrowia ludzi ponosi strona postępowania. Stąd też wybór laboratorium pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Jednocześnie należy zauważyć, iż stosownie do art. 4 pkt 31 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii używanie środka zastępczego polega na wprowadzaniu go do organizmu człowieka, niezależnie od drogi jego podania. Zatrzymane produkty służyły do wdychania przez człowieka, a więc "używania". Zatem zarzut dotyczący nieudowodnienia używania środków zastępczych jest nieuzasadniony. Niezrozumiałym jest również podnoszenie zarzutu naruszenia art. 108 K.p.a. odnoszącego się do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, ponieważ rygor taki decyzji nie został nadany. Strona wezwana na podstawie art. 10 K.p.a. nie skorzystała z możliwości wypowiedzenia się wobec całości zebranego materiału dowodowego i nie przedstawiła dodatkowych dowodów mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Biorąc pod uwagę całość zgromadzonego materiału dowodowego oraz wszystkie istotne okoliczności dla sprawy, a przede wszystkim potwierdzoną badaniami okoliczność, że wprowadzane do obrotu produkty stanowiły istotne zagrożenie zdrowia lub życia ludzi należało uznać, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P. domagała się uchylenia zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Zarzuciła organom orzekającym w sprawie naruszenie: - art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów tej ustawy, co spowodowało niesłuszne obciążenie strony kosztami uzyskania badań, które nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu, a tym samym nie spełniają przesłanek art. 27c ust. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej; - art. 27c ust. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego zastosowanie i obciążenie kosztami badań stronę, mimo, iż badania te nie były niezbędne, gdyż nie mogą stanowić dowodu w żadnej sprawie, a ich koszt przy skorzystaniu z innego akredytowanego ośrodka badań mogłyby być znacząco niższe; - art. 107 § 1 K.p.a. poprzez nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności mimo braku ku temu podstaw faktycznych i prawnych poprzez sformułowanie terminu wykonalności nałożonego obowiązku "na 14 dni od daty otrzymania rachunku"; - naruszenie przepisów prawa materialnego, zwłaszcza art. 79, art. 79a i b, art. 80 ust. 1 i art. 82 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez przeprowadzenie kontroli, w trakcie której zatrzymano produkty, w sposób niezgodny z przepisami prawa i nie rozpatrzenie w toku kontroli sprzeciwu; - naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez błędne jego zastosowanie i uznanie, że środki wskazane w decyzji stanowią środki zastępcze w rozumieniu tej ustawy mimo, że organ nie udowodnił, iż były one używane w tym celu; - naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 7, art. 11, art. 12, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 K.p.a., w sposób istotnie wpływający na treść rozstrzygnięcia poprzez brak właściwego uzasadnienia decyzji, zarówno na płaszczyźnie uzasadnienia faktycznego jak i prawnego, w szczególności poprzez niewykazanie niezbędności badań, a także powodu dla którego organ skorzystał z usług Narodowego Instytutu Leków, skoro koszty badań przeprowadzanych przez np. Pracownię Toksykologii Zakładu Medycyny Sądowej [...] w K. są blisko o połowę tańsze oraz nie wykazanie przez organ, że były one faktycznie środkami zastępczymi i stanowiły jakiekolwiek zagrożenie dla zdrowia. W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ I instancji nie określił w sposób jasny, które produkty były badane i dlaczego te badania i ich wyliczony koszt są niezbędne, skoro badania przeprowadzane przez inne ośrodki, takie jak Pracownię Toksykologii Zakładu Medycyny Sądowej [...] w K., czy też Centrum Badań Kryminalistycznych [...] są blisko o połowę tańsze niż przeprowadzane przez Narodowy Instytut Leków w W., a nadto nie wyjaśnił także za badanie których produktów, strona została obciążona kosztami. Podniósł, że organ odwoławczy nie odniósł się do kwestii naruszenia przez organ przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, co czyni zgodnie z treścią art. 77 ust. 6 tej ustawy, niemożliwym przeprowadzenie badań na próbkach uzyskanych w wyniku nieprawidłowo przeprowadzonej kontroli. W opinii skarżącej Spółki pobrane próbki nie mogły stać się dowodem w żadnej z prowadzonych postępowań, tym samym, zniknął przedmiot badań i nie można było w zgodzie z art. 27c ust. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej obciążyć stronę kosztami przeprowadzonych zbędnie badań. Kontrola w trakcie której zatrzymano przedmiotowe produkty, była prowadzona w sposób rażąco naruszający przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Ponadto, organ naruszył art. 79 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie zawiadamiając strony o zamiarze wszczęcia kontroli i nie uzasadniając tego faktu w należyty sposób. Okoliczności wyłączające wskazane wyżej obowiązki nie zostały wyjaśnione. Przed wszczęciem kontroli, nie zostały doręczone przedsiębiorcy upoważnienia, ani legitymacje służbowe, zgodnie z treścią art. 79a tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej "dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karno-skarbowym dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy.". Stąd, wyniki przeprowadzonych badań winny zostać uznane za nieważne, a kosztami nie powinien zostać obciążony przedsiębiorca, gdyż koszty badań które nie mogą być dalej wykorzystywane w żadnym stopniu nie można nazwać "niezbędnymi", na co wskazuje art. 27c ust. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Na zakończenie wskazano, że wprawdzie organ nie wskazał wprost, iż nadaje decyzji pierwszoinstancyjnej rygor natychmiastowej wykonalności, jednakże uczynił to w sposób dorozumiany, nakładając na stronę obowiązek uiszczenia wskazanej w decyzji kwoty w terminie 14 dni od doręczenia nieprawomocnej decyzji. Na zakończenie skarżąca Spółka wskazała, że sposób określenia terminu płatności, jak i nieokreślenie przedmiotu badania, którego koszty ma pokryć strona, tj. niewskazanie dokładnie produktów, których próbki zostały poddane badaniu jest całkowicie niejasne i może budzić uzasadnione wątpliwości, czym organ narusza zasady prawidłowego formułowania rozstrzygnięć wynikające z treści art. 107 § 1 K.p.a. W odpowiedzi na skargę [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 z późn. zm.) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, bowiem zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Państwowa Inspekcja Sanitarna, na mocy ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r., nr 212, poz. 1263 z późn. zm.) realizuje zadania z zakresu zdrowia publicznego. Katalog realizacji tych zadań został określony w art. 1 ustawy, jednakże nie jest to katalog zamknięty. Możliwość wydania decyzji w niniejszej sprawie wynika z ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2012, poz. 124 z późn. zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy przeciwdziałanie narkomanii realizuje się między innymi przez działalność zapobiegawczą (pkt 1), ograniczanie szkód zdrowotnych i społecznych (pkt 3), zwalczanie niedozwolonego obrotu, wytwarzania, przetwarzania, przerobu i posiadania substancji, których używanie może prowadzić do narkomanii (pkt 5). Art. 44 b ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zakazuje wytwarzania i wprowadzania do obrotu środków zastępczych. Zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii "środek zastępczy", to substancja pochodzenia naturalnego lub syntetycznego używana zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa, których wytwarzanie i wprowadzanie do obrotu nie jest regulowane na podstawie przepisów odrębnych. Natomiast "wprowadzanie do obrotu" to, zgodnie z art. 4 pkt 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, udostępnianie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów lub środków zastępczych. Zgodnie z art. 44 c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w przypadku stwierdzenia wytwarzania lub wprowadzania do obrotu środka zastępczego lub produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest on środkiem zastępczym, właściwy państwowy inspektor sanitarny stosuje odpowiednio przepisy art. 27 c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, który w ust. 1 stanowi, iż w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy. W przypadku wydania takiej decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor sanitarny zatrzymuje produkt, a koszty niezbędne do przeprowadzenia oceny i badań ponosi strona postępowania (ust. 3 i 4 art. 27 c ust. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej). W rozpatrywanej sprawie, w wyniku kontroli przeprowadzonej w sklepie pod nazwą "H" w S., położonym przy ul. J[...] i należącym do skarżącej Spółki, ujawniono wprowadzanie do obrotu produktów o nieznanym składzie i działaniu o nazwach: [...]. Przeprowadzone badania laboratoryjne jednoznacznie zidentyfikowały w badanych próbkach wymienionych wyżej produktów substancje kontrolowane przez ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii, tj. takie jak: pentedron, Izo-pentedron, 3,4- DMMC, brefedron, UR-144, walina. Wszystkie te substancje są środkami zastępczymi w rozumieniu załączników do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Zgodnie z danymi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii substancje zawarte w wyżej wspomnianych produktach wykazują działanie psychoaktywne oraz mogą być zakwalifikowane jako środki zastępcze mogące stwarzać zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Należący do skarżącej Spółki lokal, w którym wprowadzano przywołane produkty, był ogólnie dostępny i w momencie kontroli oraz zabezpieczania produktów prowadził działalność. Charakter prowadzonej w nim działalności oraz fakt, że wprowadzano w nim do obrotu wymienione wcześniej produkty daje pełną podstawę do uznania, że dochodziło w nim do udostępniania tych produktów osobom wchodzącym do tego lokalu. Wobec tego wystąpiła okoliczność określona w art. z art. 44 c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, tj. wprowadzania do obrotu środka zastępczego lub produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest on środkiem zastępczym. Za przeprowadzone badania Narodowy Instytut Leków - Narodowe Laboratorium Kontroli Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w W. wystawił fakturę nr [...] z dnia [...]r., na kwotę 3 075,-zł. Powyższa sytuacja uprawniała do wydania decyzji pierwszoinstancyjnej, mocą której obciążono skarżącą Spółkę poniesionymi kosztami badań pobranych w dniu kontroli, zgodnie z art. 27c ust. 4 w związku z ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zauważyć przyjdzie, że art. 80 ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2010 r., nr 220, poz. 1447 z późn. zm.) kontrolowany jest obowiązany do pisemnego wskazania osoby upoważnionej do reprezentowania go w trakcie kontroli, w szczególności w czasie jego nieobecności. Z akta administracyjnych nie wynika, aby skarżąca Spółka skorzystała ze swojego uprawnienia w dniu kontroli, tak więc w sprawie zastosowano ust. 5 tego samego artykułu i kontrolę przeprowadzono w obecności pracownika sklepu - sprzedawcy (por. protokół kontroli z dnia 16 stycznia 2013 r., akta administracyjne k-1). Jednakże zarzut sprecyzowany w tym zakresie w skardze mógłby być przedmiotem sprzeciwu wniesionego w odrębnym postępowaniu na podstawie art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a nie obecnie rozpatrywanej skargi, dlatego też nie zasługuje on na uwzględnienie. Nie można również podzielić poglądu skarżącej Spółki o naruszeniu w sprawie art. 7 i 77 K. p. a., bowiem organy orzekające w sposób prawidłowy i wyczerpujący uzasadniły wydane rozstrzygnięcia przedstawiając w nich zarówno stan faktyczny, jak i prawny. Zaskarżona decyzja zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ odwoławczy uznał za udowodnione i dowodów, którym dał wiarę, a jej uzasadnienie zawiera stosowne wyjaśnienia i rozważania prawne. W rozpatrywanej sprawie fakt zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzi spowodowany był podejrzeniem występowania w wymienionych już wcześniej produktach substancji psychoaktywnych, co w okresie późniejszym stwierdzone zostało jednoznacznie przeprowadzonymi badaniami. Oczywistym bowiem jest, że wobec stwierdzenia uzasadnionego podejrzenia wprowadzania do obrotu produktów zawierających substancje psychoaktywne organ zobowiązany był zlecić stosowne badania, za które, na mocy art. 27 c ust. 4 w związku z ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, należało obciążyć skarżącą Spółkę. Poza oceną Sądu pozostaje wybór jednostki upoważnionej do przeprowadzenia badań w niniejszej sprawie. Sąd nie podziela także stwierdzenia, że decyzji płatniczej organu pierwszej instancji nadano rygor natychmiastowej wykonalności, a to z racji jednoznacznej jej treści. W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, brak było podstaw do uwzględnienia skargi, a co za tym idzie podlegała ona oddaleniu, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.