IV SA/Gl 998/17
WyrokWSA w Gliwicach2017-12-18
Skład orzekający: Edyta Żarkiewicz, Beata Kozicka, Tadeusz Michalik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy rozpatrzenie protestu przez osobę działającą z upoważnienia Zarządu Województwa, a nie przez sam Zarząd Województwa, stanowi naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na wynik oceny projektu i uzasadnia przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia?Ratio decidendi
Sąd uznał, że rozpatrzenie protestu przez osobę działającą z upoważnienia Zarządu Województwa, a nie przez sam Zarząd Województwa, stanowi naruszenie prawa. Zgodnie z przepisami ustawy wdrożeniowej i regulaminem konkursu, rozpatrzenie protestu leży w kompetencji Zarządu Województwa. Działanie podmiotu nieuprawnionego skutkuje koniecznością ponownego rozpatrzenia protestu.Stan faktyczny
Miasto C. złożyło wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego. Po ocenie merytorycznej wniosek został oceniony negatywnie. Miasto wniosło protest, który został rozpatrzony przez Zarząd Województwa z upoważnienia, a protest został nieuwzględniony. Miasto wniosło skargę do sądu administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów przy rozpatrzeniu protestu, w szczególności brak rzetelnej oceny i powielanie argumentów ekspertów. Sąd uznał skargę za zasadną z uwagi na naruszenie prawa przy rozpatrzeniu protestu.Rozstrzygnięcie
1) Stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa [...]; 2) Zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka, Sędzia NSA Tadeusz Michalik, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi Miasta C. na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 – 2020 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa [...]; 2) zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wnioskodawca – Miasto C. - Miasto na prawach powiatu, w dniu 28 grudnia 2016 r., złożył wniosek w ramach konkursu nr [...] o dofinansowanie projektu pn. "Zapewnienie efektywnego energetycznie oświetlenia przestrzeni publicznych w C. - Etap I", któremu nadano nr [...].
W piśmie z dnia 9 maja 2017 r. Instytucja Organizująca Konkurs – Zarząd Województwa [...] (dalej: IOK) poinformowała wnioskodawcę o konieczności poprawy i uzupełnienia złożonego wniosku aplikacyjnego wraz z załącznikami w zakresie kryteriów formalnych. Zakres zmian, jakich należy dokonać wraz z instrukcją dotyczącą złożenia uzupełnionego/poprawionego wniosku o dofinansowanie, przedstawiono w załączniku do pisma. W dniu 29 maja 2017 r., wnioskodawca złożył skorygowany wniosek o dofinansowanie wraz z pismem zawierającym wykaz dokonanych zmian.
Następnie w piśmie z dnia 6 czerwca 2017 r. - w związku z oceną merytoryczną, IOK poinformowała wnioskodawcę o konieczności przedstawienia dodatkowych wyjaśnień do przedłożonego projektu, w terminie do dnia 12 czerwca 2017 r.
W dniu 14 czerwca 2017 r., wnioskodawca przesłał do IOK wyjaśnienie do przedłożonego wniosku: Oświadczenie projektanta oraz Oświadczenie Prezydenta Miasta. Wnioskodawca przesłał również: nowy kosztorys, tabele inwentaryzacji, mapy zasadnicze oraz mapy orientacyjne, a także obliczenia natężenia oświetlenia.
W piśmie z dnia 21 lipca 2017 r., IOK poinformowała wnioskodawcę, że złożony wniosek o dofinansowanie projektu nie przeszedł pozytywnie oceny merytorycznej, dokonanej w oparciu o kryteria właściwe dla Działania 4.5. Niskoemisyjny transport miejski oraz efektywne oświetlenie, 4.5.1. Niskoemisyjny transport miejski oraz efektywne oświetlenie - ZIT Subregionu Centralnego. Szczegółowe informacje, w tym treść uwag przesądzających o wyniku oceny, przedstawiono w załączniku do pisma. Jednocześnie, wnioskodawca został poinformowany o przysługującym prawie do wniesienia protestu.
Dnia 8 sierpnia 2017 r., wnioskodawca wniósł do Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014-2020 , protest od negatywnej oceny merytorycznej złożonego wniosku o dofinansowanie, w zakresie następujących kryteriów wyboru projektów:
- kryterium ogólnego merytorycznego 0/1 nr 2 Właściwie przygotowana analiza finansowa i ekonomiczna projektu,
- kryterium ogólnego merytorycznego punktowego nr 6 Wpływ na wskaźniki RPO w zakresie EFRR,
- kryterium ogólnego merytorycznego punktowego nr 7 Efektywność projektu,
- kryterium specyficzne punktowane nr 4 Efektywność kosztowa redukcji C02.
W wyniku powyższego, na podstawie art. 58 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 z późn. zm.), w związku ze złożonym protestem dotyczącym negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 pn. "Zapewnienie efektywnego energetycznie oświetlenia przestrzeni publicznych w C. - etap I" – M. S. z upoważnienia Zarządu Województwa [...] rozstrzygnęła o nieuwzględnieniu protestu, dotyczącego oceny merytorycznej wniosku nr [...] złożonego w ramach konkursu nr [...].
W uzasadnieniu wskazała, że w ramach zakwestionowanego w proteście kryterium, zgodnie z Regulaminem konkursu, ekspert na podstawie informacji podanych w tabelach finansowych oraz w opisie zawartym w części B wniosku, weryfikuje adekwatność i poprawność przyjętych założeń, danych wejściowych oraz przepływów finansowych generowanych przez projekt. Analiza powinna uwzględniać uwarunkowania rynkowe danej branży oraz specyfikę projektu ujmując ilościowe i jakościowe skutki realizacji projektu w oparciu o wszystkie istotne środowiskowe, gospodarcze i społeczne efekty prezentując je, jeżeli to możliwe w kategoriach ilościowych. Podniosła, że przedmiotem projektu jest modernizacja publicznego oświetlenia w Mieście C.. W zależności od lokalizacji, w projekcie przewidziano następujące typy prac: - wymianę opraw oświetleniowych, - wymianę opraw oświetleniowych oraz konserwację słupów oświetleniowych, - wymianę opraw oświetleniowych oraz słupów, - montaż systemu inteligentnego sterowania oświetleniem. Łącznie modernizacji podlega 655 słupów, na których zamontowanych zostanie 782 opraw oświetleniowych (zgodnie z pkt B.2. wniosku, tj. Krótki opis projektu). Rozstrzygająca protest wskazała, że Ekspert nr 1 w uzasadnieniu swojej oceny podniósł, że brak jest spójności danych dotyczących kwoty oszczędności oraz ilości zaoszczędzonej energii pomiędzy załączoną do dokumentacji Analizą finansową i Obliczeniami do audytu dla zakresu projektu (tj. odpowiednio: 115 153,15 zł i 171,52 MWh), a Audytem energetycznym (tj. odpowiednio: 131 515,21 zł i 268,40 MWh). Z powyższych danych bezspornie wynika brak spójności w wykazanych w dokumentach wartościach. Wnioskodawca w proteście wyjaśnił, że brak spójności pomiędzy obliczeniami we wniosku oraz audytem wynika z faktu, iż w ostatecznym kształcie wnioskowanego projektu, nie wszystkie lokalizacje wskazane w audycie, zostały ujęte we wniosku o dofinansowanie. Rozstrzygająca protest podniosła, że w wyniku analizy przedłożonej dokumentacji w ramach procedury odwoławczej należy potwierdzić, iż nie wszystkie lokalizacje wskazane w audycie, zostały ujęte we wniosku o dofinansowanie, bowiem w Audycie przewidziano wymianę/modernizację 919 szt. opraw i 752 szt. słupów, natomiast: z wniosku o dofinansowanie, z załączonych obliczeń do audytu dla zakresu projektu i dokumentacji technicznej dla poszczególnych lokalizacji objętych projektem wynika, iż wymienionych/zmodernizowanych zostanie 782 szt. opraw i 655 szt. słupów. Wskutek różnic w zakresie projektu o poszczególne lokalizacje wskazane w Audycie, różna jest kwota oszczędności oraz ilość zaoszczędzonej energii. Stąd - wskazany przez eksperta nr 1 - brak spójności, który nie powinien przesądzać o negatywnej ocenie kryterium. Rozstrzygająca protest wskazała, że wnioskodawca do dokumentacji aplikacyjnej, poza Audytem, załączył dokument zawierający obliczenia do audytu, który swym zakresem obejmuje lokalizacje ujęte we wniosku o dofinansowanie. W związku z powyższym, w wyniku procedury odwoławczej uznała za zasadne wniesione w proteście w tym zakresie, zarzuty wnioskodawcy.
Następnie podniosła, że wnioskodawca w proteście podważył również ocenę eksperta nr 2, który zakwestionował koszt opraw oświetleniowych i słupów, uznając je za zbyt drogie. Ekspert nr 2 stwierdził, że "taką samą funkcję mogą spełnić oprawy LED kosztujące ok. 700 - 1500 zł, natomiast w projekcie są stosowane oprawy kosztujące nawet i 8300 zł". Wnioskodawca zwrócił uwagę na brak spójności w ocenie, pomiędzy przedmiotowym kryterium, a kryterium merytorycznym ogólnym punktowanym nr 2 Zasadność przedstawionych w projekcie danych określonych w analizie finansowej i ekonomicznej, w którym ekspert stwierdził, że "rezultatem ma być redukcja C02 przez zastosowanie nowoczesnego oświetlenia LED". Odnosząc się do powyższego wskazała, że rezultat projektu - redukcja C02, poprzez zastosowanie nowoczesnego oświetlenia LED, może być również osiągnięty niższym kosztem, tak jak to wskazał ekspert nr 2. Podkreśliła, że w uzasadnieniu kryterium ogólnego punktowanego nr 2 - którego wnioskodawca nie przywołał w proteście - ekspert nr 2 stwierdził, że zastosowano zbyt drogie materiały do osiągnięcia celu projektu i nie ma uzasadnienia ekonomicznego dla takich rozwiązań. Wobec powyższego, nie stwierdziła braku spójności w ocenie eksperta nr 2. Ekspert konsekwentnie w uzasadnieniu oceny dla obydwu kryteriów zarzucił zbyt wysoki koszt materiałów zastosowanych w projekcie. Wnioskodawca w proteście wyjaśnił, że modernizacji podlega oświetlenie śródmiejskie, które oprócz funkcji użytkowej, posiada również walor architektoniczny. Oprawy stanowią komplementarną architektonicznie całość ze słupem, co stanowi postrzeganie obiektu, jako latarni oświetlającej przestrzeń publiczną, a nie składaka użytkowego w formie oprawy oświetleniowej i słupa. W wyjątkowych jednak przypadkach zostały wprowadzone wykonania specjalne i tylko te są kosztowne. W opinii wnioskodawcy, zostały one przywołane w ocenie jako reprezentatywne dla całego wniosku, powodując jego dyskwalifikację. Analizując powyższy zarzut, rozstrzygająca protest obszernie przytoczyła informacje wynikające z dokumentacji aplikacyjnej, na podstawie której przedmiotowy projekt został oceniony. Nie uznała zarzutów wnioskodawcy za zasadne. Podkreśliła, że dokumentacja aplikacyjna oceniana jest na podstawie informacji w niej zawartych, za których zamieszczenie odpowiada wnioskodawca. Jeżeli w dokumentacji aplikacyjnej nie znajduje się pewnych informacji (w przedmiotowej sprawie, o zakupach droższych stylizowanych architektonicznie opraw wnioskodawca poinformował dopiero w proteście), to nie można oczekiwać od oceniających, że będą się domyślać niedoprecyzowanych kwestii. Ponadto dodała, że wnioskodawca przyznał, iż podobne cele w zakresie redukcji zużycia energii można osiągnąć stosując tańsze rozwiązania, tyle że jest to element oceny poprawności oszacowania budżetu. Rozstrzygająca protest wskazała, że w kryterium merytorycznym punktowanym nr 1 Poprawność oszacowania budżetu inwestycyjnego projektu, nie podlega ocenie wysokość założonych przez wnioskodawcę wydatków. Ocenie m.in. podlega ich niezbędność i adekwatność do zaplanowanych rezultatów, uzyskanie najlepszych efektów z danych nakładów, optymalny dobór metod i środków służących osiągnięciu założonych celów. Adekwatność i poprawność przyjętych założeń, podlega ocenie w przedmiotowym - kwestionowanym kryterium. W niniejszym kryterium ekspert zakwestionował wysokość - wartość przyjętych wydatków, a w ocenie kryterium merytorycznego punktowanego nr 1 ekspert dodał, że zastosowane materiały są znacznie droższe od ogólnie przyjętych. Wnioskodawca w proteście poinformował, że zakładając wyższe wydatki jednostkowe na punkt, kierował się tym, aby w czasie realizacji, złożone przepływy finansowe i cele środowiskowe zostały w pełni osiągnięte. W tym zakresie rozstrzygająca protest wskazała, że stosując materiały tańsze, wnioskodawca również osiągnąłby założone przepływy finansowe i cele środowiskowe. Zwróciła uwagę na to, że jeżeli różne rozwiązania alternatywne mają ten sam cel i podobne efekty zewnętrzne, wyboru można dokonać w oparciu o kryterium najniższych kosztów. W przedmiotowej sprawie została zakwestionowana adekwatność ponoszenia założonych przez wnioskodawcę wydatków na modernizację oświetlenia. Ekspert zakwestionował podstawowe dane do przeprowadzenia analizy finansowej, tj. koszt inwestycji, a jego ocena - w wyniku przeprowadzonej procedury odwoławczej, zostaje uznana za ocenę przeprowadzoną prawidłowo. Rozstrzygająca protest dodała, że ekspert nr 1 zakwestionował również poprawność wyliczeń przepływów pieniężnych, a swoją ocenę szczegółowo uargumentował, a wnioskodawca w proteście nie odniósł się do jego uwagi. Wskazała, że zgodnie z art. 54 ust. 2 pkt 4) ustawy wdrożeniowej, protest ma zawierać wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza wraz z uzasadnieniem. Z kolei zgodnie z art. 57 ustawy wdrożeniowej, rozpatrując protest weryfikuje się prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów wskazanych przez wnioskodawcę. Z powyższego wynika, że w ramach złożonego protestu wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania konkretnego błędu w zastosowaniu kryteriów wyboru lub naruszenia ich zakresu merytorycznego, które miało wpływ na wynik oceny projektu wraz z uzasadnieniem swego stanowiska. Uzasadnienie zmierzające do wykazania, że projekt oceniony negatywnie spełniał konkretne kryterium oceny projektów powinno zawierać jednoznaczne argumenty wnioskodawcy, które umożliwią ponowne sprawdzenie wniosku ze wskazanym w proteście, kryterium wyboru projektu. W związku z tym, rozstrzygająca protest podniosła, że wnioskodawca nie przedstawił zarzutów dotyczących ww. uzasadnienia eksperta nr 1, a więc należy uznać, iż się z uzasadnieniem eksperta zgadza, a uwaga eksperta jest zasadna.
Mając na uwadze powyższe rozpatrzenie protestu (mimo uznania zasadności złożonego przez wnioskodawcę protestu w aspekcie dotyczącym uzasadnienia oceny eksperta nr 1, który stwierdził brak spójności danych dotyczących kwoty oszczędności i ilości zaoszczędzonej energii, przedstawionych w załączonych przez wnioskodawcę dokumentach) rozstrzygająca protest stwierdziła, że obydwaj eksperci mieli podstawę do braku uznania przedmiotowego kryterium za spełnione, a ich ocena została przeprowadzona zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym dla konkursu. Z uwagi na powyższe, stwierdziła, że ocena merytoryczna projektu w zakresie kryterium ogólnego 0/1 nr 2 Właściwie przygotowana analiza finansowa i ekonomiczna projektu, została przeprowadzona w sposób właściwy, a protest jest niezasadny.
Rozstrzygająca protest, w podsumowaniu rozpatrzenia protestu wskazała, że zgodnie z pkt 4.2 Ocena merytoryczna Regulaminu konkursu, projekt otrzymuje ocenę negatywną i nie kwalifikuje się do dofinansowania, gdy nie spełnia co najmniej jednego kryterium zerojedynkowego. Mając na uwadze ww. uzasadnienie rozpatrzenia protestu w zakresie zakwestionowanego przez wnioskodawcę kryterium zerojedynkowego stwierdziła, że ocena kryterium została przeprowadzona prawidłowo i uznała tym samym protest w tym zakresie za niezasadny.
Dodała, że w ramach złożonego protestu, wnioskodawca zakwestionował również ocenę przeprowadzoną przez ekspertów w ramach kryteriów merytorycznych punktowanych: - kryterium ogólnego merytorycznego punktowego nr 6 Wpływ na wskaźniki RPO w zakresie EFRR, - kryterium ogólnego merytorycznego punktowego nr 7 Efektywność projektu, - kryterium specyficzne punktowane nr 4 Efektywność kosztowa redukcji C02. W odniesieniu do oceny ww. kryteriów, wyjaśniła, że zgodnie z Regulaminem konkursu, projekt zostaje odrzucony, gdy nie spełnia co najmniej jednego kryterium zerojedynkowego. Z powyższego wynika, że spełnienie kryteriów zerojedynkowych jest obligatoryjne, a ich niespełnienie skutkuje negatywną oceną wniosku. Mając na uwadze powyższe, oraz fakt, że w wyniku procedury odwoławczej ocena kryterium ogólnego zerojedynkowego nr 2 Właściwie przygotowana analiza finansowa i ekonomiczna projektu, została podtrzymana, stwierdziła, że dalsza weryfikacja prawidłowości oceny projektu w zakresie wskazanych przez wnioskodawcę pozostałych ww. kryteriów punktowanych jest bezzasadna.
Rozstrzygająca protest wskazała również, że zgodnie z pkt 4.2 Regulaminu konkursu, projekt otrzymuje ocenę pozytywną w przypadku uzyskania co najmniej 60% maksymalnej, możliwej do uzyskania punktacji, dla danego działania/poddziałania/typu/typów projektu. Dopiero wówczas, może otrzymać punkty przyznane w ramach kryteriów dodatkowych. Projekt, który uzyska mniej niż 60% punktów otrzymuje ocenę negatywną i nie kwalifikuje się do dofinansowania. W przedmiotowej sprawie, projekt wnioskodawcy w ocenie punktowej ekspertów nie uzyskał 60% możliwej do uzyskania punktacji, przez co ocena była negatywna. Rozstrzygająca protest podniosła, że nie jest zatem zasadne przyjmowanie do podliczeń - punktów z kryteriów dodatkowych. Mając na uwadze rozstrzygnięcie protestu w kwestii oceny kryterium ogólnego zerojedynkowego nr 2, które nie pozwala na jego uwzględnienie, wyjaśniła, że projekt nie może zostać umieszczony na liście wybranych do dofinansowania. Dodała, że zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów (...). Brak zatem spełnienia kwestionowanego kryterium ogólnego zerojedynkowego, potwierdza zasadność zakończenia procedury odwoławczej na tym etapie.
W piśmie z dnia 16 października 2017 r. strona skarżąca, tj. Miasto C. – Miasto na prawach powiatu – reprezentowana przez pełnomocnika - złożyła skargę na nieuwzględnienie protestu od oceny merytorycznej wniosku o numerze [...] złożonego w ramach konkursu [...] Oś priorytetowa IV Efektywność energetyczna, odnawialne źródła energii, gospodarka niskoemisyjna, działalnie/poddziałanie 4.5 Niskoemisyjny transport miejski oraz efektywne oświetlenie / 4.5.1 Niskoemisyjny transport miejski oraz efektywne oświetlenie - ZIT pn.: "Zapewnienie efektywnego energetycznie oświetlenia, przestrzeni publicznych w C. - Etap I", nr ID wniosku: [...].
Strona skarżąca podniosła zarzut naruszenia, przy rozpatrzeniu protestu art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 217) poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku, a w konsekwencji błędne przyjęcie, że nie spełniono kryterium ogólnego merytorycznego 0/1 nr 2 Właściwie przygotowana analiza finansowa i ekonomiczna projektu. Ponadto zarzuciła naruszenie art. 55 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 poprzez brak rozpoznania protestu w całości. Podniosła także zarzut braku rzetelności, przejrzystości i prawidłowości rozpoznania protestu przez Instytucję Rozpoznającą Protest, poprzez powielenie argumentów ekspertów oceniających wniosek i nieodniesienie się do argumentów wskazanych w proteście.
W związku z tymi zarzutami, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 a) ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 wniosła o uwzględnienie skargi oraz stwierdzenie przez Sąd, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję. Ponadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Aktem normatywnym zawierającym takie rozwiązanie jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2016 poz. 2017 ze zm.), zwana dalej również ustawą wdrożeniową.
Na podstawie art. 61 ust. 1 tej ustawy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego.
Zgodnie natomiast z art. 61 ust. 8 powyższej ustawy, sąd może uwzględnić skargę stwierdzając, że: ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję; pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję.
W tym kontekście uznano, że skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) wykazała bowiem, że protest nie został rozpatrzony w sposób znajdujący uzasadnienie w przepisach i z tego powodu powinien zostać rozpatrzony ponownie.
Zasady wnoszenia i rozpatrywania protestu zostały uregulowane w rozdziale 15 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020.
Zgodnie z art. 53 i art. 54 wyżej wymienionej ustawy, wnioskodawcy przysługuje możliwość wniesienia protestu w przypadku negatywnej oceny jego projektu zamieszczonej w "pisemnej informacji", celem ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektów. Protest taki można wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisemnej informacji, a ustawodawca określił jego wymogi formalne. W przypadku wniesienia protestu niespełniającego wymogów formalnych lub zawierającego oczywiste omyłki właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia lub poprawienia w nim oczywistych omyłek, w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia protestu bez rozpatrzenia.
Na podstawie art. 55 przedmiotowej ustawy, protest jest rozpatrywany przez instytucję zarządzającą albo pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego. Jest on wnoszony za pośrednictwem instytucji organizującej konkurs, zgodnie z pouczeniem zamieszczonym w "pisemnej informacji". Instytucja organizująca konkurs uprawniona jest w terminie 21 dni od dnia otrzymania protestu do weryfikacji dokonanej przez siebie oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, a następnie, stosownie do poczynionych ustaleń może dokonać autokontrolnych czynności i skierować projekt do odpowiedniego etapu oceny albo do umieszczenia go na liście projektów wybranych, albo skierować projekt wraz z otrzymaną od wnioskodawcy dokumentacją do właściwej instytucji załączając do niego stanowisko dotyczące braku podstaw do zmiany podjętych ustaleń.
Według art. 57 i 58 ust. 1 cytowanej ustawy, właściwa instytucja rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów i informuje wnioskodawcę o wynikach jego rozpatrzenia.
Zasady rozpatrywania protestów zostały uszczegółowione w Regulaminie procedury odwoławczej dla wnioskodawców IZ RPO WSL (zwanym dalej również Regulaminem), stanowiącym załącznik nr 2 do Regulaminu konkursu [...] w ramach RPO WSL 2014 – 2020.
Zgodnie z § 4 ust. 3 Regulaminu, instytucją rozpatrującą protest jest Zarząd Województwa [...], pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] 2014 – 2020 (IZ RPO WSL).
Natomiast na podstawie § 4 ust. 4 Regulaminu, rozpatrywaniem protestów w IZ RPO WSL zajmuje się Wydział Rozwoju Regionalnego, Referat procedury odwoławczej (dalej: Wydział, WRR-RPR).
Podkreślenia zatem wymagało, że zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2017 r. (sygn. akt II GSK 507/17, dostępne w internecie), zawarte w Regulaminie sformułowanie, że rozpatrywaniem protestów w IZ RPO WSL zajmuje się Wydział Rozwoju Regionalnego, Referat procedury odwoławczej, a instytucją rozpatrującą protest jest Zarząd Województwa, wskazuje na to, że czynności takie jak np. sprawdzenie zgodności złożonego wniosku z kryterium lub kryteriami wskazanymi w proteście zostaną wykonane przez Wydział (czyli osoby zatrudnione w Wydziale lub przez Wydział przy ewentualnym udziale ekspertów), natomiast decyzję o sposobie rozstrzygnięcia protestu, to jest o jego uwzględnieniu lub nieuwzględnieniu podejmie, na podstawie oceny dokonanej przez Wydział, Zarząd Województwa (por. wyrok NSA z dnia 28 marca 2017 r. sygn. akt II GSK 507/17).
Z materiałów dokumentacyjnych dotyczących niniejszej sprawy, w tym z treści pisma z dnia 28 września 2017 r. zawierającego rozstrzygnięcie o nieuwzględnieniu protestu, wynika, że protest ten został rozpatrzony przez M. S. – z upoważnienia Zarządu Województwa [...].
Zasadne jest zatem odniesienie do niniejszej sprawy, oceny zawartej w cytowanym wyroku NSA, według której - z Regulaminu oraz pełnomocnictwa udzielonego M. S. nie wynika upoważnienie dla wyżej wymienionej, do rozpatrzenia protestu.
Jak bowiem podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny – "rozpatrzyć protest, to jest podjąć decyzję o jego uwzględnieniu lub nieuwzględnieniu (po zweryfikowaniu prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów) powinien stosownie do art. 57 ustawy wdrożeniowej i § 4 ust. 3 Regulaminu, Zarząd Województwa".
W przedmiotowej sprawie doszło zatem do rozpatrzenia protestu przez podmiot nieuprawniony.
W związku z tym, że Zarząd Województwa – zgodnie z art. 57 ustawy wdrożeniowej i § 4 ust. 3 Regulaminu – jest podmiotem, do którego kompetencji należy rozpatrzenie protestu, pełnomocnictwo udzielone M. S. nie mogło stanowić podstawy dla podjęcia przez nią wymienionej czynności.
W podsumowaniu stwierdzić zatem należało, że rozpatrzenie protestu w niniejszej sprawie nastąpiło w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa, a wobec tego wyczerpana została przesłanka zawarta w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej w związku z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, uzasadniająca uwzględnienie wniesionej skargi.
Stwierdzenie powyższego uchybienia powoduje, że przedwczesne jest rozpoznanie merytorycznych zarzutów skargi, ponieważ w sprawie tej – jak już była o tym mowa wyżej – protest został rozpatrzony przez podmiot nieuprawniony, co powoduje konieczność ponownego jego rozpoznania.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło