IV SA/Gl 859/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2015 r. sprawy ze skargi F. G. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej w skrócie K.p.a., art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 ze zm.), orzekł, że nie stwierdza u F.G. choroby zawodowej - zespołu wibracyjnego wymienionej w poz. 22 wykazu chorób zawodowych określonego w przepisach w sprawie chorób zawodowych, wydanych na podstawie art. 237 § 1 pkt 3-6 i § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy. Organ wskazał, że z oceny narażenia zawodowego dotyczącego F.G. wynika, iż skarżący był zatrudniony w narażeniu zawodowym na drgania mechaniczne w latach: [...] w Warsztacie A w S. na stanowisku kowala; w latach [...] w Fabryce B - Zakład Nr [...] w S. na stanowisku ślusarza; w latach [...] w Kopalni Węgla Kamiennego C w Ż.; w latach [...] w Zakładach D w K. na stanowisku pomocnika w produkcji drzewnej oraz w latach [...] w Kopalni Węgla Kamiennego E w M. na stanowisku ślusarza-spawacza pod ziemią. Organ podkreślił, że orzeczenia lekarskie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K. Poradni Chorób Zawodowych w S. z dnia [...] oraz Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z dnia [...] stwierdziły brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Orzeczenie WOMP wydano po przeprowadzeniu badania palestezjometrycznego, które wykazało umiarkowane zaburzenia czucia wibracji w ręce prawej i zaburzenia czucia niewielkiego stopnia w ręce lewej (badanie subiektywne). Próby oziębieniowe w temperaturze +10 i + 14°C wypadły ujemnie, ujemny był również objaw białej plamy. Wynik termometrii skórnej nie wykazał zaburzeń odnowy termicznej skóry. Zdjęcia rtg stawów kończyn górnych ujawniły zmiany zwyrodnieniowe w obrębie nadgarstków i stawów barkowych, nie stwierdzono natomiast zmian, które przemawiałyby, bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, za postacią kostno-stawową zespołu wibracyjnego. Następnie w IMP w S. w dniach [...] do [...] w trakcie obserwacji klinicznej wykonano ponownie próby oziębieniowe w temperaturze +10 i + 14°C, które wypadły ujemnie. Ujemne były również próba uciskowa Levis-Prusika i objaw białej plamy. Pomiary w trakcie termometrii skórnej wykazały wydłużenie okresu odnowy termicznej, natomiast w badaniu palestezjometrycznym (badanie subiektywne) stwierdzono zaburzenia czucia wibracji znacznego stopnia. Na podstawie danych z wywiadu, wykonanych aktualnie badań - zwłaszcza ujemnych wyników prób oziębieniowych oraz konsultacji neurologicznej - nie znaleziono podstaw do rozpoznania u F.G. postaci naczyniowo-nerwowej zespołu wibracyjnego. Badanie ortopedyczne poparte oceną radiogramów układu kostno-stawowego kończyn górnych nie wykazało zmian, które uzasadniałyby rozpoznanie postaci kostno-stawowej zespołu wibracyjnego. Wykonane i dostarczone zdjęcia Rtg uwidoczniły zmiany dyskopatyczne i zwyrodnieniowe odcinka szyjnego kręgosłupa oraz zmiany zwyrodnieniowe stawów barkowo-obojczykowych, nadgarstkowych i rąk, które mogą być przyczyną dolegliwości bólowych. Według orzeczenia WOMP, uwzględniając analizę narażenia zawodowego i ponad 20-letni okres od zakończenia pracy, dane z dokumentacji medycznej, badanie przedmiotowe, konsultację ortopedyczną, neurologiczną oraz wyniki ww. badań dodatkowych, brak było podstaw do rozpoznania zespołu wibracyjnego, zarówno w postaci naczyniowo-nerwowej, jak i kostno-stawowej. W odwołaniu z dnia [...] F.G. wniósł o przeprowadzenie badania w innej jednostce badawczej. Wskazał, że w trakcie pracy zawodowej był narażony na drgania mechaniczne, obecnie nie ma czucia w rękach oraz odczuwa silne dolegliwości bólowe. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 2351 K.p. oraz § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, w wyniku rozpatrzenia odwołania, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu przedstawił sprawozdanie z dotychczasowego postępowania oraz stwierdził, iż orzeczenia lekarskie PCHZ WOMP w S. oraz IMPiZŚ w S. są spójne i zgodne w swoich konkluzjach, a strona nie przedstawiła dowodów podważających ich zasadność. Odnosząc się do zawartego w odwołaniu wniosku o przeprowadzenie kolejnego badania lekarskiego organ wskazał, że w toku postępowania administracyjnego o uznanie choroby zawodowej - został wyczerpany dwustopniowy tryb diagnostyczno-orzeczniczy przewidziany przepisami rozp. R.M. z dnia 30.06.2009 r. w sprawie chorób zawodowych i dlatego nie jest możliwe przeprowadzenie kolejnych badań lekarskich. W skardze wniesionej od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, F.G. podniósł, że przez 20 lat pracował w warunkach narażenia na działanie hałasu i wibracji, a w [...] r. przeszedł na rentę z powodu stanu zdrowia. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego wniósł o uwzględnienie skargi i o zasądzenie zwrotu kosztów pomocy prawnej. Ponadto skarżący dodał, że występują u niego ewidentne objawy choroby wibracyjnej w postaci opadających powiek w reakcji na drgania oraz problemy z prawą ręką – brak siły uścisku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji w wyżej wskazanym zakresie stwierdzić należało, że przy jej wydaniu doszło do naruszenia prawa, a wobec tego skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. z dnia [...] o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej – zespołu wibracyjnego, wymienionej w poz. 22 wykazu chorób zawodowych. Według uzasadnień decyzji organów obydwu instancji, we wnioskach orzeczeń lekarskich, stwierdzono brak podstaw do rozpoznania zespołu wibracyjnego zarówno w postaci naczyniowo-nerwowej, jak i kostno-stawowej. W powyższym zakresie podkreślenia zatem wymagało, że w poz. 22 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, zespół wibracyjny został określony jako choroba występująca w trzech postaciach: 1) postać naczyniowo-nerwowa, 2) postać kostno-stawowa, 3) postać mieszana: naczyniowo-nerwowa i kostno-stawowa. Pomimo tego, zarówno w zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji, mowa jest tylko o pierwszych dwóch – spośród trzech wyżej wymienionych – postaci zespołu wibracyjnego. Organy obydwu instancji całkowicie pominęły zatem ustalenia dotyczące mieszanej postaci zespołu wibracyjnego. Zamieszczone w aktach orzeczenia lekarskie jednostek medycznych również nie zawierają żadnych stwierdzeń w powyższym zakresie. Stanowiło to istotne naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 7, 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z uwagi na to, że pominięte przez organ ustalenia, dotyczyły kwestii o podstawowym znaczeniu dla rozstrzygnięcia sprawy, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., należało uchylić zaskarżoną decyzję. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań. sw