IV SAB/Gl 150/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-04-18

Skład orzekający: Bożena Miliczek - Ciszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez stronę skarżącą wiąże sąd administracyjny, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie skutkuje utrzymaniem w mocy wadliwego aktu?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest związany cofnięciem skargi przez stronę skarżącą, jeśli cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa ani nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Radę Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku o utworzenie Rady Seniorów. Organ wniósł o oddalenie skargi. Następnie strona skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał cofnięcie za skuteczne i umorzył postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek - Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Radę Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku o utworzenie Rady Seniorów p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia A w K. (dalej: strona skarżąca) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Radę Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku o utworzenie Rady Seniorów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości względnie jej odrzucenie i zasądzenie kosztów postępowania. Wskazał, że utworzenie gminnej rady seniorów nie jest obligatoryjne. Akcentował, że pierwotnie podmioty uprawnione nie wystąpiły z inicjatywą uchwałodawczą w tym zakresie. Natomiast na sesji w dniu 10 listopada 2015 r. uchwała nie uzyskała wymaganej większości. W piśmie z dnia 13 lutego 2016 r. strona skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że skarżący może rozporządzać skargą po jej wniesieniu. Oznacza to, że może on zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Czynność skarżącego w postaci cofnięcia skargi co do zasady wiąże sąd. Ustawa dopuszcza możliwość nieuwzględnienia żądania skarżącego dopiero wówczas, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej (por. np. postanowienie NSA z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt I OSK 776/10, LEX nr 741676; postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 358/10, LEX nr 670827). Zaznaczyć jednocześnie trzeba, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym cofnięcie skargi, o jakim mowa w art. 60 P.p.s.a., ze skutkiem określonym w art. 161 § 1 pkt 1 tejże ustawy możliwe jest do czasu wydania przez ten sąd orzeczenia, od którego przysługuje skarga kasacyjna (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 551/04, LEX nr 187112). W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca w piśmie procesowym z dnia 13 lutego 2016 r. złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności lub wydany byłby z naruszeniem prawa, stanowiącym podstawę do wznowienia postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 60 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło