IV SA/Gl 908/16

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-12-12

Skład orzekający: Bożena Miliczek-Ciszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po terminie, bez wniosku o przywrócenie terminu, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie ustawowego terminu, bez złożenia wniosku o przywrócenie terminu, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Brak złożenia wniosku o przywrócenie terminu uniemożliwia sądowi merytoryczne rozpatrzenie sprawy.
Stan faktyczny
Skarżąca K. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. utrzymującą w mocy decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Decyzja organu drugiej instancji została doręczona skarżącej w dniu 30 sierpnia 2016 r. Skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 30 września 2016 r. Skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako spóźnioną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. S. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...][...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego D. z dnia [...]r., nr [...]o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u K. S. – przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy pod postacią zespołu cieśni w obrębie nadgarstka wymienionej w pozycji 20.1 wykazu chorób zawodowych, wydanych na podstawie art. 237 § 1 pkt 3-6 i § 1 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy. Decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 30 sierpnia 2016 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem mąż – S. S. – na dowodzie doręczenia przesyłki znajdującym się w aktach sprawy. K. S. pismem z dnia 29 września 2016 r., nadanym w placówce pocztowej w D. w dniu 30 września 2016 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powołaną wyżej decyzję organu drugiej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 29 września 2016 r. (czwartek). Tymczasem K. S. przesłała skargę do [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. za pośrednictwem placówki pocztowej dopiero w dniu 30 września 2016 r., który to termin wynika z daty stempla pocztowego. Datą natomiast prawidłowego złożenia skargi jest data jej nadania lub złożenia we właściwym organie. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona postępowania sądowo-administracyjnego nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Z takim zastrzeżeniem, że zgodnie z art. 87 § 3 wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W rozpatrywanej sprawie skarżąca z takim wnioskiem nie wystąpiła, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło