IV SAB/Gl 151/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-01-12

Skład orzekający: Teresa Kurcyusz - Furmanik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy choroba skarżącego, polegająca na zapaleniu płuc, stanowi wystarczającą podstawę do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jeśli skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uznając, że przedstawione przez skarżącego okoliczności choroby nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu. Kluczowe było istnienie profesjonalnego pełnomocnika, który mógł dokonać czynności procesowej, a także brak dowodów na to, że choroba uniemożliwiła skarżącemu kontakt z pełnomocnikiem lub samodzielne złożenie wniosku.
Stan faktyczny
Skarżący R. N. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który zapadł w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazał zachorowanie na zapalenie płuc, które uniemożliwiło mu działanie. Skarżący był reprezentowany przez radcę prawnego, który był obecny na rozprawie. Sąd ocenił, że przedstawione okoliczności nie uprawdopodobniają braku winy skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. N. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wpis do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia: odmówić przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 26 listopada 2014r. oddalił skargę R. N. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. Na rozprawie w tym dniu stawił się skarżący oraz jego pełnomocnik, radca prawny D. N. Pismem z dnia 12 grudnia 2014r., nadanym w dniu 15 grudnia 2014r., skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazał zachorowanie na zapalenie płuc, które początkowo leczył "domowymi sposobami". Jednakże wobec nieustępowania objawów choroby w dniu 11 grudnia 2014r. miał wizytę lekarską i otrzymał antybiotyk. Zaznaczył, że mieszka sam i nie mógł skorzystać z pomocy osób trzecich w załatwieniu sprawy. Od 26 listopada 2014r. do dnia sporządzenia pisma nie miał możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Do pisma skarżący dołączył kserokopię recepty lekarskiej, wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej za dokonanie tej czynności w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się, zgodnie z art. 87 P.p.s.a., do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w tym piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. jednakże nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Obowiązkiem strony jest dochowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu wszelkich czynności procesowych i przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto to na stronie ciąży wykazanie należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu. Przywrócenie terminu może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu podniósł, że uchybienie terminowi spowodowane było zachorowaniem na zapalenie płuc. W tym okresie nie mógł skorzystać z "niczyjej pomocy" w załatwieniu swoich spraw, bowiem zamieszkuje sam. Zdaniem Sądu podane przez skarżącego okoliczności nie wskazują jednak na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który upłynął w dniu 3 grudnia 2014r. Należy podkreślić, że skarżący oraz jego pełnomocnik radca prawny byli obecni na rozprawie w dniu 26 listopada 2014r oraz brali w niej czynny udział. Pełnomocnik skarżącego złożył dokumentację dotyczącą postępowania oraz razem ze skarżącym składali oświadczenia w trakcie rozprawy. Po zamknięciu rozprawy i naradzie Przewodnicząca ogłosiła wyrok oraz podała ustnie zasadnicze powody rozstrzygnięcia. Jak z powyższego wynika w dniu 26 listopada 2014r. nie istniała przeszkoda, która uniemożliwiła złożenie w tym samym dniu przez niego lub pełnomocnika stosownego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w biurze podawczym Sądu. W związku z tym jako niewiarygodne należy uznać stwierdzenie skarżącego, że już od 26 listopada 2014r., czyli terminu rozprawy, nie miał możliwości złożenia takiego wniosku. Kluczową kwestią jest to, że skarżący w trakcie postępowania był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego. Skarżący nie podał żadnej przyczyny uchybienia terminu istniejącej po stronie pełnomocnika, która nie pozwalałaby mu na złożenie w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a zatem pełnomocnik ten miał nieskrępowaną możliwość złożenia wniosku w przypadku wyrażenia takiej woli przez skarżącego. W dobie łatwego dostępu do przekazywania informacji osoba dbająca należycie o swoje interesy, świadoma toczącego się postępowania, powinna w sposób należyty dbać o swoje interesy, by na bieżąco dokonywać skutecznej wymiany informacji z pełnomocnikiem. Powołana przez skarżącego choroba i jej następstwa nie stanowią argumentu uprawdopodabniającego brak możliwości porozumienia się z pełnomocnikiem, a w konsekwencji brak winy w uchybieniu terminu. Notabene, opisane przez skarżącego okoliczności nie wynikają z przedłożonej recepty lekarskiej z 11 grudnia 2014r., która została sporządzona dopiero 8 dni po upływie terminu do złożenia wniosku oraz zawiera jedynie nazwę leku, który został przepisany skarżącemu. Nie zostały również uprawdopodobnione w inny sposób. Odnosząc się do powołanej choroby w postaci zapalenia płuc wskazać należy, że świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z 28 października 2009 r., sygn. akt I OZ 1006/09 Lex 573304). Zdarzenie takie może zatem stanowić nagła choroba, bądź nagłe pogorszenie się stanu zdrowia, które nie pozwoliło na osobiste dokonanie czynności czy wyręczenie się inną osobą. Tymczasem skarżący nie uprawdopodobnił tego, iż choroba uniemożliwiała mu poruszanie się oraz że nie mógł korzystać z pomocy innych osób. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło