IV SA/Gl 867/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2007 r. (sygn. akt IV SAB/Gl 5/07), w sprawie ze skargi na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego, w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postanawia: 1. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe; 2. ustanowić adwokata dla skarżącej. ---------------------------- -UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 1 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę H. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2007 r. (sygn. akt IV SAB/Gl 5/07), w sprawie ze skargi na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Następnie, to jest w dniu [...] skarżąca złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w treści którego oznaczyła, iż zakres jej żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Równocześnie oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką i nie ma żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Posiada natomiast mieszkanie spółdzielcze własnościowe o powierzchni wynoszącej [...] oraz 1/3 domu będącego "docelowo własnością jej drugiej córki", co stanowi [...] powierzchni tej nieruchomości. Miesięczny dochód brutto rodziny H. J. zadeklarowany został we wniosku jako około [...], otrzymywane w ramach [...] i [...]. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Na wstępie należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie dotyczy wznowienia postępowania sądowego w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Cel i charakter tego świadczenia wskazują przy tym jednoznacznie, iż stanowi ono formę pomocy społecznej. Zgodnie zaś z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wnioskująca korzysta zatem w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, a w rezultacie postępowanie w kwestii zwolnienia jej od rzeczonych kosztów było bezprzedmiotowe i z tego powodu należało je umorzyć działając na podstawie art. 161 §1 pkt 3 i §2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §3 tej ustawy. Odnosząc się natomiast do wniosku H. J. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącej oraz z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych innych spraw toczących się w tutejszym Sądzie z jej skargi wynika bowiem, że nie posiada ona oszczędności ani innych zasobów pieniężnych i nie osiąga dochodu poza [...] otrzymywanym na córkę – K. J., nad którą sprawuje opiekę (patrz: zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w B. z dnia [...], potwierdzające, iż z dniem [...] utraciła status [...] w związku z uzyskaniem prawa do [...] – karta nr 265 wspólnych akt administracyjnych spraw o sygn. akt IV SA/Gl 202/07 – 205/07). Należy w tym miejscu podkreślić, że pozostająca z wyżej wymienioną we wspólnym gospodarstwie domowym córka jest osobą [...], [...] (vide: zaświadczenie lekarskie z dnia [...], stanowiące kartę nr 4 akt administracyjnych sprawy o sygn. akt IV SA/Gl 273/07) i ma orzeczone prawo do [...] w wysokości [...] (patrz: decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], stanowiąca kartę nr 252 wspólnych akt administracyjnych spraw o sygn. IV SA/Gl 202/07 – 205/07 ). W świetle zaprezentowanych faktów nie budzi wątpliwości, że uiszczenie kosztów, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie adwokata przekracza możliwości płatnicze skarżącej i mogłoby poskutkować niemożnością zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych jej oraz córki. Zważywszy podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 258 §3 oraz z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy. Na marginesie, ustosunkowując się do zawartego we wniosku żądania skarżącej aby ustanowionym pełnomocnikiem była adwokat J. M. godzi się wyjaśnić, że jakkolwiek sąd administracyjny (tu referendarz sądowy działający na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a.) rozstrzyga o ustanowieniu dla strony adwokata, to jednak nie ma żadnego wpływu na to, która osoba zostanie wyznaczona jako ten pełnomocnik. Z treści art. 253 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika bowiem jednoznacznie, że ustanowioną w ramach prawa pomocy osobę reprezentującą skarżącego w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, wyznacza właściwa korporacja prawnicza. Wobec powyższego, ewentualne żądania w omawianym zakresie skarżąca może kierować wyłącznie do Okręgowej Rady Adwokackiej w K.