IV SA/Gl 821/18

WyrokWSA w Gliwicach2018-12-06

Skład orzekający: Sędzia NSA Szczepan Prax (sprawozdawca), Sędzia WSA Beata Kozicka, Sędzia WSA Małgorzata Walentek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy diety otrzymywane przez męża wnioskodawczyni z tytułu podróży służbowych zagranicznych stanowią dochód rodziny uprawniający do odmowy świadczenia wychowawczego?
Ratio decidendi
Diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju stanowią składnik dochodu rodziny w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych i mogą wpływać na prawo do świadczenia wychowawczego. Jednakże organ powinien wyjaśnić, czy kwoty diet odpowiadają regulacjom określonym w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej, co nie zostało uczynione, skutkując uchyleniem decyzji i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.
Stan faktyczny
Wójt Gminy J. przyznał K. N. świadczenie wychowawcze na dwójkę dzieci za okres od 1 kwietnia 2016 r. do 30 września 2017 r. Następnie uchylił tę decyzję i odmówił świadczenia na syna, uznając, że diety męża wnioskodawczyni z pracy jako kierowca w transporcie międzynarodowym stanowią dochód przekraczający kryterium dochodowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Wnioskodawczyni zaskarżyła decyzję, zarzucając błędne ustalenie dochodu rodziny.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka, Sędzia WSA Małgorzata Walentek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Drożdżał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi K. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia [...] r. Wójt Gminy J. przyznał K. N. świadczenie wychowawcze dla dwójki dzieci na okres od 1 kwietnia 2016 r. do 30 września 2017 r. Następnie ten sam organ administracyjny po wszczęciu postępowania, decyzją z dnia [...] r. uchylił tą pierwszą decyzję i odmówił przyznania wskazanego świadczenia na syna oraz ponownie przyznając je na córkę wnioskodawczyni. Rozstrzygnięcie to oparto na ustaleniu, że wystąpiła podstawa wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, gdyż ujawniła się nowa okoliczność nieznana organowi przy wydawaniu pierwotnej decyzji, a mianowicie, że mąż wnioskodawczyni zatrudniony jest jako kierowca w transporcie międzynarodowym i z tego tytułu otrzymuje diety, które nie zostały podane jako dochód rodziny wnioskodawczyni. Po ich doliczeniu do dochodu nastąpiło przekroczenie ustawowego kryterium dochodowego upoważniającego do pobierania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w rodzinie. Zaskarżoną decyzją, wydaną na skutek odwołania wnioskodawczyni, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję I instancji, całkowicie podtrzymując jej ustalenia i wnioski. Wliczając diety otrzymywane przez męża skarżącej do dochodu rodziny Kolegium oparło się na zaświadczeniu pracodawcy z 4 kwietnia 2018 r. Wskazało, że zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (Dz. U. z 2017 r., poz. 1851, ze zm.), za dochód uważa się dochód w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. Przedmiotowe diety są tymczasem w art. 3 pkt 1 lit. c tiret 10 ustawy o świadczeniach rodzinnych zaliczone do dochodu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnioskodawczyni wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji. Zarzuciła naruszenie art. 3 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy przez przyjęcie, że całość diet opisanych w zaświadczeniu pracodawcy jej męża stanowi dochód rodziny. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadniczo należy potwierdzić trafność stanowiska organów administracyjnych, że na gruncie ustawy o świadczeniach rodzinnych dieta przysługująca kierowcy z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, stanowi składnik dochodu rodziny, wymieniony w art. 3 pkt 1 lit. c tiret 10 tej ustawy. W tym względzie ukształtowało się już dominujące stanowisko orzecznictwa, które Sąd w niniejszym składzie całkowicie podziela (por. wyrok NSA z 17 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 1531/16, dostępny w internecie). Identyczna zasada obowiązuje zatem również w odniesieniu do świadczenia wychowawczego, stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci. Jednakowoż zasadny okazał się zarzut skargi co do niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Mianowicie powoływany przepis ustawy o świadczeniach rodzinnych zalicza do dochodu należności ze stosunku pracy w wysokości odpowiadającej równowartości diet z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju ustalonych dla pracowników zatrudnionych w państwowych lub samorządowych jednostkach sfery budżetowej na podstawie ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy. Takie ustalenie diet nastąpiło w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności (...) z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 167). Tymczasem organy nie wyjaśniły, czy kwota należności wskazana w zaświadczeniu pracodawcy, stanowiącym podstawę weryfikacji dochodu rodziny skarżącej, odpowiada dietom "zagranicznym" określonym w tym rozporządzeniu. Zaświadczenie mówi jedynie o rozliczonych delegacjach w poszczególnych latach w podanych wysokościach, co niekoniecznie musi być tożsame z regulacją rozporządzenia. Z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 kpa ta istotna okoliczność nie została zatem należycie wyjaśniona, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Nastąpi to zatem przy ponownym rozpoznaniu sprawy, co nie wymaga jej przenoszenia na poziom pierwszoinstancyjny. Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło