IV SA/Gl 855/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I M. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...] r. nr[...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji przywracającej status studenta w kwestii wniosku skarżącej o wyłączenie sędziego WSA Beaty Kozickiej p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego. Pismem z dnia 5 sierpnia 2015 r. I. M., reprezentowana przez pełnomocnika T. M., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji przywracającej status studenta. Następnie w piśmie z dnia 10 lutego 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie sędziego WSA Beaty Kozickiej z uwagi na "relacje jakie łączą sędziego z Uniwersytetem [...] w K. oraz ze względu na złe relacje sędziego z pełnomocnikiem skarżącej", który jest zarazem jej bratem. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła, iż sędzia WSA Beata Kozicka w przeszłości pełniąc funkcję prokuratora "miała okazję wymienić kilka wzajemnie nieżyczliwych zdań z jej bratem – adwokatem T. M.". Zdaniem skarżącej "owa wzajemna nieżyczliwość" trwa nadal, o czym ma świadczyć np. adresowanie korespondencji do jej pełnomocnika ze złośliwym pomijaniem jego tytułu zawodowego. Poza tym skarżąca dodała, że sędzia WSA Beata Kozicka często uczestniczy, na zaproszenie Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...], w konferencjach naukowych, jakie odbywają się na tym wydziale. Reasumując w ocenie skarżącej wyżej wymieniony sędzia "jako nauczyciel akademicki nie jest osobą właściwą do udziału w rozstrzyganiu niniejszej sprawy". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Ponadto zgodnie z art. 20 § 1 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Natomiast art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Na wstępie należy podkreślić, że wątpliwości co do bezstronności sędziego muszą mieć charakter realny, a nie tylko potencjalny. Nie mogą one wynikać tylko z subiektywnego przekonania strony, ale z istnienia ważnych powodów, które obiektywnie potwierdzają istnienie okoliczności, wskazanych w art. 19 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 lipca 2012 r., sygn. akt I OZ 490/12, LEX nr 1282225). Poza tym warunkiem koniecznym wyłączenia określonego w art. 19 P.p.s.a. jest uprawdopodobnienie, iż pomiędzy sędzią objętym wnioskiem, a stroną skarżącą lub innymi uczestnikami postępowania zachodzą takie stosunki, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości, co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2012 r., sygn. akt II OZ 749/12, LEX nr 1282367). Natomiast jeśli sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenie nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 89/13, LEX nr 1282807). W związku z powyższym, zdaniem Sądu skarżąca nie wskazała rzeczywiście występujących okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego WSA Beaty Kozickiej i zarazem stanowiłyby powód jej wyłączenia od rozpoznania przedmiotowej sprawy. W szczególności nie można uznać za taką okoliczność ani rzekomą wymianę "kilku nieżyczliwych zdań z bratem skarżącej", gdy sędzia pełniła jeszcze funkcję prokuratora, ani też udział w konferencjach naukowych na Uniwersytecie [...]. Również adresowanie korespondencji sądowej do T. M. bez wskazania jego tytułu zawodowego nie stanowi przyczyny do wyłączenia sędziego WSA Beaty Kozickiej, która w dniu 29 lutego 2016 r. złożyła, nie budzące żadnych wątpliwości, oświadczenie o braku podstaw do wyłączenia zgodnie z art. 18 i 19 P.p.s.a. Podsumowując, w ocenie Sądu brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wyłączenie wyżej wymienionego sędziego od udziału w niniejszej sprawie i dlatego, na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.