IV SA/Gl 910/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia NSA Wiesław Morys Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.) Protokolant staż. Anna Michalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2006r. sprawy ze skargi I. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie należności przedemerytalnych oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] 2003 r., złożonym do Powiatowego Urzędu Pracy w Ż., I. P. domagała się przyznania świadczenia przedemerytalnego. Decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 6 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2001r. nr 6, poz.56 z późn. zm.) i art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r., nr 6, poz. 65) oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego Starosta Powiatu w Ż., po rozpatrzeniu wniosku, odmówił przyznania I. P. (P.) prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] 2003r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, opierając się na zebranych w sprawie dokumentach, ustalił, że strona na dzień pierwszej rejestracji tj. [...] 2001 r. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych, jak również do dnia 12 stycznia 2002 r. nie spełniała warunków do otrzymania świadczenia przedemerytalnego, o których mowa w art. 37 k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r., bowiem w dniu rejestracji nie udokumentowała okresu uprawniającego do emerytury wynoszącego w jej przypadku co najmniej 35 lat, a miała tylko [...] lata [...] miesięcy i [...] dni. Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie do Wojewody [...] , w którym wyraziła niezadowolenie z otrzymanej decyzji i zwróciła się o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. Zdaniem odwołującej się do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego otrzymania, bowiem posiadała [...]-lata pracy i 50 lat życia. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...], opartą o przepisy art. 138 §1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty, utrzymał w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji. W wyniku jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wyrokiem z dnia 10 maja 2005 r. sygn. akt 4 II SA/Ka 1824/03 powołana decyzja została uchylona. W motywach uzasadnienia wyroku Sąd uznał, że badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, jak też decyzji ją poprzedzającej, okazało się niemożliwe z powodu lakoniczności ich motywów, nie prezentujących szczegółowych ustaleń stanu faktycznego w kontekście zastosowania prawidłowej normy prawa materialnego, a dodatkowo sprzeczności pomiędzy faktami podawanymi przez organy administracji obu instancji. Podkreślił również, że przedmiotem sprawy jest prawo I. P. do świadczenia przedemerytalnego, o które to świadczenie zwróciła się do Powiatowego Urzędu Pracy w Ż. wnioskiem z dnia [...] 2003 r., dlatego przede wszystkim należało zbadać zasadność jego złożenia w oparciu o obowiązujące w tej dacie przepisy, zwłaszcza art. 37 k ust.1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Jednocześnie należało rozważyć, czy I. P., jako osoba która zarejestrowała się przed dniem 31 grudnia 2001 r., spełniła warunki do uzyskania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku, jak również do nabycia świadczenia przedemerytalnego, zawarte w przepisach obowiązujących po tej dacie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 lipca 2004 r., sygn. akt 2 II SA 3583/03). W zaistniałej sytuacji, zdaniem Sądu, tylko przekonywujące ustalenie okresu zatrudnienia dałoby podstawę do oceny czy I. P. nie nabyła tych uprawnień wcześniej, przed dniem 1 stycznia 2002 r. i nie zachowała ich na mocy przepisów przejściowych, co nie było objęte jej wnioskiem z dnia [...] 2003 r. Dodatkowo brak wykazania przez organ odwoławczy przesłanek zastrzeżonych dla nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego obowiązujących do dnia 31 grudnia 2001 r. winno wymusić ich ustalenie w nowej decyzji i jednoznaczne stwierdzenie, czy I. P. nie uzyskała prawa do tego świadczenia bądź też zasiłku przedemerytalnego. Sąd podzielił również pogląd zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały z dnia 11 marca 2002 r., sygn. akt OPS 14/01 (ONSA 2002, nr 4, poz.133), iż prawo do świadczenia powstaje w razie spełnienia wymaganych przesłanek w określonej dacie, bez względu na przyszłe zaszłości, czemu nie przeczy ewentualnie późniejsza data zgłoszenia żądania jego przyznania. Zatem warunki, od których spełnienia zależy prawo do zasiłku nie są równoznaczne z jego pobieraniem, a kwestia wykazania uprawnień ma znaczenie tylko dla daty rzeczywistej wypłaty świadczenia. Na koniec wskazał na potrzebę zbadania stosunku do rozpoznawanej sprawy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 marca 2005 r., sygn. akt K 19/02, orzekającego o niekonstytucyjności m.in. części art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r., a zwłaszcza wywodów przedstawionych w jego uzasadnieniu. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252) w związku z art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty, po rozpatrzeniu odwołania w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2005 r. sygn. akt 4 II SA/Ka 1824/03, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i zaznaczył, że I. P. ostatnio zatrudniona była w "A" w Ż., z którym łączący ją stosunek pracy został rozwiązany z dniem [...] r. z przyczyn dotyczących zakładu pracy. W wyniku rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w Ż. w dniu [...] 2001 r. decyzją z dnia [...] r. Starosta Powiatu Ż. uznał ją za osobę bezrobotną i przyznał jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych, który pobierała do dnia [...] 2002 r., kiedy to upłynął ustawowy 6-cio miesięczny okres jego pobierania. W dniu [...] 2002 r. złożyła podanie o uzyskanie prawa do świadczenia przedemerytalnego, ale organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] r. odmówił jej przyznania tego świadczenia, stając na stanowisku, iż nie spełniła ona warunków dla jego nabycia w dacie orzekania, ani też obowiązujących do dnia 31 grudnia 2001 r. Rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r., podzielając zaprezentowany w decyzji organu pierwszej instancji pogląd. Przyjął też, że w dacie tej rejestracji I. P. posiadała okres pracy wynoszący [...] lat, [...] miesięcy i [...] dni oraz wiek 50 lat. Skargę na powołane rozstrzygnięcie Wojewody [...] z dnia [...] r. odrzucił Naczelny Sąd Administracyjny z powodu jej spóźnienia (postanowienie z dnia 7 października 2002 r. sygn. akt II SA/Ka 1309/02), dlatego decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] r. stała się ostateczna i prawomocna. Następnie na mocy decyzji z dnia [...] r. I. P. utraciła status bezrobotnego z dniem [...] 2002 r. z powodu nie zgłoszenia się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie. W wyniku następnej rejestracji w dniu [...] 2003 r. Starosta Ż. decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 2 ust.1 pkt 2, art. 23 ust.1, 2, 4, 4a, art. 6 pkt 6 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, uznał I. P. za osobę bezrobotną z dniem [...] 2003 r., odmawiając przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wymienionym już wnioskiem z dnia [...] 2003 r. I. P. zwróciła się o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego, które nie zostało jej przyznane w oparciu o decyzję z dnia [...] r., będącą opisaną powyżej decyzją pierwszoinstancyjną. Organ odwoławczy zgodnie ze wskazaniami Sądu zaakcentował, że wniosek odwołującej się z dnia [...] 2003 r. o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego rozstrzygany jest w oparciu o inny stan prawny niż jej wniosek z dnia [...] 2002 r., dlatego prawomocna decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] r. nie stanowiła przeszkody dla rozstrzygnięcia tego wniosku. Zaznaczył, że zgromadzony w sprawie materiał dowody wskazuje, że w dniu pierwszej rejestracji tj. [...] 2001 r. odwołująca udokumentowała [...] lat, [...] miesięcy i [...] dni okresu uprawniającego do zasiłku z uwzględnieniem okresów zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy, ale bez okresu zatrudnienia na [...] etatu w "A" w Ż. od dnia [...] do dnia [...] 2001 r., kiedy to osiągała wynagrodzenie niższe od obowiązującego najniższego wynagrodzenia pracowników. W dacie tej rejestracji odwołująca się nie spełniła ustawowych wymogów do nabycia świadczenia przedemerytalnego, określonych w art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r., bowiem nie posiadała 30 lat okresu uprawniającego do zasiłku i nie wykonywała przez 15 lat pracy w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze. Powołane okoliczności zostały przedstawione odwołującej się w decyzji z dnia [...] r. i w piśmie z dnia [...] 2002 r. informującym o braku możliwości zaliczenia do okresu uprawniającego do zasiłku okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców lub własnym. Organ odwoławczy powołał się również na treść przepisu art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty przyznającego prawo m.in. do przedmiotowego świadczenia osobom, które zarejestrowały się do dnia 12 stycznia 2002 r. i spełniły do tej daty pozostałe warunki uregulowane w przywołanym już przepisie art. 37 k ust.1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W ocenie organu odwoławczego odwołująca się bezspornie tych wymogów nie wykazała, bowiem w dniu pierwszej rejestracji [...] 2001 r. udokumentowała [...] lat, [...] miesięcy i [...] dni okresu uprawniającego do zasiłku, 1 rok okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz [...] miesiące i [...] dni okresu pobierania zasiłku chorobowego (po ustaniu zatrudnienia w "A" w Ż. od dnia [...] 2001 r. do [...] 2001 r.), co łącznie stanowi [...] lat i [...] dni okresu uprawniającego do emerytury przy wymaganym 30 letnim okresie uprawniającym do zasiłku. Dodatkowo w roku kalendarzowym, w którym został z nią rozwiązany stosunek pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy tj. dnia [...] 2001 r. nie miała ukończonych 55 lat życia, bowiem urodziła się [...] r. i dopiero w dniu [...] r. ukończyła 50 lat życia, a więc już po dacie rozwiązania stosunku pracy u ostatniego pracodawcy.. Organ odwoławczy uznał również, że bez wpływu na treść rozstrzygnięcia podjętego w sprawie pozostaje wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 marca 2005r., sygn. akt K 19/02, orzekający o niekonstytucyjności m.in. części art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. nr 154, poz. 1793). Wyrok ten, zdaniem organu odwoławczego, dotyczy sytuacji wyłączających nabycie prawa do świadczenia przedemerytalnego na dotychczasowych zasadach tj. obowiązujących do dnia 31 grudnia 2001 r. przez osoby, które przed dniem wejścia w życie tej ustawy tj. 1 stycznia 2002 r. spełniły warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, lecz nie zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy. W związku z tym, że odwołująca się nie spełniła tych warunków przed dniem 1 stycznia 2002 r. brak było podstaw do zmiany decyzji organu pierwszej instancji na podstawie powołanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji, wskazując na nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności jej sprawy, które w konsekwencji doprowadziło ją do braku środków do życia. Argumentowała, że świadczenie przedemerytalne należy się jej z uwagi na pozbawienie pracy przez "A" w Ż. w wieku 50 lat życia i posiadanie na dzień 1 stycznia 2002 r. ukończonego pięćdziesiątego roku życia i 34-letniego stażu pracy uprawniającego do świadczenia przedemerytalnego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz poparł opisane powyżej ustalenia i wnioski. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na fakt, że wydana na podstawie art. 37 k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2001 r. nr 6, poz.56 z późn. zm.) decyzja pierwszoinstancyjna orzekała wyłącznie o odmowie przyznania świadczenia przedemerytalnego i tylko ta decyzja mogła być przedmiotem kontroli instancyjnej przez organ drugiej instancji, który w toku postępowania odwoławczego nie mógł orzekać w przedmiocie wniosku skarżącej z dnia [...] 2002 r. rozstrzygniętego już prawomocną decyzją z dnia [...] r. o odmowie przyznania świadczenia przedemerytalnego. Przedmiotowa sprawa o świadczenie przedemerytalne wszczęta została wnioskiem z dnia [...] 2003 r. i była rozpatrywana po dniu 1 stycznia 2002 r., a więc po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. nr 154, poz. 1793), zwanej dalej w skrócie "ustawa nowelizacyjna", która dokonała m.in. nowelizacji ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2001r. nr 6, poz. 56 z późn. zm.). Stosownie do treści art. 11 ust. 2 ustawy nowelizacyjnej osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, to jest przed dniem 1 stycznia 2002 r., zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub stypendium, nabywają oraz zachowują do nich prawo na dotychczasowych zasadach. Powołany przepis nie ma zatem zastosowania w przedmiotowej sprawie, jak również wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 marca 2005 r., sygn. akt K 19/02 orzekający o niekonstytucyjności m.in. części art. 11 ust. 2 ustawy nowelizacyjnej. Również nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r., nr 6, poz. 65), który stanowi, że prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002 r. spełnili warunki do ich nabycia. Powołane przepisy ustaw dotyczyły bowiem osób, które przed dniem 1 stycznia 2002 r. zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i na dzień rejestracji spełniały warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. Stosownie do treści art. 37l ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku lub zasiłku przedemerytalnego posiadała lub spełniła warunki do ich nabycia, a do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego zalicza się okres aktualnie pobieranego zasiłku, dlatego sytuację skarżącej należało ocenić na gruncie przepisów obowiązujących na dzień rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w Ż., czyli w dniu [...] 2001 r. Zgodnie z ówczesnym brzmieniem art. 37 k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu świadczenie przedemerytalne przysługiwało osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli : 1) osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, lub 2) w roku kalendarzowym, w którym został rozwiązany stosunek pracy lub stosunek służbowy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, ukończyła 55 lat kobieta i 60 lat mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, lub 3) do dnia rozwiązania stosunku pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub 4) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 1994 r. Nr 1, poz. 1, z 1995 r. Nr 87, poz. 435, z 1996 r. Nr 5, poz. 34, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 123, poz. 776, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 137, poz. 887 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550). Pierwsze zdanie tego przepisu wskazuje, że warunkiem przyznania świadczenia przedemerytalnego jest łączne spełnienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 37 k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz przesłanek warunkujących uzyskanie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Jednocześnie warunki te muszą być spełnione w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy (art. 37 l ust. 1 tej samej ustawy). Bezspornie skarżąca urodziła się w dniu [...] r., tak więc w dniu [...] 2001 r. nie miała 58 lat (art. 37 k ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu), jak i w roku kalendarzowym, w którym został rozwiązany z nią stosunek pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy "A" w Ż. tj. [...] 2001 r. nie ukończyła 55 lat życia (art. 37 k ust. 1 pkt 2) i w tym dniu nie osiągnęła również okresu uprawniającego do emerytury, wynoszącego co najmniej 35 lat (art. 37 k ust. 1 pkt 3) oraz do dnia 31 grudnia 2000 r. nie posiadała okresu uprawniającego do emerytury wynoszącego co najmniej 34 lata (art. 37 k ust. 1 pkt 4). Z akt administracyjnych wynika bowiem, że skarżąca posiadała na ten dzień okres zatrudnienia wynoszący [...] lat, [...] miesięcy i [...] dni okresu uprawniającego do zasiłku z uwzględnieniem okresów zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy i udokumentowała okres uprawniający do emerytury wynoszący łącznie [...] lat i [...] dni, w tym [...] lat, [...] miesięcy i [...] dni okresu uprawniającego do zasiłku, 1 rok okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz [...] miesiące i [...] dni okresu pobierania zasiłku chorobowego przy wymaganym 35 letnim okresie uprawniającym do wnioskowanego świadczenia (art. 37 ust. 1 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu). Z tych względów na dzień rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w Ż., czyli w dniu [...] 2001 r. skarżąca nie spełniała warunków do nabycia świadczenia przedemerytalnego, określonych w powołanym już wcześniej art. 37 k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w jego brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r. Do powyższego dodać należy, że okres pracy w gospodarstwie rolnym ustalany w oparciu o przepisy ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz. U. Nr 54, poz. 310) nie może być w sytuacji skarżącej zaliczony do okresu uprawniającego do jej świadczenia przedemerytalnego. Okresy pracy lub innej działalności uprawniające do powołanego świadczenia zostały wymienione enumeratywnie w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a więc okresy wykonywania innego rodzaju pracy nie mogą być zaliczone do stażu zasiłkowego. Z przepisów ustawy o zaliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy wynika, że okresem tego wliczenia są objęte jedynie uprawnienia pracowników wynikające ze stosunku pracy. W tym zakresie organ odwoławczy zaznaczył, że nawet po uwzględnieniu przedłożonego przez skarżącą w dniu [...] 2002 r. zaświadczenia o pracy w gospodarstwie rolnym rodziców w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r. (łącznie [...] lata i [...] dni) oraz całego 6-ciomiesięcznego okresu ostatnio pobieranego zasiłku dla bezrobotnych w okresie od dnia [...] 2001 r. do dnia [...] 2002 r. jej okres uprawniający do emerytury wynosiłby tylko [...] lata [...] miesięcy i [...] dni. Odnosząc powyższe rozważania do treści skargi podnieść należy, że dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy żadnego znaczenia, wobec treści art. 37 k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w jego brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r. nie miała okoliczność, iż na dzień 1 stycznia 2002 r. skarżąca miała 50 lat i 34 lata stażu pracy. Również sytuacja materialna skarżącej nie stanowi samoistnej podstawy do podważenia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono, jak w sentencji.