IV SA/Gl 898/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2008r. sprawy ze skargi M.F. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia zawiesić postępowanie sądowe Decyzją z dnia [...] nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D., w oparciu o art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 5 pkt 4 a ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851), po rozpoznaniu zgłoszenia choroby zawodowej, nie stwierdził u M.F. choroby zawodowej [...], wymienionej w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115). W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia ustalono, iż na podstawie orzeczenia lekarskiego Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w S. z dnia [...] i Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z dnia [...] nr [...] oraz w wyniku dochodzenia epidemiologicznego M.F. w okresie od [...] do [...], pracując na stanowisku [...] był narażony na działanie [...]. Wieloletni kontakt M.F. z [...] w środowisku pracy stwarzał ryzyko powstania choroby zawodowej, ale wobec faktu ustania narażenia zawodowego na [...] od [...] i negatywnego wyniku badań medycznych obu placówek diagnostycznych, nie ma dowodów do przyjęcia zawodowej etiologii tego schorzenia, a tym samym brak jest podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. W odwołaniu od tej decyzji M.F. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, której zarzucił niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności wykonanie jedynie cząstkowych badań środowiska pracy. Zaznaczył również fakt wystąpienia objawów chorobowych w roku [...], które już wówczas stanowiły przeciwwskazania do jego zatrudnienia na stanowisku [...] oraz wnioskował o ponowne przeprowadzenie badań środowiskowych w pełnym zakresie czynników szkodliwych, wykonanie opinii biegłych i przeprowadzenie badań jego stanu zdrowia w środkach specjalistycznych poza Województwem [...]. Po rozpoznaniu odwołania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., decyzją z dnia [...], nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdził, że dla stwierdzenia choroby zawodowej niezbędnym jest rozpoznanie przez kompetentną placówkę diagnostyczną jednostki chorobowej ujętej w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych (...) oraz wykazanie związku przyczynowego między środowiskiem pracy, a rozpoznaną chorobą zawodową tj. wykazanie, że narażenie na czynnik szkodliwy, który wywołał rozpoznane schorzenie miało miejsce w czasie i miejscu pracy w związku z wykonywanym zawodem. W rozpoznanej sprawie dochodzenie epidemiologiczne wykazało, że odwołujący w latach [...] był narażony na [...] jako [...] oraz [...]. Dodatkowo ustalił, iż obie placówki medyczne w orzeczeniach z dnia [...] i z dnia [...] w konkluzjach nie rozpoznały u odwołującego następstw zdrowotnych narażenia zawodowego na [...]. Wyjaśnił również, że fakt ustania w roku [...] narażenia na [...] stwarzające ryzyko powstania [...], zgodnie z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych (...), w którym podano okres [...] upoważniający do rozpoznania choroby zawodowej pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego, nie daje podstaw do rozpoznania choroby zawodowej wymienionej w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do tego rozporządzenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M.F. kwestionując motywy przestawione przez organ odwoławczy nie zgadzał się ze jego stanowiskiem i argumentami oraz domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, jak również wnioskował o ponowne przeprowadzenie kompleksowych badań lekarskich dla określenia postępującego ubytku jego zdrowia. Zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie prawa i sprzeczność ustaleń faktycznych z rzeczywistym stanem rzeczy poprzez ustalenie, że tylko w latach [...] był narażony na działanie [...]. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska zajętego w sprawie oraz podtrzymał argumenty przytoczone już w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznawana sprawa została rozstrzygnięta w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), zwanego dalej w skrócie rozporządzeniem w sprawie chorób zawodowych. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazano, że fakt ustania w roku [...] narażenia skarżącego na [...] stwarzające ryzyko powstania [...], zgodnie z § 2 rozporządzenia w sprawie wykazu chorób zawodowych, w którym podano okres [...] upoważniający do rozpoznania choroby zawodowej pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego, nie daje podstaw do rozpoznawania choroby zawodowej wymienionej w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do tego rozporządzenia. W tym miejscu należy zaznaczyć, że przy rozpoznaniu sprawy powstały wątpliwości, czy przepis art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jedn. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) oraz przepisy powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który stanowi, że rozporządzenia są wydawane przez organy wskazane w Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Jednocześnie upoważnienie to powinno określać organ właściwy do wydania rozporządzenia i zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz wytyczne dotyczące treści tego aktu. Powyższe zagadnienie stanowi przedmiot pytania prawnego, skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 6 lutego 2007 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 125/0. Na przedstawione pytanie prawne Trybunał Konstytucyjny nie udzielił jeszcze odpowiedzi. Tymczasem w niniejszej sprawie zasadniczy zarzut skargi odnosi się właśnie do problematyki związanej z zastosowaniem przywołanego wyżej rozporządzenia w sprawie wykazu chorób zawodowych. Skarżący zakwestionował bowiem zasadność stanowiska organów administracji orzekających na podstawie tego rozporządzenia. Podkreślić należy, że skład orzekający w niniejszej sprawie podziela wątpliwość, co do zgodności tego rozporządzenia z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności w zakresie poglądu wyrażonego w zacytowanym pytaniu prawnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 lutego 2007 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 125/06. W tej sytuacji istnieje bezpośrednia zależność rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na względzie okoliczność, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzenia w sprawie wykazu chorób zawodowych może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, a kierowanie tożsamego pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego nie jest celowe, dlatego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.