IV SAB/Gl 113/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 12 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" w B. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 czerwca 2016 r. Stowarzyszenie "A" w B., reprezentowane przez prezesa A.W., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 lipca 2016 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w szczególności statutu lub regulaminu stowarzyszenia oraz zaświadczenia o wpisaniu do ewidencji stowarzyszeń zwykłych – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja sądowa zawierająca powyższe wezwania została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 25 lipca 2016 r. (k. 12). W zakreślonym terminie strona skarżąca nadesłała pismo z dnia 30 lipca 2016 r., w którym wnioskowała o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi do dnia 31 sierpnia 2016 r. z uwagi na wyznaczenie terminu miesięcznego do wydania zaświadczenia przez Urzęd Miejski w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Podpisanie skargi przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem, jest brakiem formalnym, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 i w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2014 r., II FSK 557/14, LEX nr 1460095). Podobnie M. Jaworska, zdaniem której stwierdzenie, że pismo zostało podpisane przez podmiot, który nie może reprezentować strony, każdorazowo powinno być kwalifikowane jako usuwalny brak formalny. Do jego usunięcia przez podpisanie należy wezwać stronę, pouczając ją o konsekwencjach ewentualnego zaniechania, które są już inne w zależności od charakteru pisma. Przy skardze oraz wniosku wszczynającym postępowanie wezwanie takie należy opatrzyć rygorem odrzucenia, natomiast w przypadku wniosków inicjujących postępowanie incydentalne wezwanie do uzupełnienia braku formalnego powinno zawierać pouczenie, że zaniechanie jego usunięcia będzie skutkowało pozostawieniem pisma bez rozpoznania (por. M. Jaworska, glosa do postanowienia WSA w Gliwicach z dnia 19 października 2010 r., IV SA/Gl 409/10, ZNSA 2012, nr 5, s. 149–156). Jednocześnie należy wskazać, iż termin siedmiu dni na uzupełnienie braków formalnych, określony w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. W rozpatrywanej sprawie pomimo wezwania strony skarżącej do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania Stowarzyszenia "A" w B., w szczególności statutu lub regulaminu stowarzyszenia oraz zaświadczenia o wpisaniu do ewidencji stowarzyszeń zwykłych, brak formalny skargi nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. Natomiast wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi jest bezprzedmiotowy ze względu na fakt, iż termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji.