IV SA/Gl 899/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.Z. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi G. P. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden zł 40/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu; Postanowieniem wydanym w dniu 27 listopada 2014 r. starszy referendarz sądowy uwzględnił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy ustanawiając dla niej pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła adwokata A.K.. Wyrokiem z dnia 2 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o oddaleniu skargi, z kolei postanowieniem wydanym w dniu 9 lipca 2015 r. przyznał wspomnianej pełnomocnik kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (w postępowaniu sądowym pierwszej instancji). Pismem z dnia 27 sierpnia 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. Poinformowała Sąd o wyznaczeniu dla Z. Z. nowego pełnomocnika, w osobie adwokata G. P. (w miejsce A. K., która wniosła o zwolnienie z funkcji pełnomocnika skarżącej). W dniu 10 września 2015 r. adwokat G. P. wniosła skargę kasacyjną od wspomnianego wyroku z dnia 2 lipca 2015 r. zarzucając temu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Wyrokiem z dnia 11 października 2016 r. (sygn. akt II OSK 2809/15) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu rzeczonej skargi kasacyjnej. Jak wynika z protokołu (karta nr 148 akt sprawy), na rozprawie przed NSA nikt się nie stawił. W treści pism procesowych datowanych na 20 września 2016 r. oraz na 16 listopada 2016 r., pełnomocnik skarżącej wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu składając oświadczenie, iż koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszym przypadku, na kwotę 221,40 zł, należną pełnomocnikowi strony zgodnie z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) składa się wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) wspomnianego rozporządzenia jako 75 % stawki minimalnej wskazanej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) tego aktu wykonawczego, w kwocie 180 zł, którą podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 tego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 41,40 zł; Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. Należy w tym miejscu podnieść, że chociaż problematyka objęta niniejszym postanowieniem podlega aktualnie regulacjom rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714), to jednak uwzględniono fakt, iż w świetle § 22 tego rozporządzenia, podobnie jak i na mocy § 22 wcześniejszego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), w sprawach wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życia tych aktów wykonawczych stosuje się przepisy dotychczasowe. Postępowanie w zakresie niniejszej sprawy zostało zainicjowane w dniu 25 sierpnia 2014 r., z kolei skargę kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu wniesiono w dniu 10 września 2015 r. (czyli przed wejściem w życie obu wspomnianych rozporządzeń, które nastąpiło odpowiednio 1 listopada 2016 r. oraz 1 stycznia 2016 r.). W tym stanie rzeczy, podejmując niniejsze rozstrzygnięcie zastosowano przepisy dotychczasowe, czyli unormowania rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.