IV SA/Gl 978/08

WyrokWSA w Gliwicach2009-06-24

Skład orzekający: Wiesław Morys, Beata Kalaga – Gajewska, Teresa Kurcyusz – Furmanik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba zajmująca lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, w związku z wypowiedzeniem umowy najmu z powodu zaległości czynszowych, może ubiegać się o dodatek mieszkaniowy?
Ratio decidendi
Dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom spełniającym określone przesłanki, w tym najemcom, osobom posiadającym spółdzielcze prawo do lokalu, właścicielom lokali, osobom mającym inny tytuł prawny do lokalu, a także osobom zajmującym lokal bez tytułu prawnego, ale oczekującym na lokal zamienny lub socjalny. Skoro skarżący nie posiadał tytułu prawnego do zajmowanego lokalu, a umowa najmu została skutecznie wypowiedziana, nie spełniał on przesłanek do przyznania dodatku mieszkaniowego.
Stan faktyczny
J.K. złożył wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Organ pierwszej instancji odmówił przyznania dodatku, wskazując na brak tytułu prawnego do lokalu w związku z wypowiedzeniem umowy najmu z powodu zaległości czynszowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżący w skardze do WSA domagał się uchylenia decyzji, twierdząc, że spełnia przesłanki do uzyskania dodatku. Na rozprawie skarżący przyznał, że nie zawarł umowy najmu i nie oczekuje na lokal socjalny ani zamienny.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] J.K. domagał się przyznania dodatku mieszkaniowego. Decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...], Nr [...], wydaną na podstawie art. 2, art. 3, art. 4, art. 5 i art. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 734 z późn. zm) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie K.p.a., odmówiono J.K. przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu wskazano, że strona nie spełniła niezbędnego warunku do ubiegania się o dodatek mieszkaniowy jakim jest posiadanie tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego, gdyż umowa najmu zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego została wypowiedziana z powodu zaległości czynszowych. Stwierdzono również, iż sytuacja prawna związana z najmem zajmowanego lokalu nie uległa zmianie od czasu złożonego w [...] wniosku o dofinansowanie, które to postępowanie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2006 r. o sygn. akt. IV SA/Gl 533/05. J.K. nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem wniósł odwołanie, w którym domagał się ponownego rozpoznania sprawy. Podniósł, że wbrew krzywdzącym twierdzeniom organu może przedstawić dowody potwierdzające posiadanie przez niego prawa do lokalu mieszkalnego. Jego zdaniem, umowa najmu nie mogła mu być wypowiedziana dniu [...], bowiem żadnej umowy podpisał. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...], Nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji stwierdzając jej prawidłowość i zgodność z obowiązującymi przepisami. Argumentowało, że dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Stosownie do ustaleń organu pierwszej instancji odwołujący zajmuje lokal mieszkalny przy ul. [...] w B. bez tytułu prawnego i nie oczekuje na lokal socjalny, zatem nie może korzystać z uprawnień związanych z przyznaniem dodatku mieszkaniowego. Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 1998 r. Nr 120, poz. 787 z późn. zm.) najem nawiązany na podstawie decyzji administracyjnych o przydziale lub na podstawie innego tytułu prawnego przed wprowadzeniem w danej miejscowości publicznej gospodarki lokalami albo szczególnego trybu najmu, w rozumieniu tej ustawy jest najmem umownym zwartym na czas oznaczony. W konsekwencji zarządca budynku był uprawniony do skutecznego wypowiedzenia stronie umowy najmu na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach J.K. domagał się uchylenia decyzji organu odwoławczego, bowiem jego zdaniem spełnia on przesłanki wymagane do uzyskania wnioskowanego dodatku mieszkaniowego. Na rozprawie w dniu 24 czerwca 2009 r. skarżący zaznaczył, że nie zawarł umowy najmu na zajmowany przez niego od miesiąca [...] lokal mieszkalny i nie ma prawa do lokalu socjalnego ani zamiennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 2 ustawą z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to, czy organ administracji dokonał prawidłowych ustaleń w zakresie obowiązywania normy prawnej i czy tą normę właściwe zinterpretował, jak również czy nie naruszył przy tym zasad postępowania administracyjnego. W związku z tym uchylenie decyzji może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika jednoznacznie z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Przeprowadzając ocenę zgodności z prawem podjętych w sprawie rozstrzygnięć należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego, ani też przepisów prawa procesowego w taki sposób, który mógłby mieć wpływ na jej wynik. W niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2001r. Nr 71, poz. 734 z późn zm.). Stosownie do art. 2 ust. 1 tej samej ustawy dodatek mieszkaniowy przysługuje: 1. najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych; 2. osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego; 3. osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych; 4. innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem; 5. osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Osoba ubiegająca się o przyznanie na jej rzecz dodatku mieszkaniowego obowiązana jest wykazać w złożonym wniosku, że spełnia jedną z przesłanek powyżej określonych, gdyż stosownie do art. 7 ust. 1 omawianej ustawy dodatek mieszkaniowy przyznaje się na wniosek osoby uprawnionej do tego dodatku. Szczegółowe rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 z późn. zm.) określa wzór wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Formularz wniosku w punkcie 4 przewiduje obowiązek wskazania przez wnioskodawcę tytułu prawnego do zajmowanego lokalu, w tym także sytuację zajmowania lokalu bez tytułu prawnego, z ewentualnym zastrzeżeniem oczekiwania przez wnioskodawcę na dostarczenie przysługującego lokalu zamiennego lub socjalnego. Prawdziwość danych zawartych we wniosku wymaga obowiązkowego ich potwierdzenia przez zarządcę domu. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie dodatku mieszkaniowego, w którym zarządca domu wyraźnie podkreślił, że nie posiada on tytułu prawnego do zajmowanego lokalu w związku z wypowiedzeniem umowy najmu w dniu [...] i nadto, nie oczekuje na dostarczenie lokalu zamiennego lub socjalnego. Wprawdzie skarżący na rozprawie zaznaczył, że nie zawarł umowy najmu na zajmowany od miesiąca [...] lokal mieszkalny oraz nie ma prawa do lokalu socjalnego ani zamiennego, jednakże wskazuje to na bezumowne korzystanie przez niego z przedmiotowego lokalu i konieczność ponoszenia z tego tytułu dodatkowych kosztów. Ponadto w sprawie jest bezspornym, że właściciel zajmowanego przez skarżącego lokalu nie wystąpił z powództwem eksmisyjnym, natomiast skarżący nie wystąpił do sądu powszechnego z żadnym roszczeniem regulującym sytuację prawną zajmowanego przez niego lokalu. Zaznaczyć też przyjdzie, że w postępowaniu sądowo - administracyjnym Sąd nie jest właściwy do rozpatrywania sporów leżących w kognicji sądu powszechnego, a taką sprawą jest niewątpliwie ustalenie bezskuteczności dokonanego wypowiedzenia najmu, czy też ocena istnienia stosunku najmu w przypadku skarżącego. Tym samym Sąd nie mógł kwestionować znajdującego się w aktach administracyjnych wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia [...]. W świetle przedstawionych rozważań, skoro organy administracji wykazały w sposób nie budzący wątpliwości brak tytułu prawnego do zajmowania przedmiotowego lokalu przez skarżącego, to konsekwencją tego stanu rzeczy było wydanie decyzji odmawiającej przyznania wnioskowanego dodatku mieszkaniowego a podnoszone przez skarżącego argumenty nie mogły zostać uwzględnione. Podsumowując, należy podzielić prawidłowe stanowisko organu odwoławczego wyrażone w zaskarżonej decyzji, stanowiące o nie spełnieniu przez skarżącego żadnej z przesłanek wymienionych w art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, które uprawniałby do uzyskania dodatku mieszkaniowego. W związku z powyższym, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło